St Mirren: Radar Ostida Xavfli Jamoa
Premyerlikka qaytgan, hali o‘zini to‘liq sinab ulgurmagan St Johnstone uchun bu hafta sinov jiddiy. Raqib — shov-shuvsiz, ammo juda xavfli ko‘rinayotgan St Mirren. Simo Valakari ularni bir necha haftadan beri diqqat bilan kuzatmoqda va bir narsaga ishonch hosil qilgan: bu jamoa mavsumni shunchaki boshlab qo‘ymadi.
Craig McLeish boshqaruvidagi jamoa allaqachon signal yubordi. Premyerlikdagi ochilish uchrashuvida o‘tgan mavsumning sensatsion jamoasi Falkirkni 2:0 hisobida mag‘lub etish — tasodif emas. Ayniqsa, bu natija oson maydon va yoqimli atmosfera bilan tanilmaydigan stadionda qo‘lga kiritilganini hisobga olsak.
Bu faqat ligadagi start emas. League Cup guruh bosqichida ham St Mirren o‘zini ko‘rsatdi: to‘rtta o‘yindan uchtasida g‘alaba, jami 12 ta gol va amaldagi chempion sifatida navbatdagi bosqichga ishonchli yo‘l. Hujumda keskinlik bor, orqada esa eski ruh saqlanib qolgan.
“Eski DNA” va yangi yuzlar
Valakari ularni yaqindan o‘rgangan. U gapni cho‘zmaydi, bahosi aniq:
“Juda katta taassurot qoldirishdi”, — deydi u.
St Mirren o‘tgan mavsumda omon qolish uchun pley-offga qadar sudralib bordi, oxir-oqibat Premyerlik yo‘llanmasini saqlab qoldi. Og‘ir yil edi. Endi esa shu azobli tajriba ularga foyda berayotgandek: yozda jamoa o‘yinni sayqallashga, uslubni aniqroq shakllantirishga vaqt topdi.
Valakari ularning tarkibini ham, xarakterini ham ko‘rmoqda. Yangi, texnik jihatdan saviyali futbolchilar kelgan, lekin St Mirrenning yillar davomida shakllangan o‘sha “qattiq” tabiati o‘zgarmagan.
“Ular yaxshi futbolchilarni olib kelishdi, lekin baribir o‘sha eski St Mirren DNAsi bor — juda, juda qattiq jamoa. Haqiqatan ham raqibni bosim ostida ushlab, jismonan sindirishni xohlashadi”, — deydi u.
Bu kombinatsiya — Premyerlik tajribasi, yangilangan tarkib va eski jangovar ruh — ularni aynan “radar ostida” xavfli qilayotgan omil. Kutilmagan jamoa, lekin juda tayyor.
Falkirkdagi namuna
Valakari ularni nafaqat statistikada, balki maydondagi detallar orqali baholayapti. Uning fikricha, birinchi liga uchrashuvi — St Mirren nima bo‘lishni xohlayotganining toza namunasi.
U Falkirk safarini yodga oladi: murakkab sun’iy qoplama, yoqimsiz stadion, Premyerlikda deyarli hech bir safar oson bo‘lmaydigan manzara. Shunday bo‘lsa-da, McLeish jamoasi bu muhitni o‘z foydasiga burdi.
Ular o‘yinning ritmini his qildi: kerakli paytda to‘pni ushlab turdi, kerakli paytda esa vertikal tezlikni oshirib, orqa chiziq ortiga xavfli yugurishlar bilan zarba berdi. Bu oddiy “mehnatkash” jamoa emas, rejali va ongli o‘yin.
Valakari aynan shu balansni yuqori baholaydi: to‘pni nazorat qilish va bir lahzada keskinlik kiritish qobiliyati. Bu Premyerlikda ko‘p jamoani qiynaydigan fazilat.
Qaytgan St Johnstone uchun ilk katta mezon
St Johnstone o‘tgan mavsumda Championshipga tushib, darhol Premyerlikka qaytdi. Bunday “tebranish” har doim ham psixologik jihatdan oson bo‘lmaydi. Endi esa yangi kampaniya boshida ularga juda noqulay raqib tushdi — o‘ziga ishonchi ortib borayotgan, bosim sezmayotgan St Mirren.
Valakari buni yashirmaydi: bu oson bo‘lmaydi. Lekin u buni muammo sifatida emas, imkoniyat sifatida ko‘rayapti.
St Mirren birinchi turda g‘alaba qozondi, endi esa o‘z maydonida o‘ynaydi. Momentum ularning tomoni. Ular buni his qilayapti: “birinchi o‘yinni yutdik, endi uyda o‘ynaymiz” degan kayfiyat jamoani yanada bo‘shashtiradi, xavfli qiladi.
Valakari uchun esa bu — o‘z jamoasining haqiqiy darajasini ko‘rish vaqti. Qaytgan Premyerlik klubi sifatida St Johnstone qanchalik tayyor? Qanchalik chidamli? Qanchalik tez moslasha oladi?
Javoblar, ehtimol, aynan shu “radar ostida” yurgan, lekin maydonda juda baland ovoz bilan gapirayotgan St Mirren fonida yaqqolroq ko‘rinadi.
