Glasgowdagi Hamdo‘stlik o‘yinlari: Laura Scarlett-McAllisterning tajribasi
Team England tarkibida ishlagan fizioterapevt Laura Scarlett-McAllister uchun Glasgowdagi Hamdo‘stlik o‘yinlari nafaqat yirik sport voqeasi, balki butun hayotining mantiqiy cho‘qqisiga aylandi. U bu safarni bitta ibora bilan jamladi: “aql bovar qilmas tajriba”.
Bicesterlik mutaxassis o‘yinlar davomida Team England nogironlar aravachasidagi basketbol jamoalari bilan ishladi. Turnir 2 avgust kuni yakunlandi, erkaklar jamoasi kumush medalni, ayollar esa oltinni qo‘lga kiritdi. Medallar podiumda porlab turgan paytda, kulis ortida ularning har bir daqiqasiga bevosita ta’sir qilgan insonlardan biri aynan Scarlett-McAllister edi.
Ikkinchi kasb, yangi hayot
Uning bu sahnaga chiqishi ko‘pchilik mutaxassislarnikiga o‘xshamagan. Scarlett-McAllister fizioterapiyaga 40 yoshlarida qayta o‘qib kirib kelgan. O‘zi aytganidek, sport unga begona emasdi: ko‘p yillar shug‘ullangan, jarohatlar olgan, fizioterapevt kabinetiga tez-tez kirib chiqqan. Qiziqish shunda uyg‘ongan, lekin haqiqiy burilish kechroq sodir bo‘lgan.
Ajrimdan so‘ng u keskin qaror qabul qildi: universitetga qaytish. Taxminan 13 yil avval diplom oldi. Bu yo‘l oson bo‘lmadi – uyda bolalar, tashqarida esa yangi kasb, imtihonlar, amaliyotlar. O‘zi tan oladi: “hammasini qiyin yo‘l bilan qildim”.
Ana shu qat’iyat uni bir necha yil o‘tib mamlakat sport delegatsiyasining bir qismiga aylantirdi. O‘tgan yili Team England nogironlar aravachasidagi basketbol jamoalari yozgi o‘yinlar uchun aynan uni taklif qilishdi. Javob ko‘p kutdirmadi: “albatta, ha”, dedi u.
Hydrodagi lahza: orzu eshigidan kirgan on
O‘n oy o‘tib, Scarlett-McAllister Glasgowdagi Hydro arenada ochilish marosimida butun Team England bilan bir safda maydonga kirib kelayotgan edi. U bu lahzani so‘z bilan ifodalashga urinadi: “ajoyib edi – jamoa bilan birga saf tortib, ochilish marosimiga kirib borish”.
Shu ondan boshlab, uning kuni-kuniga vazifa aniq edi: sportchilarni turnir oxirigacha eng yaxshi jismoniy holatda ushlab turish. U o‘z ishini qisqa qilib ta’riflaydi: “sportchilarga qarash, ularni eng yaxshi jismoniy holatda bo‘lishini ta’minlash”.
“Ular juda chidamli” – nogironlar aravachasidagi basketbolchilar haqida
Nogironlar aravachasidagi basketbol – kontakt va yiqilishlarga boy sport turi. Scarlett-McAllister bu jamoalar bilan ishlash jarayonida ularning ruhiy va jismoniy chidamliligiga yana bir bor amin bo‘ldi.
“Ular juda chidamli”, deydi u. “Nogironlar aravachasidan tez-tez ag‘darilib tushishadi, lekin odatda darrov qayta turib olishadi”. U bu manzarani boshqa mashhur sport turi bilan solishtirib, hazil aralash keskin ta’kidlaydi: “futbolchilardek 10 daqiqa yerda dumalab yotishmaydi”.
Uning qo‘llab-quvvatlashi, tiklash mashqlari, davolash muolajalari fonida erkaklar jamoasi kumush medalni, ayollar esa oltinni qo‘lga kiritdi. Medallar statistikada sportchilar nomi bilan qayd etiladi, lekin har bir zarba, har bir tezkor qaytish ortida fizioterapevtning mehnati ham yashirinib yotadi.
Medaldan keyingi hayot: to‘xtash yo‘q
Glasgowdagi muvaffaqiyat Scarlett-McAllister uchun nafas rostlash nuqtasi bo‘la olmadi. U allaqachon keyingi safarlarga hozirlik ko‘ryapti. Ehtimol, yaqin kelajakda basketbol bilan Hindistonga yo‘l oladi. Aniq rejalardan biri esa allaqachon belgilangan: Roehamptondagi Lawn Tennis Association tadbiri.
“Juda bandman”, deydi u qisqa qilib.
Bu “bandlik” ortida esa bir paytlar ajrimdan keyin o‘ziga yangi yo‘l tanlagan, bolalar tarbiyasi bilan birga kechasi dars qilgan, endi esa yirik xalqaro musobaqalarda mamlakat delegatsiyasi bilan bir safda yurayotgan mutaxassis turibdi. Savol esa tabiiy: uning keyingi katta marosimi qayerda bo‘ladi?
