Zidane Fransiya terma jamoasi bosh murabbiyi
Zinedine Zidane uchun bu lavozim yillar davomida nafaqat maqsad, balki ichida yonib turgan orzu bo‘lib keldi. Klub darajasida erishilgan ulkan yutuqlar, "Real Madrid" bilan yozilgan oltin sahifalar – bularning bari baribir bir nuqtaga borib taqalardi: Fransiya terma jamoasi boshqaruvi.
Nihoyat, u o‘sha cho‘qqiga chiqdi.
"Bundan ulug‘ narsa yo‘q"
Rasmiy FFF saytida e’lon qilingan ilk so‘zlaridayoq Zidane ohangni aniq belgilab oldi. U bu lavozimni shunchaki martaba bosqichi emas, balki hayotidagi eng katta sharaf sifatida ta’rifladi.
"Men ko‘p marta aytganman: Fransiya terma jamoasidan ulug‘roq narsa yo‘q. Shu bois bu terma jamoa bosh murabbiyi bo‘lish – men uchun quvonch va, albatta, ulkan faxr", – dedi u.
So‘zlarida tantana bor, lekin yengillik emas. Zidane darhol mas’uliyat haqida gap ochdi, bu lavozimning og‘irligini his qilayotganini yashirmadi.
"Bu, shu bilan birga, mas’uliyat ham. Menga ishonch bildirgani uchun prezident Philippe Diallo, Ijroiya qo‘mitasi va Fransiya futbol federatsiyasiga minnatdorchilik bildirmoqchiman va Didier hamda uning shtabining o‘n to‘rt yillik xizmatini e’tirof etaman. Bugun barcha murabbiylarimni ham alohida esga olaman. Aytmasam ham ma’lum, men Fransiya terma jamoasi uchun juda katta ambitsiyalarga egaman".
Didier Deschamps nomi tilga olinganda, bu faqat rasmiy odob uchun emas. Deschamps davri – jahon chempionligi, finalga chiqishlar, yillar davom etgan barqarorlik. Endi Zidane o‘sha poydevor ustiga o‘z uslubini qo‘shishi kerak bo‘ladi.
Matbuot anjumanida: orzu, qat’iyat va rad etilgan takliflar
Matbuot anjumanida Zidane ko‘p narsani ochiq aytdi. U so‘zlarini baland shiorlar bilan bezamadi, lekin har bir jumlasida aniq yo‘nalish sezildi.
"Bu yerda katta jamoa bor va men aynan shu izchillik ustida qurish imkoniga ega bo‘lganimdan xursandman. Bu orzuning ushalishi", – dedi u.
Shu paytga qadar uning nomi turli klublar bilan bog‘lanib kelgandi. Zidane esa o‘sha takliflarning qanchalik real bo‘lganini tasdiqladi, lekin yo‘lini allaqachon tanlab bo‘lgandi.
"Klublardan takliflar olganimni ayta olaman, lekin Fransiya terma jamoasi uchun ularning barchasini rad etdim. "Real Madrid"dagi faoliyatimdan keyin qilishni istagan yagona ish shu edi".
Bu – keskin qaror. Klub futbolidagi qulaylik, kundalik ish ritmi, transfer bozori, chempionat marafoni. Zidane bularning barchasidan voz kechib, terma jamoa murabbiyligining murakkab, bosim ostidagi olamiga qaytdi.
Bolalikdan boshlangan yo‘lning cho‘qqisi
Zidane o‘z hikoyasini ham eslatib o‘tdi. Bu lavozim uning uchun faqat hozirgi holat emas, butun futbol hayotining mantiqiy davomi.
"Men Fransiya terma jamoasini bolaligimdan bilaman va barcha bosqichlarni bosib o‘tib, kattalar jamoasigacha yetib borganman. Bugun uning bosh murabbiyi bo‘lish – cho‘qqi", – dedi u.
Bu gaplarda romantika bor, lekin ularning ostida juda sodda haqiqat yotadi: Zidane uchun bu ish – yakuniy manzil, eng yuqori nuqta. Endi u futbolchi sifatida olib kelgan kuboklarni murabbiy sifatida takrorlash, balki oshirish imkoniga ega.
U oxirida bitta va’da berdi, qisqa, aniq, ortiqcha ohanglarsiz:
"Fransiyani eng yuqori pog‘onada ushlab turish uchun borimni beraman".
Endi savol bitta: Zidane bu safar, murabbiy sifatida, ko‘p yillik orzusini nafaqat o‘zi uchun, balki butun mamlakat uchun ham yangi voqeaga aylantira oladimi?
