Southend United yangi mavsumga tayyormi?

Yangi mavsum arafasida Southend United atrofida g‘alati bir jimlik bo‘lgandi. Odatda shu paytga kelib allaqachon uyg‘ongan hayajon, bu safar kechikdi. Klubdagi tub o‘zgarishlar, tanish yuzlarning ketishi, yangi murabbiy, yangi tuzilma – hammasi bir-biriga ulanib, muxlislar bilan klub orasida ko‘rinmas masofa paydo qildi.

U masofani bir o‘yin qisqartirdi. West Ham bilan o‘rtoqlik uchrashuvi.

“Kelin bo‘ladigan payt keldi”

Scott Barber uchun bu Southend’ni 29-marta mavsum boshidan kuzatish bo‘ladi. Tajribali muxlisning ichida baribir o‘sha eski titroq bor. U tan oladi: yoz boshida klubga bo‘lgan bog‘liqlik susaygandi, ammo West Ham’ga qarshi o‘yin o‘sha uchqunni qayta yoqdi.

Kevin Maher ketishi og‘ir qabul qilindi. Ikki yil ketma-ket pley-off, klub tarixidagi ilk sovrin – bularni hech kim o‘chirib tashlay olmaydi. Shunga qaramay, talab o‘zgarmagan: bu safar maqsad – ko‘tarilish. Scottning fikricha, Southend so‘nggi yillarda manzildan ozgina qolgan, lekin butun mavsum bo‘yi liganing eng kuchli jamoalaridan darajasi bo‘lib bera olmagan.

Endi esa yangi murabbiy Kieron Dyer ilk kundan ambitsiyasini yashirmayapti. Tajriba va yosh uyg‘unlashgan tarkib, ichkarida asta-sekin o‘sayotgan ishonch. Scott buni bitta jumlada yig‘adi: bu ligada Southend baribir “katta klub”. Endi “doimiy kuyovjo‘ra” bo‘lib yurish emas, marosimdagi asosiy “kelin” bo‘lish vaqti keldi, deydi u.

“Haqiqiy hayotdagi ‘Guess Who?’”

Mark Edwards esa mavsum oldidan kayfiyatni boshqacha tasvirlaydi. Unga ko‘ra, birinchi tur yaqinlashar ekan, ko‘k libosli muxlislar o‘zini go‘yo stol o‘yinidagi “Guess Who?”ning jonli versiyasida his qilmoqda. Yangi yuzlar shunchalik ko‘pki, muxlislarning o‘zi ham kim kimligini endi-endi ajratyapti. Qolaversa, bu futbolchilar qay darajada kuchli ekani hali noma’lum.

U eski og‘riqli davrni eslaydi – Paul Sturrock butun jamoani mavsum oldidan deyarli noldan yig‘ishga majbur bo‘lgan kezlarni. Hozirgi holat ham o‘sha xotirani eslatadi. To‘g‘risini aytadi: tozalash zarur edi, ayrim ketishlar albatta og‘riqli bo‘ldi, lekin hech kim bu darajada katta “tozalash”ni kutmagandi.

Shu fon’da Dyer asta-sekin ancha sonli tarkibni jamladi va Mark ko‘rgan o‘rtoqlik uchrashuvlari unga ehtiyotkor umid bag‘ishlagan. Ijtimoiy tarmoqlarda uchrayotgan “ligani bemalol yutamiz” degan shov-shuvlarni u haddan tashqari optimistik deb hisoblaydi. Lekin bitta narsa aniq: agar oldinga chiziqqa haqiqiy “gol hidlovchi” hujumchi qo‘shilsa, Southend liganing yuqori uchdan bir qismida bo‘lishi uchun yetarli asoslar bor.

Mark Dyerning intervyularini yoqtirdi – ochiq, ishonchli, lekin baribir vaqt kerak. Murabbiy ham, jamoa ham o‘z yo‘lini topib olishi lozim. Uning ogohlantirishi aniq: ajoyib uy va safar yordami o‘n ikkinchi futbolchiga aylanishi mumkin, ammo ishlar reja bo‘yicha bormasa, aynan shu bosim teskarisiga ham ishlaydi. “Yana boshladik”, deydi u, biroz kulimsirab, biroz xavotir bilan.

Noma’lumga qarshi asabiy kutish

Beau Simpson o‘zini Southend muxlisi sifatida so‘nggi yillarda bo‘lmagan darajada asabiy sezmoqda. Sabablar yetarli: murabbiy masalasi atrofidagi noaniqlik, misli ko‘rilmagan darajadagi tarkib almashinuvi, klub ichidagi tuzilma o‘zgarishlari. Bunday fon’da aniq prognoz qilish qiyin. Shu bois u uchun mavsum starti – hal qiluvchi bosqich. Kuchli boshlanish zarur.

U o‘rtoqlik uchrashuvlaridan ortiqcha xulosa chiqarishni xohlamaydi, ammo Kamara va Parillon kabi futbolchilarning ishoralarini yetarlicha quvonarli deb biladi. Baribir bir nuqtada to‘xtaydi: bu jamoada hamon aniq “markaziy hujumchi” yetishmayapti. Yana bir-ikki bo‘ydor futbolchi ham zarar qilmasdi, deydi u. Va eng muhimi – haqiqiy “bayonot” bo‘ladigan transfer. Bunday xarid nafaqat kiyinish xonasini, balki tribunalarni ham ko‘tarib yuborardi. U bunday imkon endi o‘tib ketgan bo‘lishi mumkinligini ham tan oladi.

Onlayn prognozlar Southend’ni ko‘tarilish uchun asosiy nomzodlar qatoriga qo‘shmoqda, Beau esa hanuz ehtiyotkor. Uningcha, noma’lum jihatlar juda ko‘p. Shunga qaramay, tarkibdagi sifat darajasini hisobga olganda, mavsum yakunida ilk uchlikdan past natija – muvaffaqiyatsizlik sifatida baholanishi kerak.

Orzudagi ssenariy va sovuqqon taxmin

Andrew Strutt ikki xil chiziq chizadi: orzu va real kutish. Orzusi sodda, lekin jasur – Southend ligani rekord ochko bilan yutadi va yana futbol ligasiga qaytadi.

Realistik qarashi esa biroz boshqacha. Uningcha, mavsumning birinchi qismi o‘tish davri bo‘ladi. Yangi futbolchilar bir-biriga ko‘nikishi, Dyerning uslubi va taktik talablariga moslashishi uchun vaqt kerak. Andrew ko‘rgan o‘rtoqlik o‘yinlaridan kelib chiqib, muxlislarni chiroyli, hujumkor futbol kutayotganiga ishonadi. Popoola va Kamara kabi futbolchilar bilan bu tasavvur yanada jonlanadi.

Ammo u ham bir xil tashvish bilan yashaydi: bu jamoada hozircha mavsumiga 20 ta gol uradigan hujumchi ko‘rinmayapti. Bundan tashqari, bo‘y balandligi yetishmasligi standart vaziyatlarda muammo tug‘dirishi mumkin. Andrew oxir-oqibat yana pley-offni kutyapti. U yerda esa hammasi lotereya.

Yangi davrning ichki arxitekturasi

Garry Smith uchun Kevin Maherning ketishi ham og‘riqli bo‘ldi, lekin u bu qarorni futbol nuqtai nazaridan tushunadi. COSU zamonaviy yondashuvga ega bo‘lgan Director of Football tayinlaganidan so‘ng, bosh murabbiy almashishi deyarli muqarrar edi, deb hisoblaydi u.

Dyer hozircha so‘zda hammasini to‘g‘ri aytyapti. Endi bu gaplar maydonda qanday ko‘rinish olishi qiziq. Garry ayniqsa Oliver Gage va Catherine Honey tayinlanishidan taassurotda. Ularning ish uslubi, professionalligi unga kelajak haqida ijobiy fikr beradi.

U ham tarkibdagi katta o‘zgarishlar sababli darhol maksimal forma kutmaydi. Sabr kerak bo‘ladi, deydi u, kulib: bu esa Shrimpers muxlislarida eng kam uchraydigan sifat. Shunday bo‘lsa-da, u bu mavsum yaxshi o‘tishiga ishongan. Agar tarkibga yana bir-ikki sifatli futbolchi qo‘shilsa, yanada mustahkamlanadi, degan fikrda.

“Dyer out” soyasi va shovqinli tribuna

Julie Hardy esa Southend’ni odatdagi “rok-n-roll” mavsumiga hozirlayapti. U yana bir karuselga chiqayotgandek gapiradi: ko‘tarilishlar, pasayishlar, kutilmagan burilishlar – hammasiga tayyor bo‘lish kerak.

U 26/27 mavsumidan nimalarni kutayotganini aniq sanab o‘tadi. Avvalo, yangi tarkib bir-biriga ko‘nikishi uchun bir necha tur kerak bo‘ladi, deydi u. Ayrim futbolchilar o‘z odatdagi pozitsiyasidan boshqa joyda o‘ynaydi – bu ham qiziq tajriba bo‘ladi. Julie bir narsani “afsuski” deb aytadi: ilk mag‘lubiyatdayoq “Dyer out” degan chaqiriqlar eshitilishidan cho‘chiydi. Bunday bo‘lmasligidan mamnun bo‘lishni istaydi.

U dinamik, yangi uslubdagi Southend’ni tasavvur qiladi – muxlislarni zavqlantiradigan, ko‘zni quvontiradigan futbol bilan. Umidlari esa yanada mayda, lekin muhim detallar bilan bog‘liq: kamroq drama, boshidanoq barqaror o‘yin, yangi chiqish musiqasi va gol urganda yana o‘sha mashhur shishma “qo‘l silkitgichlar”ning qaytishi.

U yakunda qisqa, ammo mazmunli tilak bildiradi: “Ajoyib mavsum bo‘lsin”.

Southend United yangi mavsumga katta savollar, katta umidlar va yanada katta bosim ostida kirib kelmoqda. Murabbiy almashgan, tarkib yangilangan, klub ichki tuzilmasi qayta chizilgan. Ammo bir narsa o‘zgarmagan: tribunadagi talab.

Bu safar ular faqat yaxshi niyat bilan kifoyalanmaydi. Ular natija kutadi. Endi savol bitta: Dyer va uning yangidan qurilgan jamoasi bu bosimni ko‘tarib, nihoyat pley-off soyasidan chiqib ketishga qodirmi?