Sebastien Pocognoli: Shotlandiya futbolining yangi davri
Shotlandiya terma jamoasining yangi bosh murabbiyi Sebastien Pocognoli o‘z lavozimini bir oddiy sabab bilan izohladi: bu yurtning futboldagi ehtirosi uni o‘ziga tortgan.
39 yoshli mutaxassis yakshanba kuni Steve Clarke o‘rniga rasman tayinlandi, ertasi kuni esa matbuot oldida ilk bor Shotlandiya bosh murabbiyi sifatida so‘zga chiqdi. Uning yonida Shotlandiya futbol assotsiatsiyasi rahbarlari Ian Maxwell va Craig Mulholland o‘tirardi – bu uchlikning sahnadagi ko‘rinishi allaqachon yangi davr boshlanayotganidan darak berardi.
Clarke yetti yil davom etgan davrini yozda yakunladi. Jamoa Jahon chempionati guruh bosqichidan chiqa olmadi: Haiti ustidan g‘alaba, so‘ng esa Marokash va Braziliyaga qarshi og‘ir mag‘lubiyatlar. Shu bilan birga, u o‘zidan keyin inkor qilib bo‘lmaydigan meros qoldirdi – barqarorlik, tartib va aniq tizim.
Endi esa sahnada Pocognoli.
Belgiya terma jamoasi sobiq himoyachisi so‘nggi mavsum yakunida Monaco klubini tark etdi. U o‘z nomini murabbiy sifatida ayniqsa Union Saint-Gilloise bilan yozdirgan: 2024-25 yilgi mavsumda klubni 90 yillik tanaffusdan so‘ng chempionlikka olib chiqqan edi. Bu natija uni Yevropa futboli doirasida jasoratli, qo‘rqmas qarorlar qabul qiladigan murabbiy sifatida ko‘rsatdi.
Endi u Shotlandiya erkaklar terma jamoasi tarixidagi atigi ikkinchi legioner bosh murabbiy. Birinchisi – nemis mutaxassisi Berti Vogts edi. Demak, bu lavozimga chet ellik kelishi o‘z-o‘zidan katta e’tibor, katta bosim va katta savollarni keltirib chiqaradi.
Pocognoli esa bu bosimni his qilayotganini yashirmadi, lekin undan cho‘chimayotganini ham ko‘rsatdi.
“Bu yerda bo‘layotganimdan juda faxrlanaman”, – dedi u, SFA rahbarlari bilan yonma-yon o‘tirgancha. Uning ovozida marosimona xotirjamlik emas, balki ishga kirishishga tayyor murabbiyning ichki energiyasi sezilib turardi.
U yangi lavozimni “juda kuchli chaqiriq” deb atadi. Uning tasavvurida bu faqat navbatdagi saralash turniriga tayyorgarlik emas, balki butun Shotlandiya futbolining kelajagini qayta shakllantirish loyihasi. U raqamlar, tahlillar, metrikalar haqida gapirdi, lekin darhol bir nuqtani alohida ajratdi: insoniy omil.
“Men hech qachon aloqani his qilmaydigan joyga bormayman”, – dedi u. Bu ibora uning kelish sababini aniq chizib berdi: u uchun Shotlandiya – faqat ish joyi emas, balki futbol ruhini qayta his qilish sahnasi.
Pocognoli bu ruhni aynan shu yurtning ehtirosida ko‘ryapti. Uning ta’kidlashicha, Shotlandiya – futbolda butunlay berilib yashaydigan mamlakat. Aynan shu ehtiros uni ishontirgan, aynan shu kuch unga risk qilishga arziydigan loyiha borligini ko‘rsatgan.
U, albatta, Steve Clarke nomini chetlab o‘tmadi. Aksincha, yangi murabbiy avvalgisining ishini “kuchli poydevor” deb atadi va o‘zini shu poydevorga navbatdagi “aksent” qo‘yadigan odam sifatida ko‘rishini aytdi. Gap faqat natijalar haqida emas – u o‘yin uslubini yangilash, shu bilan birga kelajak uchun futbolchilarni yetishtirishni ham maqsad qilgan.
“Men bu merosdan foydalanib, o‘yin uslubiga navbatdagi urg‘uni qo‘ya olaman, shu bilan birga kelajak uchun futbolchilarni rivojlantiraman”, – dedi u. Qisqa, aniq va mas’uliyatni zimmasiga olayotgan odamga xos ohangda.
Pocognoli uchun bu lavozim – bir tomonda bosim, boshqa tomonda esa imkoniyat. U Shotlandiyada nafaqat natija talab qilinadigan, balki har bir o‘yin, har bir duel, har bir qo‘shiqda futbol yashaydigan muxlislar bilan ishlaydi. Bu auditoriya kechirmaydi, lekin muvaffaqiyatni ham hech qachon arzimas deb qabul qilmaydi.
Yangi murabbiy esa aynan shunday sahnani tanladi. Sababini esa bitta jumlada jamladi:
“Shuning uchun men bu yerda turibman”. Endi savol bitta: u bu ehtirosni maydonga qay darajada ko‘chira oladi?
