Buffalo Sabres yangi mavsumga tayyor
LECOM Harborcenter muzidagi birinchi tongdayoq Buffalo Sabres yangi mavsum ohangini aniq qo‘ydi. Tezlik baland, to‘qnashuvlar qattiq, mashg‘ulot oxirida nafaslar qisilib, yuzlar qizarib chiqqan. Lekin jismoniy qiynalish ortida bitta xulosa bor edi: bu jamoa dushanba kungi mavsumoldi ochilishiga tayyor holatda kirib bormoqda.
Murabbiy Lindy Ruff bunga shubha qoldirmadi. Uningcha, bu hozirgi Sabres – o‘tgan yillardagi Sabres emas.
Yangi standartlar, yangi ohang
Ruff va bosh menejer Jarmo Kekäläinen bir kun avval aytgan gaplarini muz ustida tasdiqlab berdi: bu yangi mavsum, yangi yuzlar, yangi talablar. Zaldagi kayfiyat ham shunga yarasha. Ayniqsa yetakchilar orasida.
“Agar o‘tgan yil qiyin bo‘lgan bo‘lsa, bu yil yanada qiyin bo‘ladi, deb o‘ylayman,” – dedi sardor Rasmus Dahlin. “Biz o‘zimizdan ham, liga bo‘yicha biz haqimizdagi qarashlardan ham ko‘proq narsa kutyapmiz. Endi boshqa jamoalar ko‘zida ‘eski Sabres’ emasmiz. Bu katta sakrash bo‘ladi.”
Bu so‘zlar shunchaki shior emas. 2025-26 yilgi olti oylik yo‘l – so‘nggi o‘rindan Atlantika divizioni ichida pley-offning ikkinchi bosqichigacha bo‘lgan ko‘tarilish – hozirgi guruh uchun aniq qo‘llanma bo‘lib turibdi. Qanday o‘ynash, qanday tempda yashash kerakligi endi ularning tanasiga singib bo‘lgan.
“Endi kulrang zona yo‘q, hammasi aniq: muvaffaqiyat uchun nima qilishimiz kerakligi oq-qora qilib yozilgandek,” – deya ta’kidladi muqobil sardor Tage Thompson. “Hammasi mehnatsevarlikdan, o‘yin davomida yig‘ilib boradigan mayda detallarni to‘g‘ri bajarishdan boshlanadi.”
Birinchi kun muz ustidagi mashg‘ulot ana shu mehnat etikasi uchun start chizig‘i bo‘ldi.
Tage markazga qaytadi
Ruff yozdayoq aytgandi: o‘tgan mavsumda qanot va markaz o‘rtasida “sakrab” yurgan Thompson bu safar markazda boshlashi kutiladi. Payshanba tongidagi kombinatsion mashqlarda ham shunday bo‘ldi – u Peyton Krebs va Josh Doan o‘rtasida markazda joy oldi. O‘tgan dekabrda jamoaning burilish nuqtasini boshlab bergan uchlik aynan shu edi.
Thompson markazda o‘ynashni yoqtiradi, uning eng yorqin hujumiy davrlari ham ko‘pincha o‘sha pozitsiyaga to‘g‘ri keladi. Lekin markaz – boshqa mas’uliyat. Kekäläinen tushuntirgandek, markazlar har ikki uchida ham darvoza chizig‘i ostida ko‘proq ishlaydi, bu esa katta gavdali, katta minutlar o‘ynaydigan Thompson uchun mavsum davomida qo‘shimcha kilometrlar degani.
Shunga qaramay, 72-raqamning roli qanday bo‘lishidan qat’i nazar, markaz chizig‘ida yoshlar uchun eshik ochiq: Noah Ostlund, Konsta Helenius va Jiri Kulich – barchasi 22 yoshdan kichik. Thompson o‘zi ham ligaga 19 yoshida St. Louis tarkibida kirib kelganini eslab, ularning yo‘lini yaxshi tushunadi.
“Bu albatta sinov,” – dedi u. “Agar yuqori oltitalikda o‘ynayotgan bo‘lsang, har kecha eng kuchli juftlik himoyachilarga, o‘n yildan beri markazda o‘ynayotgan markazlarga qarshi tushasan. Eng katta qiyinchilik – har kuni bir xil darajada barqaror bo‘lish.”
Keyin u gapni boshqa tomonga burdi.
“Lekin buni yolg‘iz qilmaymiz, to‘g‘rimi? Muz ustiga besh kishilik to‘p bo‘lib chiqamiz. Hamma bir-birini sug‘urtalaydi. Bu xonada buni allaqachon boshidan o‘tkazgan yigitlar ko‘p, yoshlar bizga qarab, savol berib, yelkaga suyanishi mumkin.”
Dahlin uchun nihoyat “normal” yoz
O‘tgan yoz Rasmus Dahlin uchun muzdan ko‘ra kasalxona koridorlari bilan esda qolgandi. Uning kelini Carolina shoshilinch yurak ko‘chirib o‘tkazish amaliyotini boshidan kechirgan, sardor esa oilaviy kurash va professional majburiyatlar o‘rtasida qolib ketgandi.
Bu safargi yoz esa butunlay boshqacha bo‘ldi.
“Kun bilan tundek farq,” – dedi Dahlin. “Endi har kuni nima bo‘layapti, deb xavotir bo‘lmasdan, to‘liq xokkeyga e’tibor qaratishim mumkin. Hayotimiz yana iziga tushdi. Bor kuchim bilan tayyor bo‘ldim, yoz bo‘yi to‘liq mashq qilib, o‘zimni qiynadim – bu yoqimli bo‘ldi.”
O‘tgan mavsum starti uning mezonlari bo‘yicha sust o‘tgan: dastlabki 14 o‘yinda atigi 9 ochko (1+8) va “minus-11”. Shaxsiy sabablarga ko‘ra qisqa tanaffus olib, 15 noyabr kuni Detroitda safga qaytgach esa boshqa Dahlin paydo bo‘ldi – qolgan 63 o‘yinda 65 ochko (18+47) va “plyus-29”. Bu davr ichida 17 marta kamida ikki ochkolik o‘yin ko‘rsatdi.
Mavsum yakunida 74 ochko – shaxsiy rekord va Norris Trophy poygasida uchinchi o‘rin. Endi savol bitta: bu faqat boshlanish bo‘ldimi? Agar u o‘sha darajadan davom etsa, ustiga-ustak Sabres ko‘pchilik o‘ylagandek “power play”ni ham yaxshilasa, bu yulduz himoyachi bu yil yanada balandroq cho‘qqiga chiqishi mumkin.
50 gollik orzu
Tage Thompson so‘nggi to‘rt mavsumda o‘zini ligadagi eng barqaror to‘purarlardan biri sifatida ko‘rsatdi. 2021-22 startidan buyon 198 gol – butun liga bo‘yicha sakkizinchi ko‘rsatkich. Yillar bo‘yicha ketma-ketlik hayratli: 38, 47, 29, 44 va o‘tgan mavsum 40.
Bunday barqarorlik tasodif emas. Bu moslashish. O‘zgarish. “Mavsumlar o‘tgani sari gol urishning yangi yo‘llarini topishga majbur bo‘lasan,” – deydi u. Masalan, uning dahshatli slap-shot zarbasi 2022-23 yilda 12 gol olib kelgan bo‘lsa, o‘tgan mavsum atigi beshta golga sabab bo‘ldi. Liga bo‘yicha ham bir zarbali “one-timer”lar ustiga tuzilgan hujumlar sekin-asta kamroq samarali bo‘lib boryapti – himoyalar Thompson kabi snayperlarga alohida tayyorlanadi.
Shunga qaramay, u ichida bitta raqamni yashirib yurganini yashirmaydi: 50.
“Albatta, gol urish zo‘r, bu bizning muvaffaqiyatimizga hissa qo‘shadigan vazifalarimdan biri,” – deydi u. “Lekin o‘yinimning boshqa jihatlari ham bor, ularni ham yaxshilashni xohlayman. Asosiy maqsad – Stanley Cup yutish, jamoa sifatida muvaffaqiyat qozonish. Lekin ha, 50 – o‘zim uchun qo‘ygan individual marralardan biri, shunga qarab ishlayman.”
LECOM Harborcenter muzida bugun boshlangan ritm aynan shunday: yuqori temp, baland talab, aniq maqsadlar. Savol endi boshqa – bu jamoa o‘tgan mavsumdagi sakrashni oddiy epizod sifatida qoldiradimi yoki uni yangi davrning boshlanishiga aylantiradimi?
