Sobiq Eron futbolchilari Avstraliya fuqarosi bo‘ldi
Sobiq Eron terma jamoasi futbolchilari endi avstraliyalik: “Xoin” tamg‘asidan yangi hayot sari
Avvaliga ular maydonga “xoin” sifatida qaytishdi. Endi esa sahnaga fuqarolik sertifikati bilan chiqishdi.
Fatemeh Pasandideh va Atefeh Ramezanisadeh — Eron ayollar futboli avlodining ikki vakili — endi rasmiy ravda Avstraliya fuqarolari. Ular chorshanba kuni Ichki ishlar bo‘yicha vazir Tony Burke ishtirokida o‘tkazilgan marosimda pasportga teng keladigan hujjatni qo‘lga kiritdi va bu onlar ularning futbolchilik karerasidagi har qanday finaldan ko‘ra balandroq jarangladi.
Madhiyasiz qolgan saf
Hikoya mart oyida, Women’s Asian Cup paytida boshlangan edi. Eron delegatsiyasidan yetti nafar a’zo — jumladan Pasandideh va Ramezanisadeh — xalqaro teleefirda Eron madhiyasini kuylashdan bosh tortib, maydon chetidan siyosiy sahnaga chiqib ketdi. Bu oddiy jim turish emas edi. Bu qaror ularni bir zumda yurtida “xoin”, tashqarida esa jasorat ramziga aylantirdi.
O‘yin tugagach, yettilik mezbonlardan himoya so‘radi. Ularning talabiga javoban Avstraliya eshiklarni ochdi, Eron rahbariyati esa bu holatni obro‘ga zarba deb qabul qildi. Qo‘shma Shtatlar prezidenti Donald Trump bu harakatni olqishladi, Tehronda esa bosim kuchaydi. Oxir-oqibat, yettidan besh nafari fikrini o‘zgartirib, uyga qaytishni tanladi.
Pasandideh va Ramezanisadeh esa ortga yo‘lni emas, oldinga yo‘lni tanlashdi.
“Bir kunda butun umr o‘zgaradi”
“Kecha men uchun haqiqatan ham o‘zgacha va unutilmas kun bo‘ldi. Avstraliya fuqarosi bo‘layotganimdan faxrlanaman va chuqur minnatdorman”, — dedi Atefeh Ramezanisadeh rasmiy bayonotida.
Fatemeh Pasandideh ham so‘z topishda qiynalayotganini yashirmadi: “Bosimizdan o‘tganlar, duch kelgan barcha sinovlardan keyin bu lahzaning qiymatini so‘z bilan ifodalash qiyin”.
Bu gaplar ortida faqat yangi pasport emas, balki yangi identitet, yangi maydon, yangi tribuna turibdi.
Brisbane Roar bilan ochilgan eshik
Ular boshpana so‘raganidan bir hafta o‘tib, suratlarda kulib turgancha Avstraliya klubi Brisbane Roar mashg‘ulotlarida ko‘rindi. Futbol ularga yana nafas berdi. Endi bu nafas qo‘rquv bilan emas, imkoniyat bilan to‘ldi.
Klub vakili ularning yo‘lini qisqa, ammo aniq ta’rifladi: “Fevraldan beri ular boshidan kechirganlari ko‘pchilik butun umrda ham ko‘rmaydigan darajada og‘ir. Ularning mana shu nuqtaga yetib kelganini ko‘rish — bu yerda, Brisbane Roarda, hammamiz uchun faxr”.
Keyin esa eng futbolga xos jumla keldi: “Queensland endi ularning uyi. Agar ular yana mashg‘ulot formasini kiyib, maydonga qaytishni istashsa, bizning eshiklarimiz doimo ochiq”.
Bu gaplar oddiy taklif emas. Bu ikki futbolchi uchun bu jumla butun hayotini qayta boshlashga ruxsatdek eshitiladi.
Ortda qolgan jamoa, ochiq qolgan savollar
Qolgan besh nafar futbolchi taqdiri esa hamon tuman ichida. Ular Turkiya orqali avtobusda Eron chegarasidan o‘tayotganda, AFP muxbirlari ularni milliy terma jamoa sport kiyimida, sochlari yopilgan holda ko‘rdi. Rasman ular “uyga qaytdi”. Ammo qanday kayfiyatda, qanday sharoitda — bu savollarga javob yo‘q.
Tez orada Eron parlament spikeri Mohammad Bagher Ghalibaf ijtimoiy tarmoq X orqali ularni “vatan farzandlari” deb atab, xalq ularni “bag‘riga bosishini” ta’kidladi. Uning so‘zlariga ko‘ra, qaytish qarori bilan ular “Eron dushmanlarini ranjitdi” va “anti-Eron unsurlarining aldovi va qo‘rqitishiga taslim bo‘lmadi”.
Rasmiy ritorika shunday. Ammo stadionlar, kiyinish xonalari va yopiq eshiklar ortida nimalar bo‘layotgani haqida aniq ma’lumot yo‘q.
Futbol va bayroq orasidagi chiziq
Pasandideh va Ramezanisadeh uchun esa chiziq aniq chizildi: ular o‘z tanlovini futbol maydonida, madhiyasiz turgancha bildirdi, keyin esa boshqa qit’ada yangi hayot boshladi. Endi ularning orqasida Avstraliya pasporti, oldida esa ochiq eshiklar — xoh Brisbane Roar mashg‘ulot maydoni, xoh yangi klublar, xoh mutlaqo boshqa yo‘nalish.
Ular uchun bu voqea shunchaki siyosiy bahs emas. Bu ularning karerasi, xavfsizligi, kimligi haqida qaror. Bir kuni milliy madhiyani aytmay qo‘ygan ikki futbolchi bugun yangi mamlakat madhiyasini tinglaydi. Ularning hikoyasi esa hali tugagani yo‘q — u endi boshqa bayroq ostida davom etadi.
