Franco Baresi: Milan afsonasiga xayrlashish marosimi
Milan seshanba kuni jim tortmadi. Minglab odamlar ko‘chalarga oqib chiqdi, ammo bu safar g‘alabani nishonlash uchun emas, klub tarixidagi eng buyuk himoyachilardan biriga – Franco Baresiga xayrlashish uchun.
66 yoshida hayotdan ko‘z yumgan Baresi so‘nggi oylar sog‘lig‘i bilan kurashayotgan edi. Uning nomi yillar davomida San Siro tribunalarida kuylanib keldi, bu safar esa shahar markazidagi qadimiy Sant'Ambrogio Bazilikasiga eltuvchi yo‘llarda qayta jarangladi.
Milan qalbining sardori
Franco Baresi nafaqat himoyachi, u Milan ruhining timsoli edi. 15 mavsum davomida klub sardori sifatida maydonga tushdi, 719 o‘yin o‘tkazdi, 33 gol urdi. Markaziy himoyachi uchun bu raqamlar statistikadan ko‘ra ko‘proq ma’no anglatadi – barqarorlik, sadoqat, mas’uliyat.
U Rossoneri bilan 18 sovrin yutdi: olti marta Serie A chempioni, uch marta Chempionlar Ligasi g‘olibi bo‘ldi. To‘rt marta Italiya Superkubogi, uch marta Uefa Superkubogi, ikki bor Klub jahon chempionligi – Baresining vitrinasi Milan oltin davrining ixcham tarixiga o‘xshaydi.
Uning 6-raqamli libosi endi hech kimga berilmaydi. Klub Baresi futbolchilik faoliyatini yakunlaganida bu raqamni muzlatib qo‘ydi. 2020 yilda esa uni rasmiy ravishda Milan faxriy prezidenti etib tayinladi. Bu unvon qog‘ozdagi lavozimdan ko‘ra ko‘proq – klubning abadiy yuziga aylangan insonga berilgan e’tirof edi.
Azzurri bilan cho‘qqilar va alamli yakun
Baresining buyukligi faqat klub darajasida emas edi. U Italiya terma jamoasi safida 81 marta maydonga tushdi. 1982 yilda dunyo chempionligini qo‘lga kiritgan tarkibning bir bo‘lagi bo‘ldi – bu unvon butun avlodni shakllantirgan g‘alaba sifatida eslanadi.
Yillar o‘tib, 1994 yilgi finalda u allaqachon terma jamoa sardori edi. Braziliyaga qarshi hal qiluvchi bahsda maydonga tushdi, lekin bu safar medalning rangi boshqacha bo‘ldi. Italiya penaltilarda yutqazdi, Baresining yuzi esa o‘sha yozning eng alamli kadrlaridan biri sifatida tarixda qoldi. Baribir u Azzurri tarixidagi eng to‘liq qiyofali himoyachilardan biri bo‘lib qolaverdi.
Sant'Ambrogiodagi sukut va afsonalar safi
Seshanba kungi dafn marosimi Sant'Ambrogio Bazilikasida bo‘lib o‘tdi. Bu yerda faqatgina oddiy muxlislar emas, balki butun bir avlodni shakllantirgan futbol buyuklari ham to‘plandi.
Paolo Maldini, Marco van Basten, Clarence Seedorf, Roberto Baggio, Alessandro Costacurta – bu ismlar allaqachon kitoblarda yozilgan, ammo bugun ular bir insonning xotirasi atrofida birlashdi. Har biri Baresining sherigi, raqibi yoki izdoshiga aylangan, har biri uning soyasida o‘sgan.
Hozirgi AC Milan tarkibi Avstraliyada mavsumoldi safarida bo‘lgani uchun jamoaning to‘liq kelishi imkonsiz edi. Shunga qaramay, safarga jalb etilmagan bir qator asosiy futbolchilar marosimda qatnashdi. Ular orasida AQSh hujumchisi Christian Pulisic ham bor edi – yangi avlod vakili sifatida eski davr afsonasiga hurmat bajo keltirdi.
Bazilika ichida sukut hukmron bo‘ldi, tashqarida esa qarsaklar, olqishlar, ko‘z yoshlari. Milan Baresini nafaqat yo‘qotdi, balki uni yana bir bor o‘zining abadiy ramziga aylantirdi.
Derby oldidan xotira
Mavsumoldi uchrashuvlar odatda yengil kayfiyatda o‘tadi. Lekin bu hafta AC Milan uchun bunday bo‘lmaydi. Klub chorshanba kuni Interga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvida maydonga tushadi va o‘sha bahs oldidan Baresiga bag‘ishlab alohida hurmat marosimi o‘tkazadi.
Derby – hatto o‘rtoqlik bo‘lsa ham – har doim prinsipi bo‘yicha o‘tiladi. Bu safar esa unda yana bir qatlam bor: Milan sobiq sardorini, o‘z mudofaasining ramzini, 6-raqamga abadiy ma’no bergan insonni eslaydi.
Savol endi shunday: San Siro tribunalari, yangi avlod futbolchilari va shahar o‘zi Baresi merosini qanday davom ettiradi? Milan javobni endi maydonda berishi kerak bo‘ladi.
