Celtic muxlislari oldida g‘alaba va ishonch masalalari
Premyer-ligadagi mavsum ochilishida Dundee ustidan qiyin mehnat bilan olingan g‘alaba. Oldinda esa – LASK bilan hal qiluvchi Champions League pley-off bahsi. Celtic atrofidagi kayfiyat aynan shu ikki chiziq o‘rtasida tebranmoqda: hisobda ustunlik bor, ammo ishonch hanuz mo‘rt.
G‘alaba bilan start, ammo ogohlantiruvchi signallar
Alistairning qarashi ko‘pchilikning ichki holatini aniq ifodalaydi. U natijadan mamnun, lekin ko‘ngli xotirjam emas.
Uningcha, mavsumni uch ochko bilan boshlash – raqiblar, ayniqsa ikki asosiy ta’qibchidan oldinga chiqish – yaxshi zamin. Ammo bu poygada uzoqqa borish uchun tarkib yetarli emas. Ayniqsa qanotlar va chap qanot himoyasi bo‘sh joydek ko‘rinib qoldi. Champions League saralashi yaqinlashar ekan, bu zaif nuqtalar ko‘zga yaqqol tashlanmoqda.
“Chiroyli emasdi, lekin Celtic o‘z ishini qildi”
John M natijadan ko‘ra o‘yin sifati haqida ko‘proq o‘ylayapti. U Dundeega qarshi o‘yinni bir ibora bilan yig‘adi: chiroyli emasdi, lekin odatdagi Celtic ishini qildi – yomon o‘yinga qaramay g‘alabani siqib oldi.
U buni yozgi “zang”, yangi futbolchilarning moslashuvi bilan izohlash mumkinligini tan oladi. Ammo ogohlantiruvchi nuqta ham bor: to‘pni oldinga olib chiqishdagi harakat yetarlicha tez emas, pressingdan chiqish va hujumga o‘tishdagi keskinlik yo‘q. John M uchun bir narsa aniq – kim ketgan bo‘lsa, o‘rniga shunga monand sifatli o‘yinchi tezda kelishi kerak. Vaqt ham, sabr ham kam.
Champions League oldidan xavotir kuchaymoqda
George esa yanada keskinroq fikrda. Uning nigohida LASK bilan pley-off – bu sinov emas, xavf.
Yozgi transferlar sustligi, yangi futbolchilar bilan tayyorgarlik uchun vaqtning kamligi, bir nechta asosiy futbolchilarning ketishi – bularning barchasi uning hisob-kitobida bir nuqtada jamlanadi: bu juftlikdan o‘tish juda qiyin bo‘ladi. George uyda kamida ikki to‘p farq bilan g‘alaba qilish kerak, deb hisoblaydi, aks holda guruh bosqichiga chiqish imkoniyati keskin kamayadi. Dundeega qarshi “dahshatli” deb baholagan o‘yinni ko‘rgach, u bunday ssenariyni hozircha real tasavvur qila olmayapti.
“Bizga aynan shunaqa o‘yinlar kerak”
Shu fon ichida Kevinning ovozi biroz boshqacha yangraydi. U xavotirdan ko‘ra chaqiriqqa yaqin kayfiyatda.
Unga ko‘ra, Celticning Yevropadagi ilk bosqichlardagi statistikasi hech ham maqtanarli emas, bunga ko‘pincha tayyorgarlik yetishmasligi va “noma’lum” raqiblar sabab bo‘lgan. Kevin bunday to‘qnashuvlarni zarur maktab deb biladi. Ikki yangi hujumchi borligi unga ma’lum darajada ishonch beradi, lekin u ham bir fikrni takrorlaydi: yana bir necha transfer kerak. Balki aynan LASK bilan o‘yin klub rahbariyatini uyg‘otib, kerakli kelishuvlarni tezlashtirar? Kevin baribir yakunda bitta chiziqni chizadi – u Celtic bu bosqichdan o‘tishiga ishonyapti.
“Bu o‘yinga faqat bitta kayfiyat bilan chiqish mumkin”
John esa pley-offni mental jang sifatida ko‘radi. Uningcha, qur’a og‘ir, ammo aynan shunday raqiblar fikrni chalg‘itmaydi, jamoani o‘yinning o‘ziga bog‘lab qo‘yadi.
U bir narsani qat’iy aytadi: bu juftlikka “balki”, “ko‘ramiz” kayfiyati bilan emas, faqat “majburiy g‘alaba” ruhida kirish mumkin. Old chiziqdagi vaziyat unga yoqadi – Yevropada o‘zini isbotlagan ikki to‘purarning mavjudligi umid uyg‘otadi. Endi savol boshqa: orqa chiziq va qanotlar bu bosimga dosh bera oladimi?
Celtic uchun yozgi oynaning so‘nggi haftalari shunchaki transfer bozoridagi harakat emas, mavsum taqdirini belgilovchi chiziqqa aylanmoqda. Muxlislar allaqachon signalni berdi. Endi navbat maydonda va kabinetlarda qaror qabul qiladiganlarda – bu ogohlantirish vaqtida eshitiladimi yoki LASK bilan to‘qnashuv og‘ir uyg‘otish bo‘lib qoladimi?
