Terence Crawford: qaytish yoki haqiqiy xotima?
Terence Crawford o‘z davrining eng buyuk bokschilaridan biri sifatida tarixga allaqachon o‘yib yozilgan. Uning yutug‘i, kamarlar soni, chempionlik kechalari – bularning barchasi bir necha avlodga yetadigan meros. U hech kimga hech narsa isbot qilishi shart bo‘lmagan nuqtaga allaqachon yetdi.
Moliyaviy tomondan ham xotirjam. Ringga qaytmasa ham, hayoti bemalol davom etaveradi. Lekin Crawfordni qaytishga undashi mumkin bo‘lgan narsa pul ham, kamar ham emas.
U avvalo jangchi. Shu oddiy haqiqat hammasidan ustun turadi.
B+B Gymdagi mashg‘ulotlar va paydo bo‘lgan shov-shuv
Haftaning boshida Crawford’ning B+B Gym zalida jiddiy mashg‘ulot qilayotgani haqida xabarlar tarqaldi. Shu zahoti savol paydo bo‘ldi: u qaytmoqchimi?
Bokschining kayfiyatini eng yaxshi yana boshqa bokschi sezadi. Ikki vazn toifasida sobiq jahon chempioni Paulie Malignaggi Boxing Scene Today dasturida aynan mashg‘ulotlarning o‘zi hammasini aytib turibdi, degan fikrni bildirdi.
Uning ta’kidlashicha, Crawford oddiy, yengil sparring bilan cheklanmayapti. Malignaggi buni shunchaki “formani ushlab turish” emas, jiddiy signal sifatida ko‘radi. U eslatib o‘tadi: nafaqaga chiqqan ba’zi jangchilar hamon sparring qiladi, lekin odatda yengil ishlashadi, o‘zlarini xavfga qo‘ymaydi. Chunki yuqori darajadagi sparring sog‘liq uchun hamon xavfli: miya chayqalishi, ko‘z to‘r pardasining ajralishi kabi jarohatlar real tahdid bo‘lib qoladi.
Shu nuqtada Malignaggi bir narsaga urg‘u beradi: agar nafaqadagi jangchi og‘ir, keskin sparring qilayotgan bo‘lsa, bu shunchaki “zaldagi zavq” emas. Bu tanani yana eng yuqori darajaga qaytarishga urinish, har kuni qanday javob berayotganini sinash degani.
Qisqasi, Malignaggi ko‘rayotgan manzarasidan bitta xulosa chiqaradi: Crawford oddiy mashq uchun o‘zini bunchalik xavf ostiga qo‘ymaydi.
BoMacning qat’iy javobi: “Bud tugadi”
Shu paytda eng muhim ovoz sahnaga chiqadi. Crawfordni yillar davomida chempion qilgan murabbiy, Brian “BoMac” McIntyre.
U umid va mish-mishlarga sovuq suv sepdi. Uning aytishicha, bu qaytish emas, faqatgina Crawford sevgan muhitga qaytib, biroz ish olib borish istagi xolos.
McIntyre ochiq aytadi: “Bud tugadi. U shunday dedi – tugadi. Men uning qarorini hurmat qilaman. Uning isbotlaydigan hech narsi qolmadi, men ham uni shunday holatda yakunlashini xohlayman”.
Bu so‘zlar bejiz emas. Agar kimdir Crawfordning haqiqiy niyatini bilsa, u aynan BoMac. Ularning yo‘li birga boshlangan, eng yirik g‘alabalar ham birga kelgan.
Murabbiyning ta’kidlashicha, o‘tgan yili Canelo Alvarez ustidan qozonilgan g‘alaba Crawford uchun haqiqiy “qushiq” – xayrlashuv jangi bo‘lgan. B+B Gymdagi ko‘rinishi esa faqat Lester Martinez lageriga ko‘mak berish, atrofdagilarga yordam, o‘zini esa o‘sha muhitda saqlab turish istagi.
Qaytish istagi va meros o‘rtasidagi kurash
Bir tomonda – Malignaggi ko‘rayotgan jangchining tabiati, og‘ir sparring, ringga qaytishga xos alomatlar. Ikkinchi tomonda – BoMacning qat’iy pozitsiyasi: Crawford o‘z so‘zini aytdi va ortga qaytmaydi.
Bu ziddiyat aslida bitta savolni o‘rtaga tashlaydi: ringni shunday cho‘qqida tark etgan jangchi yana qaytishi kerakmi?
Crawford uchun meros allaqachon yozib bo‘lingan. Unga bitta jang ham qo‘shilmasa, bu tarix o‘zgarmaydi. Lekin ringga qaytish istagi, adrenalin, arenadagi shovqin – bularni hech qanday boylik bosib ketolmaydi.
Hozircha esa oxirgi so‘z murabbiyda. Uning gapiga ko‘ra, Canelo ustidan qozonilgan g‘alaba – yakuniy nuqta. B+B Gymdagi qattiq sparring esa faqat zal devorlari ichida qoladigan ish.
Ammo bitta savol baribir osilib turibdi: Crawford kabi jangchi uchun “tugadi” degan so‘z qachon haqiqiy yakun, qachon navbatdagi bobning boshlanishiga aylanadi?
