Yangi sahnada yangi imkoniyatlar: basketbolchi Philadelphia 76ersda
Mavsum tugaganida u o‘zini allaqachon xayrlashgan deb o‘ylagan edi. E’lon qilishga shoshilmadi, lekin ich-ichidan bu so‘nggi o‘yini bo‘lgani, parketdan endi qaytmasligi mumkinligini his qilgan. Oxirgi matbuot anjumanida aytilgan gaplar shunchaki odatdagi mavsum yakuni bayonoti emasdi – u chindan ham o‘ziga savol bergan: bu o‘yinni hanuz sevamanmi?
Javob kechikib keldi, lekin aniq bo‘ldi: u hanuz basketbolni sevadi. Va u hanuz beradigan narsalari borligiga ishonadi.
So‘nggi haftalar uning uchun g‘alati, hatto biroz begona bir erkinlikni olib keldi. Birinchi marta u ertangi kunini rejalashtirmasdan, mashg‘ulot jadvali, safarlar va uchrashuvlarsiz yashab ko‘rdi. Birinchi marta u “endi nima qilaman?” degan savol bilan shoshilmasdan yashashga majbur bo‘ldi. Oylab davom etgan ichki tortishuvlar, yaqinlari bilan suhbatu maslahatlar, shaxsiy izlanishlar – bularning bari bitta qarorga olib keldi.
Bu uning so‘nggi katta tanlovi. Endi u pul ortidan quvayotgani yo‘q. Oilaviy sabablarga tayanib qaror qabul qilayotgani ham emas. U o‘ziga bitta, juda sodda, lekin og‘ir savolni berdi: “Men hozir, aynan shu paytda, nima uchun o‘ynayapman?”
Javob yana raqobatda edi. U hanuz qurbonlik qilishga tayyor. Hanuz tong saharda zalga birinchi bo‘lib kirishni, kechasi oxirgi bo‘lib chiqishni istaydi. Hanuz “grind” – mashaqqatli, takroriy, ko‘zga ko‘rinmas mehnat unga begona emas. U hali ham raqobatga tashna, hali ham g‘alaba ortidan quvadi, yana bir chempionlik hissini tatib ko‘rish imkoniyatini qo‘ldan boy bermoqchi emas.
Shu ishtiyoq uni yangi manzilga olib keldi. U o‘zini Philadelphia 76ers tarkibini chempionlik darajasiga ko‘tara oladigan o‘yinchi deb biladi. Bu shunchaki odob yuzasidan aytilgan gap emas, balki ichki ishonch: u bu jamoaga hal qiluvchi bo‘lak bo‘lib qo‘shilishiga ishongan.
Endi uning oldida yangi sinov – yangi shahar, yangi zal, yangi muxlislar. U esa aynan shu yangilikdan zavqlanmoqda. Yangi fan-bazani “energiya bilan portlatish”, ularga o‘zining so‘nggi katta safarini taqdim etish niyatida. “Bir marta yana” – uning karerasi uchun emas, balki o‘zini yana bir bor eng yuqori bosim ostida sinab ko‘rish uchun.
Shu bilan birga, u o‘tmishni yopib qo‘ymaydi. Los Angeles, Miami va Northeast Ohio uning hikoyasining bo‘laklari bo‘lib qoladi. U bu joylarga minnatdorlik bilan qaraydi: L.A. – yulduzlik va bosim yillari, Miami – chempionlik va qayta kashf etish davri, Northeast Ohio – uy, ildiz, basketbolga bo‘lgan muhabbat boshlangan maskan.
Endi esa sahna Philadelphia’da. Savol bitta: bu “so‘nggi safar” yana bir chempionlik hikoyasiga aylanadimi yoki katta kareraning oxirgi jasoratli tavakkali bo‘lib qoladimi?
