Thomas Frank: London bo‘ylab sayohat va Tottenhamdagi tajriba
2018-yilning kuzida Thomas Frank Angliyaga kelganida, ko‘pchilik uni shunchaki navbatdagi tavakkal loyiha deb qabul qilgan edi. Ammo u Brentford boshida yetti yilga yaqin turib, klubni kichik arenadan kelib chiqqan, ammo Premer-ligada o‘z so‘zini ayta oladigan jamoaga aylantirdi. 317 o‘yin, qat’iy tamoyillar, aqlli transferlar va maydondan tashqarida ham aniq qo‘yilgan tartib – Frankning obro‘sini aynan shu davr ko‘tarib yubordi.
Shu obro‘ uni Londonning boshqa qismiga olib bordi. 2025-yil yozida Tottenham og‘ir ahvolda yordam so‘rab murojaat qildi. Europa League g‘olibi Ange Postecoglou ketgach, klubga yangi nafas kerak edi. Frank rozi bo‘ldi. London bo‘ylab qisqa, lekin shov-shuvli safar boshlandi.
Tottenhamdagi sakkiz oy: muammo murabbiyda emas edi
Spursga kelganida, Frank tayyor tizim emas, balki charchagan, ishonchini yo‘qotgan, ruhiy jihatdan singan guruhni qo‘lga oldi. Klub allaqachon surunkali inqirozdan charchagan, tribunalar sabr kosasi to‘lib bo‘lgan, kiyinish xonasida esa o‘ziga xos bo‘linish sezilib turardi.
Frankning sakkiz oylik davri 2026-yil fevralida tugadi. Tottenham yana yo‘lidan adashdi. Igor Tudor va keyin Roberto De Zerbi boshchiligida ham vaziyat keskin o‘zgarmadi. Klub navbatdagi mavsumni 17-o‘rinda yakunlab, kuchli tushish xavfidan zo‘rg‘a qutuldi. Bu faqat bitta narsani ko‘rsatdi: muammo bitta murabbiy bilan hal bo‘ladigan darajada sodda emas edi.
Shu nuqtada ko‘plar savol berdi: Frank aybdormi? Sobiq Brentford hujumchisi, hozir futbol sharhlovchisi bo‘lib ishlayotgan va Freebets.com bilan hamkorlikda so‘zga chiqqan Steve Morrison bunga aniq javob berdi. U GOAL bilan suhbatda Frankni qat’iy himoya qildi.
Morrison fikricha, Frankning Brentforddagi ishlari allaqachon uning darajasini isbotlab bo‘lgan. U murabbiyni Tottenhamdagi og‘ir davr uchun ayblashni adolatsizlik deb biladi. Jamoa bilan til topish oson bo‘lmagan, tarkibdan ohang chiqarish imkoni yo‘q edi. Qisqa qilib aytganda, vazifa ham, fon ham murabbiy foydasiga emasdi.
Shunga qaramay, Morrison bir narsaga ishonadi: Frank yana qaytadi. To‘g‘ri lahza, to‘g‘ri loyiha paydo bo‘lishi kifoya.
Crystal Palace o‘rniga boshqa eshiklar ochiladimi?
Morrison hatto bir ehtimolni ham tilga oldi: Pierre Sage tayinlanishidan oldin Crystal Palace, uningcha, Frank nomzodini ham ko‘rib chiqishi mumkin edi. Chunki u ikki klub – Crystal Palace va Brentford – o‘rtasida ma’lum o‘xshashliklarni ko‘radi: resurslari cheklangan, lekin to‘g‘ri rejalashtirilsa, Premer-ligada tinch qolishga qodir jamoalar.
Brentfordning transfer siyosati alohida e’tiborga loyiq. Morrison aynan shu jihatni alohida maqtadi: klub yillardan beri bozorga aqlli yondashadi, tarkibni ongli ravishda yangilab boradi, raqobatbardosh bo‘lib qoladi. Frank ham bu tizimning markazida bo‘lgan. Shuning uchun ham u, Morrison nazarida, yana yuqori darajadagi ishga qaytish uchun yetarli obro‘ va tajribaga ega.
Endi savol boshqacha: keyingi manzil qayer bo‘ladi?
Fulham: g‘arbiy London yana Frankni chaqiradimi?
G‘arbiy Londonda allaqachon bosim kuchayib bormoqda. Fulham yangi mavsumni – 2026-27-yilgi Premier League startini – ochkosiz boshladi. Klub tepasida esa endi Alvaro Arbeloa turibdi. Sobiq Liverpool va Real Madrid himoyachisi murabbiy sifatida katta sahnaga chiqdi, lekin dastlabki natijalar savollarni ko‘paytirdi.
Morrison nazarida Fulham uchun mavsum oson o‘tmaydi. U buni yashirmaydi: bu jamoani kutayotgan yo‘l qiyin. Marco Silva bu klubda juda katta ish qildi, Fulhamni barqaror, aniq uslubga ega jamoaga aylantirdi. Endi Arbeloa aynan shu darajani ushlab qolishi kerak – va bu, albatta, oson emas. Silva qoldirgan bo‘shliq katta.
Shu bilan birga, Morrison Fulhamni umidsiz holatga qo‘ymaydi. U jamoaning sifatli futbolchilarga ega ekanini eslatadi. Uchta o‘yindan keyin vahimaga tushish erta. Lekin bitta shart bor: g‘alabalar tez orada qaytishi kerak. Arbeloa jamoasini hujumda dadil, ochiq o‘yin qilishga undamoqda, lekin bu yondashuv hozircha juda ko‘p gol o‘tkazib yuborish bilan to‘layapti. Himoya hali murabbiy talab qilayotgan uslubga moslashib ulgurmagan.
Shunday fon ostida bir fikr o‘z-o‘zidan paydo bo‘ladi: agar Fulhamdagi tajriba ish bermasa, klub g‘arbiy Londondagi tanish ism – Thomas Frank – tomon qarashni o‘ylaydimi?
Morrison bu savolga “albatta, mumkin” degan mazmunda javob beradi. U Fulham uchun bu mavsum og‘ir bo‘lishini tan olgan bo‘lsa-da, jamoada omon qolish uchun yetarli salohiyat bor deb hisoblaydi. Lekin vaqt hamma uchun bir xil ishlaydi: natijalar bo‘lmasa, savollar ko‘payadi. Savollar ko‘paygan joyda esa bo‘sh o‘rinlar paydo bo‘ladi.
Oldinda Anfield, yon tomonda Bournemouth, uzoqda esa Frank
Fulham uchun sinovlar endi boshlanyapti. Jamoa shu hafta oxirida Anfieldga safar qiladi. Liverpool maydonida ochko olish – ayniqsa bosimi oshib borayotgan paytda – oson ish emas. Himoyasi hali ishonchli ko‘rinmayotgan, yangi murabbiy uslubiga moslashayotgan jamoa uchun bu o‘yin juda erta, juda keskin sinov bo‘lishi mumkin.
Shu paytda Brentford boshqa kayfiyatda. Klub mavsumni mag‘lubiyatsiz boshladi va endi Bournemouth mehmoni bo‘ladi. Frank davrida shakllangan o‘yin falsafasi va transfer siyosati hanuz samara berayotganini ko‘rsatmoqda. U ketgan bo‘lsa ham, izlari hanuz ko‘rinib turibdi.
O‘zi esa – 52 yoshli murabbiy – hozircha chetda. 2026-yilgi Jahon chempionati paytida pundit sifatida ishladi, studiyada o‘tirib, boshqalar o‘yinini tahlil qildi. Shu jarayon yana bir narsani eslatdi: u hali ham murabbiy, hamon maydon hidini sog‘inadigan, taktik doskani qo‘ldan qo‘yishni istamaydigan inson.
Tottenhamdagi og‘ir davr uni sindirmadi, faqat ehtiyotkorroq qildi. Endi u shoshilmayapti. Mavsum startini kuzatadi, kim qoqilishini, kimda sabr tugashini, qaysi klub yangi yo‘l izlay boshlashini diqqat bilan tomosha qiladi.
Savol esa shunday: qaysi eshik birinchi bo‘lib ochiladi – Fulhamnikimi, boshqa bir ambitsiyali loyihaniki? Va ochilganda, Thomas Frank yana Londonni tanlaydimi yoki butunlay yangi yo‘lga chiqadimi?
