USMNT yig‘ini: yangi avlod futbolchilari sahnaga chiqmoqda

Bu yig‘in – avvalo bir bolaniki. Atigi 16 yosh, ammo allaqachon katta sahnaga chorlanayotgan Sullivan haqida gap ketmoqda. U haqda yillar davomida “kelajak yulduzi” deyishdi, bu mavsum esa shov-shuv nihoyat raqamlar bilan tasdiqlanyapti: gollar, assistlar, o‘yin taqdiri hal qilinadigan lahzalar.

Pochettino bunday shovqinga ko‘nikkan. Lekin u “ijtimoiy tarmoq yulduzlari”ni emas, haqiqiy futbolchilarni chaqiradi. Hozir Sullivan aynan shunday futbolchi.

Murabbiyning so‘zlari ham bejiz emas: u yigitning maqtovga loyiq ekanini, ammo shu bilan birga, uni ehtiyotkorlik bilan, bosqichma-bosqich ulg‘aytirish zarurligini ta’kidladi. 16 yosh – bu hali bolalik. Ammo milliy jamoa eshigi allaqachon ochilgan.

Sinov va xatolar vaqti

Sullivan bugun bu darajaga tayyormi? Balki. Balki yo‘q. U bu yig‘inda hamma joyda bo‘lgani kabi darrov porlab ketadimi? Ehtimol. Lekin bu safar natija o‘zidan ko‘ra kamroq ahamiyatga ega.

Muhimi – imkoniyatning o‘zi. Sinab ko‘rish, xatoga yo‘l qo‘yish, o‘rganish. Agar maqsad 2030 yilga kelib, 20 yoshli superyulduzni qo‘lga kiritish bo‘lsa, bugun boshlash – mantiqan to‘g‘ri qaror. Endi navbat unda. Sahnaga chiqdi, proyektor nuri uning yuzida. U bu imkoniyatdan nima yasay oladi?

Pulisic soyasi va o‘zgargan kun tartibi

Bu yig‘inda yo‘qligi hammaga darrov ko‘rinadigan ism bor: Pulisic. Yaqindagina jarohatdan qaytdi, mavsumdagi ilk o‘yinini endi o‘tkazdi. Uni Atlantika bo‘ylab uchirib, ikki haftada to‘rtta o‘yinga tashlash – qisqa muddatda ham, uzoq istiqbolda ham xavfli sarguzasht bo‘lardi.

Shu bilan birga, bu yo‘qlik qulay emas. Jahon chempionatidagi ko‘ngilsiz xotiralar, o‘sha muvaffaqiyatsiz kampaniya atrofidagi bahslar hanuz tinmagan, va Pulisic maydonga qaytmaguncha, bu savollar ham jim bo‘lmaydi.

U hozircha bu tasavvurlarni o‘zgartira olmaydi. Bu yig‘in – faqat o‘rtoqlik o‘yinlari, keyingi Jahon chempionatigacha uch yarim yildan ko‘proq vaqt bor. Ayrim muxlislar undan ko‘proq g‘ayrat, ko‘proq hissiyot kutadi, lekin shu kuzda u buni isbotlay olmaydi.

Demak, Pulisic uchun bu yangi haqiqat: u nimanidir isbotlashi kerak, ammo bu jarayon keyinga qoldi. Boshlanish chizig‘i boshqa kunga surildi.

Musahning qaytishi: murakkab yo‘l, yangi imkoniyat

Yana bir hikoya – Musahniki. Bir yarim yildan ortiq vaqt milliy jamoa tasviridan tashqarida. Endi esa qaytib keldi. Va bu safar – o‘z mehnati evaziga.

So‘nggi yillar unga oson kechmadi. Milan tarkibida to‘liq ochilolmadi, Atalanta safidagi ijarada ham ko‘ngildagidek davr bo‘lmadi. Endi u yana Milan bilan, yana maydonda, yana ishonch topmoqda. Bu ishonch Pochettino qarorlarida ham seziladi.

Musah atigi 23 yoshda. Bu yig‘inda u allaqachon “kattaroq” futbolchilardan biri bo‘lib ko‘rinishi mumkin, ammo u hamon o‘sish bosqichida. Futbolda taraqqiyot hech qachon to‘g‘ri chiziq bo‘ylab bormaydi, Musahning yo‘li ham shunday egri-bugri bo‘ldi. Lekin aynan shu yo‘l uni yana USMNT lageriga olib keldi.

Pochettino uni “hali yosh, ammo bu mavsum kutilgan darajada o‘ynayotgani uchun qayta chaqirildi”, deya izohladi. Endi navbat Musahning o‘zida. Bu yig‘in – uning ikkinchi taassurot qoldirish imkoniyati. U milliy jamoa bilan yo‘lini qayta boshlashi mumkin bo‘lgan nuqta.

Jahon chempionati yadrosi va chetda qolganlar

28 nafar futbolchi chaqirilgan, ularning 13 nafari yozgi Jahon chempionatida ishtirok etganlar. Asosiy tayanchlar – Tyler Adams, Chris Richards, Antonee Robinson, Sergino Dest, Matt Freese – shu yerda.

Yo‘qliklar ham tushunarli: Pulisic, Weston McKennie, Folarin Balogun – barchasi turli jarohatlar bilan ovora. 38 yoshli Tim Ream esa, tabiiyki, bu siklning markazida bo‘lmasligi mumkin. Shunga qaramay, murabbiy ham, futbolchining o‘zi ham uning xalqaro futbolga eshikni yopganini aytmagan.

Ammo yozda zaxira yoki rotatsiya o‘yinchilari bo‘lganlar uchun bu safar ro‘yxatga kirish ancha mushkul bo‘ldi. Matt Turner, Max Arfsten, Mark McKenzie, Joe Scally, Cristian Roldan, Brenden Aaronson, Tim Weah, Alejandro Zendejas – barchasi Jahon chempionati tajribasiga ega, ammo bu yig‘inda uyda qolishdi.

Pochettino tanlov eshiklari hanuz ochiq ekanini, hech bir chetlatish doimiy emasligini aytdi. Lekin tarkib kengaytirilayotgan pallada aynan 15–26-raqamli futbolchilar uchun kurash eng keskinlashadi. Bu kurash allaqachon boshlangan.

Albert: tajribasi kam, salohiyati ulkan

Yig‘indagi eng qiziq nomlardan biri – Albert. Agar u bu safar 93 daqiqa o‘ynasa, klubidagi butun professional faoliyatidan ko‘ra ko‘proq milliy jamoa daqiqalariga ega bo‘ladi. Shunga qaramay, Pochettino uni chaqirishga qaror qildi. Bu – salohiyatga berilgan juda kuchli ishonch belgisi emasmi?

Sullivan, Neil Pierre yoki Adri Mehmeti kabi o‘smirlar o‘z yo‘llarini maydondagi ishtiroklari, statistikalari bilan ochib boryapti. Albert esa hali bunday raqamlarni to‘plab ulgurmadi. Biroq bir muhim omil bor: u Yevropaning eng yuqori darajadagi klublaridan birida, Dortmund safida.

Dortmund yosh futbolchilarni tanlashda xato qilishni yoqtirmaydigan klub. Ular Albertni 17 yoshida asosiy jamoa atrofida ushlab turayotgan bo‘lsa, demak, unda nimadir bor. Aynan shuning uchun ham, tajribasi eng kam bo‘lsa-da, bu yig‘indagi eng katta “potensial loyihalardan” biri aynan u bo‘lishi mumkin.

Pochettino uni yaqindan ko‘rmoqchi. Bu yig‘in – o‘rganish maktabi. To‘g‘ri ishlatilsa, bu tajriba klub darajasida ham, milliy jamoa uchun ham ancha yirik sahnalarga olib chiqishi mumkin.

Yangi sikl boshlandi. Eski nomlar, yangi yuzlar, qaytganlar va ilk bor chaqirilganlar. Savol bitta: 2030 yilga borib, bugungi bu qarorlar USMNT’ni qaysi cho‘qqiga olib chiqadi?