Richmond poygasi: Shane van Gisbergenning qiyinchiliklari va maqsadlari
Momaqaldiroq, chaqmoq va ko‘lmakka aylangan trek – Richmonddagi kecha shunday boshlandi. Kuchli yomg‘ir va ketma-ket chaqmoq zarbalari poygani yakshanba tongi soat 2:00 (AEST) ga surishga majbur qildi. Lekin bir narsa o‘zgarmadi: start chizig‘ida oldinda yana Shane van Gisbergen turibdi.
Chaqmoq to‘xtadi, bosim boshlandi
Spire Motorsports haydovchisi Richmondda Truck Series poygasini pole pozitsiyasidan boshlaydi. Bu – uning Truck Seriesdagi beshinchi, Spire bilan esa to‘rtinchi starti. Qisqa vaqt ichida u o‘zi uchun mutlaqo yangi bo‘lgan oval treklar olamida jiddiy kuchga aylanayotganini ko‘rsatib bo‘ldi.
Van Gisbergenning maqsadi esa aniq: 2027 yilga borib, aynan shu oval poygalarda yanada kuchli bo‘lish. U o‘zini sinashdan cho‘chimaydi, aksincha, aynan eng ko‘p qiynalayotgan joylariga qayta-qayta borishni xohlaydi.
“Oval poygalarda imkoniyat topish juda qiyin, ayniqsa men uchun,” – deydi u. “Yaxshiyamki, so‘nggi poygalarim yaxshilanib boryapti, bu yordam beryapti. Ko‘proq poyga haydagim keladi, lekin yaxshi imkoniyatni topish oson emas.”
Shundan so‘ng u gapni keskin buradi: u qulay treklarni emas, aksincha o‘zi qiynalayotganlarini izlayapti.
“Egoistlarcha bo‘lsa ham, aynan qiynaladigan treklarimda ko‘proq qatnashgim keladi… masalan, Bristolda yana-yanadan haydagim bor, o‘tgan haftadagi Iowa ham shunaqa. Yana bir nechta treklar bor, u yerda yaxshilanish uchun menga ko‘proq aylana kerak. Umid qilamanki, kelasi yili shular ustida ishlashim mumkin bo‘ladi. Gaplar bor, nimadir bo‘lishi mumkin shekilli, shuni xohlayman – faqat yaxshi bo‘lgan treklarimgagina qaytish emas, zaif tomonlarim ustida ishlashim kerak.”
Ikki frontda kurash va Iowa savoli
Richmonddagi dam olish kuni van Gisbergen uchun oddiy kun emas: u bu yerda ham Truck Series, ham Cup Series bo‘yicha ikki frontda kurashadi. Bunday “double duty” unga begona emas – North Wilkesboro shunday jadval ostida unga yaxshi natija olib kelgan edi. Shuning uchun Iowa oldidan ham kutishlar yuqori bo‘lgan.
Ammo Iowa bu safar yana o‘z so‘zini aytdi. Kutilgan sakrash bo‘lmadi.
Nega? Savol unga berilganda, van Gisbergen kulib javob beradi: “Bilganimda, allaqachon tuzatgan bo‘lardim.”
U Iowa bilan munosabatini ochiq tan oladi: bu trek unga ancha vaqtdan beri og‘ir keladi.
“Bilmayman. O‘zimni u yerda qulay his qilaman, lekin nimagadir har safar mashina bilan qiynalaman,” – deydi u. “O’Reilly (ikkinchi divizion)da ham o‘sha yerda zaif edim. Har gal u yerda poyga – sarguzashtga aylanadi va odatda yomon natija bilan tugaydi.”
Shunga qaramay, u o‘tgan haftadagi zararni imkon qadar cheklab qolganini ta’kidlaydi.
“Yaxshiyamki, o‘tgan haftada ochko uchun kurashayotgan yigitlarim atrofida bo‘ldim, shuning uchun zararni biroz bo‘lsa ham kamaytirdik, bu juda yaxshi. Lekin, albatta, men ham, jamoa ham, nega u yerda bunchalik yaxshi emasligimni bilishni xohlaymiz.”
Richmond – zaifliklarni yashiradigan emas, ochib tashlaydigan trek
Endi navbat Richmondga. Kechiktirilgan start, tungi soat, nam asfalt va pole pozitsiyasida turgan haydovchi – bu kombinatsiya xatoni kechirmaydi. Van Gisbergen uchun bu poyga shunchaki navbatdagi start emas, balki o‘zini oval treklar bo‘yicha haqiqiy da’vogar sifatida tasdiqlash imkoniyati.
U qulay bo‘lgan yo‘llarga qaytishni emas, o‘zini qiynaydigan burilishlarga qarshi chiqishni tanlayapti. Savol esa endi bitta: zaifliklarini tan olgan haydovchi ularni aynan mana shunday kechalarda yenga oladimi?
