Paes: Jamoa manfaatidan ustun narsa yo‘q
Eredivisie va MLSda to‘plangan boy tajriba Paesni maydonda ham, undan tashqarida ham butunlay boshqa darajadagi darvozabonga aylantirdi. U endi o‘zini emas, yonidagi jamoadoshlarini oldinga qo‘yadi. Shaxsiy ambitsiya? Ikkinchi planga o‘tgan.
FIFA bilan suhbatda u o‘z yo‘lini ortga qarab baholar ekan, gapni ochiq boshladi: hammasi bejiz bo‘lmaganini aytdi, har bir bosqich uni o‘stirganini, charxlaganini ta’kidladi. Bir paytlar yosh, o‘zini ko‘rsatishga oshiqayotgan darvozabon bo‘lgan bo‘lsa, bugun u boshqa — sovuqqon, hisob-kitobli va faqat g‘alabani o‘ylaydigan futbolchi.
U endi maqsadini aniq belgilagan: jamoa manfaatidan ustun narsa yo‘q. O‘z so‘zlari bilan aytganda, ego endi muhim emas. Unga eng kerakli narsa — jamoaga imkon qadar ko‘proq foyda keltirish. U milliy terma jamoa bilan ham, klubi bilan ham faqat bir narsa haqida o‘ylaydi: kubok ko‘tarish.
Paes nazarida FIFA homiyligidagi yangi turnir ham shaxsiy sahna emas, butun mintaqa uchun imkoniyat. U buni ijobiy qadam, nafaqat Indoneziya, balki ishtirok etayotgan barcha terma jamoalar uchun darajani oshiradigan loyiha sifatida ko‘radi. Unga ko‘ra, Janubi-Sharqiy Osiyo futboli aynan shunday musobaqalar orqali keyingi bosqichga chiqadi.
Johan Cruyff Arena dagi elita muhit ham uni o‘zgartirdi. U yerda har kuni yuqori bosim ostida mashg‘ulot, yonida esa Germaniya terma jamoasi darvozaboni Marc-Andre ter Stegen. Bunday raqobat darvozabon ruhiyatini ikki yo‘lga olib kiradi: sindiradi yoki cheksiz darajada mustahkamlaydi. Paes ikkinchi yo‘lni tanlagan ko‘rinadi.
Terma jamoada esa boshqa sinov — Emil Audero bilan o‘rin uchun kurash. Bu oddiy raqobat emas, murabbiy John Herdman tizimida boshlang‘ich tarkibga chiqish uchun keskin, lekin sog‘lom duel. Paes bu holatni bosim emas, imkoniyat deb qabul qiladi. Uning fikricha, qancha kuchli raqobat bo‘lsa, sen shuncha yaxshi versiyangga aylanasan.
Shu bois u shaxsiy raqib izlamaydi, dushman qidirmaydi. Yoshi ulg‘aygan sari u uchun bitta haqiqat ravshanlashgan: Garuda g‘alaba qozonsa bo‘ldi. Kim darvozada turgani — u yoki Emil — ikkinchi darajali masala. Muhimi, bayroq baland, stadionda qo‘shiqlar baland yangrasin.
Paesning ko‘z oldida bitta manzara turibdi: to‘la stadion, o‘z muxlislari, qo‘llarida kubok. U aniq aytadi — asosiy maqsad trofeyni ko‘tarish. Bu nafaqat shaxsiy orzu, balki yillar davomida yonida bo‘lgan muxlislarga qaytariladigan minnatdorchilik ham. U o‘sha lahzani o‘z uyida, o‘z odamlari qarshisida his qilishni istaydi.
Bu turnirni u yakun deb emas, sakrash doskasi deb ko‘radi. Mintaqaviy chempionlik — faqat boshlanishi. Paes uchun bu kubok Osiyo Kubogi oldidan kayfiyatni ko‘taradigan, terma jamoani ruhiy va sport jihatdan yuqoriga olib chiqadigan asosiy poydevor. Savol esa ochiq qoladi: Garuda bu safar orzusini ro‘yobga chiqaradimi?
