Yaponiya Braziliyaga qarshi sinov oldidan signal yubordi

Arlingtondagi issiq kechada Yaponiya guruh bosqichini sovuqqon, ammo ogohlantiruvchi natija bilan yakunladi. 1:1 hisobidagi durang, raqib – Shvetsiya. Natija qog‘ozda oddiy ko‘rinishi mumkin, lekin mazmuni boshqacha: bu o‘yin Braziliya bilan bo‘ladigan hal qiluvchi to‘qnashuv oldidan “Samurai Blue”ning qanday jamoa ekanini yana bir bor ko‘rsatdi.

Guruhdan chiqish bor, lekin talab baland

Hajime Moriyasuning jamoasi F guruhida Niderlandiyadan keyin ikkinchi o‘rinni egalladi va shu bilan birga pley-offda eng noqulay sovg‘ani oldi – besh karra jahon chempioni Braziliya. Ba’zi jamoalar omadga ishongan bo‘lsa, Yaponiya tarixiy gigant bilan to‘qnash kelishni qabul qildi.

Murabbiy buni sinov emas, imkoniyat sifatida ko‘rmoqda.

“Yaponiya futboli uchun bu juda katta tajriba bo‘ladi, deb o‘ylayman. Bizda g‘alaba qozonish imkoniyati borligiga ishonamiz. Keyingi bosqichga bir qadam tashlashni istaymiz”, – dedi Moriyasu tarjimon orqali.

Qog‘ozda kuchlar nisbatida shubha yo‘q: individual mahorat, chuqur tarkib, yulduzlar soni bo‘yicha Braziliya ustun. Lekin bu turnirda ko‘rinib turibdiki, yaxlitlik, pressing va intizom ham yulduzlardan kam ta’sir ko‘rsatmaydi. Shu uchala jihatda ham Yaponiya uch o‘yinda ancha ishonchli ko‘rinib turibdi.

Maeda chaqnashi va yo‘qolgan ustunlik

Shvetsiyaga qarshi bahsda hammasi reja bo‘yicha ketmadi. Yaponiyaning hujumi bir necha bor yo‘l topolmay qoldi, raqib esa uchta zarbani darvozaga yo‘llashga imkon berdi, xolos. Shunday vaziyatda bitta lahza hamma narsani o‘zgartirishi mumkin.

56-daqiqada shunday bo‘ldi ham. Ritsu Doan o‘ng qanotdan jarima maydoniga mukammal uzatma yo‘lladi, Daizen Maeda esa bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi. Hujumchi zarbasida nafaqat aniqlik, balki yaponcha qat’iyat ham bor edi – hisob ochildi, “Samurai Blue” oldinga chiqdi.

Shu paytga qadar o‘yinni yaxshi boshqargan Yaponiya uchun bu gol xotirjamlik olib kelishi kerak edi. Ammo ritm sekin-asta Shvetsiya tomon og‘a boshladi. Maydon markazidagi bo‘shliqlar ko‘paydi, pressing biroz sustlashdi. Aynan shunda bosim o‘z so‘zini aytdi.

62-daqiqada Anthony Elanga uzoq masofadan jarima maydoni tashqarisidan zarba berdi. To‘p darvoza burchagiga “uchib” kirdi – go‘yoki Shvetsiya o‘yinga qaytishi shartdek edi. Bu gol o‘yin manzarasini keskin o‘zgartirdi: endi tashabbus shimolliklar qo‘lida edi.

So‘nggi daqiqalardagi sinov

Yaponiya oxirgi daqiqalarda chidashga majbur bo‘ldi. Shvetsiya bosimi kuchaydi, to‘p tez-tez yaponlar jarima maydonida paydo bo‘la boshladi. Eng xavfli vaziyat – 94-daqiqada. Alexander Isak bosh bilan zarba berdi, darvoza chizig‘i ustidagi to‘sin esa yaponlar uchun xaloskor bo‘ldi.

Zion Suzuki uchun bu kecha his-tuyg‘ular sinovi bo‘ldi. U o‘yindan so‘ng vaziyatni aniq baholadi:

“Biz uchun eng muhimi – kam gol o‘tkazish, mag‘lub bo‘lmaslik va hech bo‘lmaganda bitta ochko olish edi. Endi Braziliyaga qarshi o‘yinga mag‘lubiyatsiz seriya bilan borayotganimiz ijobiy holat”, – dedi darvozabon.

Durang ikki jamoa uchun ham ish berdi. Yaponiya baribir 1/16 final yo‘llanmasini deyarli qo‘ldan chiqarmagan edi, Shvetsiya esa uchinchi o‘rin egalari orasida ilk sakkizlikka kirishni kafolatlab oldi.

Ammo Moriyasu uchun bu natija ogohlantirish ham: Braziliyaga qarshi bunday bo‘shashish, bunday bo‘sh zonalar kechirilmaydi.

Tokiodagi esdalik va Braziliya uchun ogohlantirish

Yaponiya Braziliyani yaqinda ko‘rgan, his qilgan, hatto mag‘lub etgan. 2025-yil 14-oktabr, Tokio. O‘rtoqlik uchrashuvi, lekin oddiy sparring emas. “Samurai Blue” 0:2 hisobida ortda qolgan holda, ikkinchi bo‘limda ketma-ket uch gol urib, tarixiy g‘alabani tortib olgan.

Bu faqat statistik satr emas. O‘sha o‘yinda Braziliya bir qator asosiy futbolchilarini, jumladan, Vinicius Juniorni maydonga tushirgandi. Demak, yaponlar raqibning haqiqiy darajasini, tezligini, pressingini allaqachon his qilib bo‘lgan.

Albatta, Moriyasu ham, futbolchilar ham bitta haqiqatni yaxshi biladi: o‘rtoqlik uchrashuvi – bu Jahon chempionati emas. Turnir bosimi, stadion muhitining keskinligi, bitta xatoni ham kechirmaydigan pley-off formati – bularning hammasi butunlay boshqa daraja. Lekin Braziliya uchun Tokiodagi o‘sha kecha baribir ogohlantirish bo‘lib qoladi.

Murabbiy ham raqib ruhiyati haqida o‘ylamay qolmadi: “Ehtimol, o‘sha g‘alaba tufayli ular yanada motivatsiyalangan bo‘ladi. Biz Braziliyaning o‘z o‘yinini oxirigacha o‘ynashga intiladigan versiyasiga qarshi maydonga tushamiz”, – dedi u.

Xyustonga qisqa safar, ulkan sahna

Endi Yaponiyani qisqa, ammo mazmunli yo‘l kutmoqda – Arlingtondan Xyustonga, 29-iyundagi hal qiluvchi uchrashuvga. Bir necha kunlik tanaffus – nafas rostlash, xatolarni tahlil qilish va eng muhimi, hujumni charxlash uchun imkon.

Swedenga qarshi o‘yinda uchta aniq zarba bilan cheklanib qolgan jamoa Braziliyaga qarshi bunday statistika bilan omon qolishi qiyin. Maeda, Doan va jamoadoshlaridan ko‘proq keskinlik, tezroq qaror, jarima maydoni ichida ko‘proq son ustunligi talab etiladi.

Raqib esa – FIFA reytingida oltinchi o‘rindagi, F guruhida yetti ochko bilan birinchi bo‘lgan, Marokkoni faqat to‘plar nisbatida ortda qoldirgan Braziliya. Bu jamoa xatoni kechirmaydi, bo‘shliqni darhol jazolaydi.

Shunga qaramay, Yaponiya Braziliyaga qarshi maydonga faqatgina himoyalanish uchun chiqmaydi. Tokio kechasidagi 3:2 hisobidagi o‘yin ularni bunga majbur qiladi. O‘sha ruh, o‘sha ishtiyoq, o‘sha ikkinchi bo‘limdagi keskinlik – endi hammasi Jahon chempionati sahnasida takrorlanishi kerak.

Savol bitta: “Samurai Blue” yana bir bor tarixiy gigantni titratishga tayyormi yoki bu safar Braziliya javob qaytaradimi?