Croke Parkdagi tun: Dermot Mee uchun oilaviy orzu ro‘yobga chiqdi
Croke Park chiroqlari ostida kecha bir posbon uchun oddiy o‘rtoqlik uchrashuvidan ancha kattaroq voqea bo‘ldi. Manchester United darvozaboni Dermot Mee uchun bu maydon – tarix, oilaviy xotira va yangi bosqich bir joyga jam bo‘lgan sahnaga aylandi.
Birmingemda tug‘ilgan, Shimoliy Irlandiya yoshlar terma jamoasida o‘ynagan bu yigitning ildizlari Irlandiya Respublikasining turli burchaklariga borib taqaladi. O‘sha ildizlar uni Croke Parkga qaytardi. Bu safar tomoshabin sifatida emas, qahramon sifatida.
Leedsga qarshi penaltilar seriyasida hal qiluvchi zarbani qaytargan lahza – o‘sha 83 ming tomoshabin ichida bir inson uchun ayniqsa betakror edi. Mee onasi. U shu arenada camogie o‘ynagan, endi esa o‘sha maydonda o‘g‘li tarixiy o‘yinda asosiy qahramonga aylandi.
“Bu juda ham o‘ziga xos lahza,” dedi Mee. “Onam bu yerda o‘ynagan, endi esa men kelib, yaxshi o‘yin ko‘rsatdim.”
Uning hikoyasi oddiy geografiyadan ko‘ra murakkabroq. Onasining onasi Limerickdan, otasi esa Wexforddan. Otasi tomoni esa Galway va Tyrone bilan bog‘langan. “Shuning uchun men hamma joydaman,” deydi u hazil aralash. “Familiyam ham shundan kelib chiqqan.”
Bu faqat nasab daraxti haqida emas. Bu uy ichidagi raqobat haqida ham. Mee yaqinda hurling finalini ham kuzatdi. Limerick va Galway to‘qnashuvi – onasi va otasi tarafdorligi to‘qnashgan oila derbisi. “Onam va dadam tribunada edi, oxirgi daqiqalardagi o‘sha qo‘shimcha adrenalinning o‘zi bir necha dyuymga yetadi va senni seyv qilishga undaydi,” deydi u.
Shu paytga kelib 23 yoshli darvozabon Manchester United tarkibida to‘rtinchi raqamli katta darvozabon mas’uliyatini qabul qilib bo‘lgan. Yozda u ikki yillik shartnoma imzoladi va o‘z o‘rnini aniq bilar edi: Senne Lammens, Karl Darlow va Tom Heaton ortidan.
Radek Vitek xuddi shu yoshda Middlesbroughga yo‘l olgan bo‘lsa, Mee boshqacha yo‘lni tanladi. U bolaligidan orzu qilgan klubida qolishni ma’qul ko‘rdi. Biladi – agar Darlow va Heaton kechagi kabi jarohat tufayli chetda qolmaganida, uning imkoniyatlari yanada cheklangan bo‘lardi. Shunga qaramay, u ortga qadam tashlamadi.
“Har bir shartnoma haqida o‘ylab ko‘rishing kerak, u sug‘urta bo‘lsin, futbol bo‘lsin,” deydi u. “Afzallik va kamchiliklarini taroziga solasan. Men uchun 11 yoshimdan beri Manchester Unitedda bo‘lish – rad etish juda qiyin qaror edi. Klubni yaxshi ko‘raman, bu yerda bo‘lishni yaxshi ko‘raman va jamoaga shu mavsumda imkon qadar ko‘proq yordam bermoqchiman.”
To‘rtinchi raqamli darvozabon bo‘lish ko‘pchilik ko‘zida ruhiy zarba bo‘lib ko‘rinishi mumkin. Mee bunday qarashni bo‘lishmaydi. “Bu tushkunlik emas. Tashqaridan qaraganda ancha og‘ir ko‘rinadi,” deydi u. Uchinchi yoki to‘rtinchi tanlov bo‘lishdan ko‘ra, u har kuni mashg‘ulotlarda nimaga duch kelayotganini urg‘ulaydi.
“Har kuni dunyoning eng yaxshi futbolchilaridan ba’zilari bilan mashg‘ulot o‘tkazaman. Agar biror narsa qiyin bo‘lsa, aynan shu qiyinroqdir, o‘yinlarga kirib borish, zaxirada bo‘lish va tayyor turishdan ham.”
Croke Parkdagi o‘sha bitta seyv – uning karerasini birdaniga o‘zgartirib yubormaydi. Lekin bu lahza bir narsani aniq ko‘rsatdi: Mee o‘z navbatini kutib o‘tirgan oddiy zaxira emas, bosim ostida ham sovuqqon qolishga qodir darvozabon.
Irlandiyaning yuragida, oilaviy tarix sahnasida u o‘z sahifasini yozdi. Endi savol bitta: Old Traffordda navbatdagi katta sahna qachon keladi?
