Toby Samuel: Challenger orzusidan Davis Cup formasigacha
Toby Samuel uchun bu yil nafaqat “muvaffaqiyatli”, balki butun tennis hayotini ag‘dar-to‘ntar qilib yuborgan davr bo‘ldi. Endi u Great Britain tarkibida Ecuadorga qarshi Davis Cup uchrashuviga chaqirilgan, o‘zi aytgandek, “surreal” – tushga o‘xshash holat.
Challenger orzusidan Davis Cup formasigacha
Yaqin o‘n oy ichida Samuelning yo‘li keskin burildi. Yil boshida u hali faqat Challenger turnirlarida qatnashishni, ularga kira olishni o‘ylab yurgan edi. Endi esa u Arthur Fery, Cameron Norrie, Henry Patten va Lloyd Glasspool bilan bir qatorda Great Britain terma jamoasining beshinchi a’zosi sifatida safda turibdi.
U BBC Points West bilan suhbatda orqaga qarab shunday dedi: sakkiz-to‘qqiz oy oldin u “umid qilib” Challengerlarga kirishni ko‘zlardi, bugun esa Davis Cup o‘yiniga tayyor o‘tiribdi. O‘zi aytganidek, “bu aqldan ozdiradigan darajada”.
Bu chaqiruv tasodifiy telefon qo‘ng‘irog‘i bilan kelmadi. Bu – bir yilda top-100 ichiga kirgan, uchta Grand Slam turnirida debyut qilgan, o‘zini yuqori darajadagi sahnaga majburan tashlagan o‘yinchining mukofoti.
Nyu-Yorkdagi qo‘ng‘iroq
Eng muhim burilish nuqtalaridan biri Nyu-Yorkda bo‘ldi. Samuel US Open’dagi ilk ishtirokini yakunlab, shahar ko‘chalarida sayr qilib yurgan payti telefon jiringladi. Trubkaning narigi tomonida kapitan Leon Smith.
Qisqa, aniq xabar: tabriklayman, sen tanlanding.
Samuel bu lahzani “tennis hayotimdagi eng zo‘r onlardan biri” deb ta’riflaydi. Britaniyalik har bir tennischi orzu qiladigan narsa – mamlakatini himoya qilish, bayroq ostida maydonga chiqish. Endi bu sharaf unga nasib etdi.
Grand Slamlarda sinov va o‘sish
US Open Samuel uchun faqat telefon qo‘ng‘irog‘i bilan esda qolmadi. U yerda u Grand Slam musobaqasidagi ilk g‘alabasini ham qo‘lga kiritdi. Tomas Machac ustidan ishonchli, hukmron o‘yin ko‘rsatib, birinchi bosqichni zabt etdi. Keyingi davrada esa 18-raqam ostida saralangan Jiri Lehecka yo‘lini to‘sdi.
Biroq bu mag‘lubiyat ham uning yilini xira qilmadi. Fransiyada u yana bir marrani zabt etdi: French Open asosiy to‘riga uch bosqichli saralash orqali yo‘l oldi. U yerda esa darhol dunyoning sakkizinchi raketkasi Alex de Minaurga duch keldi va ilk bosqichdayoq to‘xtab qoldi. Ammo bu safar ham tajriba, ham o‘lchov edi – u endi qaysi darajadagi raqiblarga qarshi o‘ynayotganini aniq ko‘rdi.
Keyin navbat Wimbledon’ga keldi. Wildcard orqali asosiy to‘rga kiritilgan Samuel bu safar Czech tennischisi, 15-raqamli seriya ishtirokchisi va French Open yarim finalchisi Jakub Mensik bilan besh setlik jang o‘tkazdi. Uchrashuv oxirigacha intriga saqlanib qoldi, Samuel esa o‘sha bahs bilan o‘zini katta sahnaga to‘liq tanitdi.
Dastlabki qo‘rquv va tez moslashuv
Shu yilgi yirik turnirlar uning ruhiy holatini ham sinovdan o‘tkazdi. Katta sahnalar, katta nomlar, to‘la tribuna. U o‘zi tan oladi: dastlabki safarlarda asablar chidadi.
Yirik turnirlarda ilk marta qatnashgan paytlari u “butunlay yangi tajriba”ni boshdan kechirdi. Kiyim almashtirish xonalarida eng kuchli tennischilar, yonma-yon mashg‘ulot, kortda esa ularning o‘ziga qarshi turishi. Samuel o‘sha paytlarni eslar ekan, kortda hatto biroz titrab turganini aytadi.
Lekin bu holat uzoqqa cho‘zilmadi. Ikkinchi, uchinchi safarlarga kelib u bu muhitga ko‘nikdi. Tribuna bosimi, raqib nomi, turnir darajasi – hammasi sekin-asta odatiy manzaraga aylandi. Shunda o‘yini ham ochila boshladi. U o‘zini kortda ancha xotirjam his qila boshlaganini, aynan shu tinchlik unga “chuqurroq borishga” yordam berganini ta’kidlaydi.
Besh setli hayot va yangi qurollar
Yil davomida Samuel uchun eng katta o‘zgarishlardan biri – format. Challenger Tour uch setlik bahslarga o‘rgatgan bo‘lsa, endi u muntazam ravishda besh setgacha cho‘zilishi mumkin bo‘lgan janglarga kirishmoqda. Uch, to‘rt, hatto besh soatlik o‘yinlar – bu uning uchun mutlaqo yangi yuklama.
Bu faqat jismoniy emas, ruhiy sinov ham. Har bir set ichida kayfiyat, taktika, energiya darajasi o‘zgaradi. Shunga qaramay, u bu bosqichda ham o‘sishni ko‘rsatdi. O‘zi ta’kidlaganidek, eng katta sakrashni aynan o‘yinning hujumkor tomonida sezmoqda.
Samuel xizmat va forehandini alohida tilga oladi. Avval ular “yaxshi” edi, lekin raqibni cho‘chitadigan darajada emas. Endi esa u bu ikki zarbani “eng katta qurolim” deb ataydi. Ularning yordamida u o‘yinlarni o‘z tomoniga og‘diryapti, raqibni ortga suryapti, muhim ochkolarda tashabbusni qo‘lga olmoqda.
Endi navbat – Ecuador
Shu fon bilan u endi Davis Cup lageriga kelmoqda. Bu yerda bosim boshqa, mas’uliyat boshqa. Endi u nafaqat o‘zi uchun, balki butun Great Britain uchun o‘ynaydi. Winchesterda tug‘ilib, Bath shahrida mashg‘ulot olib boradigan yigit uchun bu chaqiruv – bolalikdan shakllangan orzuning jonli ko‘rinishi.
Bir yil ichida Challenger orzusidan Davis Cup formasigacha bo‘lgan yo‘lni bosib o‘tgan Samuel endi jamoa safida yangi sahifani ochadi. Savol bitta: bu “surreal” yil uning uchun faqat boshlanishi bo‘lib qoladimi?
