Tallaghtda sinov haftasi: Bradley va Roversning kelajagi
Stephen Bradley uchun so‘nggi kunlar og‘riqli eslatma bo‘ldi. Yillar davomida baland ushlab kelingan daraja qanchalik yuqori bo‘lgan bo‘lsa, hozirgi kichik qulashi shunchalik baland jaranglayapti. Endi esa u va uning Shamrock Rovers jamoasi uchun Conference League pley-offi – mavsum taqdirini belgilab berishi mumkin bo‘lgan ikki o‘yin eshigida turibdi.
Payshanba oqshomi Tallaghtga Finlandiyadan KuPS keladi. Ikki o‘yinli to‘qnashuvning birinchi pallasida nafaqat natija, balki ruhiy holat, ishonch va klubning Yevropadagi obro‘si sinovdan o‘tadi.
Uyda devorday, safarda qulashi mumkin bo‘lgan jamoa
Roversning uy formasi bu mavsum ham deyarli nuqsonsiz. Tallaghtda ligadagi yagona mag‘lubiyat – Sligo qarshisida. Yevropada esa stadion haqiqiy qal’aga aylangan: Floriana 5:1, Ararat-Armenia 2:1, Egnatia 3:1 hisobida mag‘lub etilgan.
Shu yerda Rovers o‘ziga xos ko‘rinadi, bosimni yoqtiradi, tomoshabin bilan birga nafas oladi.
Ammo safarga chiqqanda hammasi o‘zgarib ketdi. Ayniqsa, o‘tgan haftadagi Egnatia bilan o‘yin. 5:1 hisobidagi mag‘lubiyatni Bradley “bizdan ko‘rganim eng yomon o‘yin” deb atadi. Bu faqat yirik hisob emas edi – bu uslub, energiya, kayfiyatdagi qulash edi.
Shu zarbadan keyin yana bir tarsaki: FAI Cupda St Patrick's Athletic maydonida 2:0 hisobida oldinda borib, kubokni qo‘ldan chiqarish. Rovers uchun bu nafaqat natija, balki o‘ziga bo‘lgan ishonchga urilgan zarba bo‘ldi. Endi esa Tallaghtdagi navbatdagi kecha – Finlyandiyaga olib ketiladigan umid yoki xavotir yukini belgilab beradigan o‘yin.
Bradley RTÉ Sport bilan suhbatda shunday dedi: Yevropadagi uchta uy o‘yini – klub tarixidagi eng yaxshi uchlik. Lekin u buni darhol boshqa tomonga buradi: safardagi chiqishlar esa eng yomonlardan. O‘rtacha yo‘q. Yoki juda baland, yoki juda past.
Shu tafovutni tuzatish – hozirgi vazifa.
Muvaffaqiyatning narxi va bosimning og‘irligi
So‘nggi yillarda Bradley boshchiligidagi Rovers Yevropada klub tarixini qayta yozdi. Conference League guruh bosqichiga ketma-ket ikkita chiqish, 2022/23 mavsumidagi qatnashuv bilan birga – g‘arbiy Dublindagi kassaga 15 million yevrodan ortiq mukofot puli oqib kirdi.
Bu pul haqida murabbiy o‘ylamaydi, deydi u. “Futbolchilar va shtab moliyani o‘ylamaydi”, – deya ta’kidlaydi Bradley. Lekin raqamlar hammasini aytib turibdi.
Yangi formatdagi Conference League ligasi bosqichiga uchinchi yil ketma-ket chiqish – 3,17 million yevro. Har bir g‘alaba uchun qo‘shimcha 400 ming yevro. 36 jamoali jadvalda qancha yuqoriga ko‘tarilsang, UEFA joriy etgan yangi “league ranking bonus” orqali shuncha ko‘proq olasan.
Rovers uchun bu – Rojdestvogacha millionlab qo‘shimcha tushum, balki undan ham uzoqqa cho‘ziladigan iqtisodiy barqarorlik.
Lekin bitta noto‘g‘ri ikki o‘yin – va bu eshik yopilishi mumkin. Shuning uchun ham Bradley bu pley-offni oddiy navbatdagi bosqich sifatida emas, balki chiziq ustida turgan qaror lahzasi sifatida ko‘ryapti.
“Ular buni oson ko‘rsatishdi. Aslida esa oson emas”
Bradley jamoasining so‘nggi yillardagi hukmronligi sabab bugungi “blip” shunchalik ko‘zga tashlanmoqda. Rovers odatda ketma-ket mag‘lub bo‘lmaydi. Liganing “all-conquering” yetakchisi uchun ikki o‘yinlik yomon seriya – bu signal.
Murabbiy buni futbolchilar zimmasiga yuklamaydi, aksincha, ularning yillar davomida ushlab turgan darajasini ko‘rsatadigan omil sifatida ko‘radi.
“Bu – futbolchilarning sifati va yillab ushlab turgan darajasi natijasi. Ular buni osondek ko‘rsatishdi. Aslida oson emas. Osondek tuyulgani uchun ba’zan odamlar biroz beparvo bo‘lib qolishi mumkin,” – deydi u.
Egnatia qarshisidagi o‘yin – qabul qilib bo‘lmaydigan daraja. Buni Bradley ochiq tan oldi. Lekin St Pat’s bilan kubokdagi mag‘lubiyatni u boshqa toifaga qo‘yadi: kurash bo‘ldi, “qabul qilsa bo‘ladigan” mag‘lubiyat. Unga ko‘ra, jamoa “quduqqa tushdi”, hammasini berdi va ba’zan shunday paytda ham yutqazasan.
Bir fikr alohida ajralib turadi: “Senga o‘xshagan ishlarni qilish uchun, standartni ko‘tarish va muvaffaqiyatga erishish uchun, sen zaif bo‘lishing kerak. Zaif bo‘lganda esa ba’zida yutqazasan.”
Bu – oqlash emas. Bu – jamoaning ruhiy holatini tushuntirish. Va aynan shu ruhiy fon bilan Rovers KuPSga qarshi maydonga chiqadi.
KuPS: tinch, sovuqqon va xavfli raqib
Raqibni kamsitadigan hech narsa yo‘q. KuPS hozir Finlandiya Veikkausliiga turnir jadvalida birinchi o‘rinda, Inter Turku bilan farq – besh ochko. Ichki chempionatda barqarorlik – bu Yevropa o‘yinlarida ham xavfli signal.
Irlandiya klublari bilan ularning tarixi katta emas. Uch yil avval Conference League saralashida Derry Cityga qarshi 5:4 hisobidagi dramatik mag‘lubiyat – yagona to‘qnashuv. Lekin bu raqamlar aldamchi bo‘lishi mumkin.
KuPS o‘tgan mavsumda Conference League ligasi bosqichiga chiqdi va pley-offga qadar bordi. U yerda Lech Poznan bilan ikki o‘yinda 0:3 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Rovers esa hali bunday bosqichga yetib borgan emas. Demak, tajriba bo‘yicha ham finlar kam emas.
Bradley ularni qisqa, lekin aniq ta’riflaydi: “Juda yaxshi jamoa. Yaxshi tashkil etilgan, xavfli, taktik jihatdan kuchli. Ular o‘tgan bosqichda o‘tib ketishi kerak edi, bu aniq ko‘rindi. Bu yaxshi jamoa, bu – haqiqiy 50-50 o‘yin.”
Demak, bu safar Tallaghtdagi g‘alaba oddiy “uydagi navbatdagi uch ochko” emas. Bu – ikki tomon tarozining bir pallasi. Ikkinchi palla esa Finlandiyada hal bo‘ladi.
Tallaght kechasi: savol javobsiz qolmaydi
Roversning uy o‘yinlari Yevropada bu mavsum hozircha deyarli ideal. Lekin ularning so‘nggi safar natijalari, ruhiy charchoq va ikki mag‘lubiyat fonida bu kecha boshqacha bo‘ladi.
Bu o‘yin – faqat natija uchun emas. Bu – so‘nggi yillardagi hukmronlik, o‘z-o‘zini isbotlash, darajani qayta tasdiqlash uchun. Bradley va uning futbolchilari uchun esa bu savolga javob: ular bu kichik qulashi ortidan yana o‘sha eski, talabchan, sovuqqon Roversga aylanadimi yoki yo‘q?
Javobni Tallaght chiroqlari ostida, KuPSga qarshi birinchi hushtakdan so‘ng ko‘ramiz.
