La Masia farzandi Sergi Dominguez: Zagrebda yangi yo‘l
Barcelona akademiyasi yillar davomida bir xil ssenariyni takrorlab keladi: La Masia navbatdagi iste’dodni tayyorlaydi, u esa birinchi jamoaga yetib bormaydi, boshqa klubga ketadi va u yerda portlaydi. Sergi Dominguez ham shunday yo‘lni tanlaganlardan biri, lekin uning hikoyasida bir nozik jihat bor – u hali ham “uy”ga qaytishni orzu qiladi.
21 yoshli markaziy himoyachi o‘tgan yozda Barcelona safini tark etdi. Transfer summasi – 1,2 million yevro. Yo‘nalish esa ko‘pchilik kutganidek Segundaning oddiy jamoasi emas, balki kutilmagan manzil – Dinamo Zagreb bo‘ldi.
Bir yil o‘tdi. Endi Dominguez Xorvatiya chempionatining eng yorqin himoyachilaridan biri sifatida tilga olinmoqda. Dinamo bilan liga va kubokni qo‘lga kiritdi, mavsum yakunida esa liganing “Team of the Season” tarkibidan joy oldi. La Masia bitiruvchisi uchun yomon emas.
Kutilmagan burilish: Kataloniyadan Xorvatiyaga
Dominguez o‘zi ham tan oladi: bu yo‘lni tasavvur qilmagan.
U mavsumni Barcelona bilan yakunlaganida, fikrlar ancha sodda bo‘lgan: ijaraga ketish yoki butunlay sotilish, lekin baribir Ispaniyada qolish. U o‘zini ko‘proq Segunda jamoalaridan birida ko‘rgan, Xorvatiya esa rejalarda yo‘q edi.
Barchasi sobiq La Masia koordinatori, hozir Dinamo Zagrebda ishlayotgan Albert Capellas bilan bo‘lgan suhbatlardan keyin o‘zgardi. Aynan o‘sha muloqotlar Dominguezni Zagreb sari yetakladi.
Yana bir omil – Dani Olmo. Uning yo‘li Sergi uchun real misolga aylandi: Barcelona akademiyasi, Dinamo Zagreb, so‘ng Leipzig va nihoyat Kataloniyaga qaytish. Dominguez bu zanjirni ko‘rib, Barcelona bilan bo‘lgan rishta uzilmasligi mumkinligiga ishondi.
U o‘sha paytdagi fikrini yashirmaydi: u bilan gaplashgan, yo‘lini ko‘rgan, va o‘zi ham shunday yo‘l bilan “uy”ga qaytish mumkinligiga ishongan.
Maqsadim aniq: uyga qaytish
Dominguez orzusini atrofini aylantirmaydi, u juda ravshan gapiradi. Uning uchun “uy” degani – Barcelona.
U o‘zini kelajakda yana blaugrana libosida ko‘rishni istaydi. Buni orzu emas, maqsad sifatida ta’riflaydi. Qiyinligini tushunadi, raqobat darajasi, klub darajasi – bularning barchasidan xabardor. Lekin bir jihatni urg‘ulaydi: vaqt uning tomonida. 21 yosh – markaziy himoyachi uchun hali yo‘l boshidagi davr.
U o‘zini sinashga, bu eshikni ochish uchun imkon qadar ko‘proq ish qilishga tayyor. Orzu bilan real maqsad orasidagi chiziqni esa aynan maydondagi o‘yin belgilab beradi.
Zagrebda “Barcelona uslubi”
Xorvatiya chempionati – qattiq duellar, agressiv o‘yin, taktika va jismoniy kurash uyg‘unlashgan liga. Shunga qaramay, Dominguez Dinamo Zagrebni o‘ziga juda tanish muhit deb his qiladi.
Sabab oddiy: falsafa. Dinamo ham 4-3-3 tizimi, orqadan pas bilan chiqish, yuqori pressingga tayanadi. Bu La Masia maktabi bilan deyarli bir xil chizma. Farq – infratuzilma va byudjetda. U bunga ochiq ishora qiladi: Barcelona uning nazarida Yevropaning eng yaxshi jamoasi bo‘lib qoladi, lekin Zagrebda ham o‘sha o‘yin g‘oyasiga yaqin futbol bor.
Bu uyg‘unlik unga moslashishni osonlashtirdi. U o‘zini boshqa mamlakatda bo‘lsa-da, futbol jihatidan begona his qilmadi.
Himoyachi sifatida ulg‘ayish
Dominguez o‘tgan yil ichida eng katta sakrashni to‘p bilan emas, to‘psiz o‘yinda qilganini aytadi.
U duellarda tajriba orttirgan, agressiya va pozitsion joylashuv bo‘yicha yangi darajaga chiqqanini ta’kidlaydi. Xorvatiya ligasining qattiqligi unga aynan shu jihatlarni charxlashga majbur qilgan. La Masia texnik tayyorgarlik beradi, Zagreb esa unga “katta futbol”ning jismoniy va taktik talablarini to‘liq his qildirgan.
Natijada, u nafaqat chiroyli pas beradigan, balki raqib hujumchilar bilan kurashdan cho‘chimaydigan, qaror qabul qilish tezligi oshgan markaziy himoyachiga aylanib bormoqda.
Bir kun “Camp Nou”ga raqib sifatida chiqish?
Dominguezning ichida bitta alohida orzu ham bor: Barcelona bilan UEFA Champions League doirasida to‘qnash kelish.
U buni qiziq lahza sifatida tasvirlaydi – nafaqat sobiq klub, balki do‘stlari, tanish murabbiylar shtabiga qarshi o‘ynash. Maydonda raqib, lekin chiziq ortida – o‘z odamlari.
Bu do‘stlar ichida hozirgi Barcelona ramziga aylanayotgan ikki ism bor: Pau Cubarsi va Lamine Yamal. Dominguez ularning qilgan ishini “normal emas” deb baholaydi. 19 yoshida butun Ispaniya va Jahon chempionatida eng yaxshi futbolchilardan biri bo‘lib ko‘ringan Cubarsi, har to‘p olganida stadionni oyoqqa turg‘azadigan Lamine – ularning parvozi Dominguezni ham ilhomlantiradi.
U ularning muvaffaqiyatini “telbalik” deb ataydi, lekin bu telbalik La Masia mahsuloti ekanini ham unutmaydi.
Barcelona uchun yopilmagan eshik
Barcelona Dominguezni sotganida, bitimga sell-on bandini kiritdi. Bu kichik detal kelajakda katta ahamiyat kasb etishi mumkin. Agar klub bir kun uni qaytarib olish haqida o‘ylasa, iqtisodiy mexanizm allaqachon tayyor.
Hozircha esa asosiy vazifa boshqa: Sergi Dominguez ikkinchi mavsumida ham Xorvatiyada o‘sishni davom ettirishi, o‘tgan yildagi sur’atni yo‘qotmasligi kerak. Barcelona uchun eng kuchli signal – aynan maydonda bo‘ladi. Har bir to‘xtatilgan hujum, har bir g‘alaba, har bir katta o‘yinga – bu “uy”ga yuborilgan xabardir.
Dani Olmo bir paytlar Zagrebdan Barselonaga qaytish yo‘lini ochib bergan bo‘lsa, Dominguez ham o‘sha izdan borishga urinmoqda. Savol bitta: La Masia farzandining bu safargi sayohati ham uni yana “Camp Nou”ga olib keladimi?
