Sobiq Eron futbolchilari Avstraliya fuqaroligini oldi
Eron ayollar terma jamoasining sobiq futbolchilari Fatemeh Pasandideh va Atefeh Ramezanisadeh endi boshqa libosda, boshqa bayroq ostida nafas olyapti. Ular Avstraliya fuqaroligini olganini “faxr” deb atadi – bu so‘zlar ortida esa bir necha oy davom etgan bosim, qo‘rquv va qat’iyat yotibdi.
Ularning hikoyasi maydonda emas, madhiyada boshlandi. Mart oyida o‘tgan ayollar Osiyo Kubogi o‘yinidan avval Eron delegatsiyasidagi yetti futbolchi milliy madhiyani kuylashdan bosh tortdi. Stadionda bu bir lahza bo‘lib ko‘rindi, uyda esa xiyonat sifatida talqin qilindi. Ular ijtimoiy tarmoqlarda va ayrim rasmiylar tilida “xoin”ga aylandi, o‘yinchi sifatida emas, siyosiy ramz sifatida ko‘rila boshladi.
Shu qarordan so‘ng yettilik Avstraliyadan himoya so‘radi. Turnir sahnasidagi bu jasorat Eron rahbariyati uchun noqulay sinov bo‘ldi, lekin boshqa tomonda – AQSh prezidenti Donald Trump tomonidan olqishlandi. Jamoaning besh a’zosi keyinchalik fikrini o‘zgartirib, Eroniga qaytib ketdi. Pasandideh va Ramezanisadeh esa orqaga yo‘lni yopdi va Avstraliyada qolishni tanladi.
Bu tanlov chiziq ortida qabul qilingan oddiy sport qarori emasdi. Ular boshpana so‘ragan haftaning o‘zida tabassum bilan mashg‘ulotga qaytdi – bu safar Brisbane Roar klubi bilan. Suratlarda ular to‘p ortidan quvib, yangi hayotga moslashishga urinayotgan, lekin ortida katta bosimni ko‘tarib kelgan futbolchilar edi.
Vaqt o‘tdi. Siyosiy shov-shuv susaydi, biroq ular uchun kurash davom etdi. Va nihoyat, chorshanba kuni ular kutgan eshik ochildi: Avstraliya fuqaroligi. Marosimni mamlakat ichki ishlar vaziri Tony Burke boshqardi. Bu oddiy rasmiy tadbir emas, ikki futbolchi uchun butun hayotini qayta yozish imkoniyati edi.
“Kecha men uchun chinakam maxsus va unutilmas kun bo‘ldi. Avstraliya fuqarosi bo‘lishimdan faxrlanaman va chuqur minnatdorman”, – dedi Atefeh Ramezanisadeh.
Uning yonida turgan Fatemeh Pasandideh esa o‘z og‘rig‘ini qisqa, lekin og‘ir gaplar bilan ifoda qildi: “Boshimizdan kechirganlarimiz, duch kelgan barcha sinovlardan keyin bu lahzaning ahamiyatini so‘z bilan ifodalash qiyin”.
Brisbane Roar bu yo‘lning jim kuzatuvchisi bo‘lib qolmadi. Klub ular bilan ilk mashg‘ulotlardan boshlab yonida bo‘ldi va yangi maqom bilan tabrikladi. Klub vakili shunday dedi: “Fevral oyidan beri ularning boshidan kechirganlari ko‘pchilik bir umrda ham ko‘rmaydigan darajada. Ularni mana shu nuqtaga kelganini ko‘rish – bu yerda, Brisbane Roar dagi hammamiz uchun faxr”. So‘ngra bir eshikni rasmiy ravishda ochiq qoldirdi: Queensland endi ularning uyi, agar bir kun kelib yana klub bilan maydonga qaytishni istasa, “eshik doim ochiq”.
Bu so‘zlar futbolchiga berilgan taklifdan ham ko‘proq ma’no kasb etadi. Ular uchun bu yangi jamiyatga qabul qilinganlik, sport orqali topilgan boshpana, yangi boshlanishdir.
Shu paytda Eron bilan yo‘lini ajratmagan, uyga qaytgan qolgan besh futbolchining taqdiri esa qorong‘ilikda qolmoqda. Ular haqida aniq ma’lumot yo‘q. Savollar ko‘p, javoblar esa yo‘q.
Pasandideh va Ramezanisadeh esa hozircha bitta haqiqatni biladi: ular o‘z ovozini yo‘qotmaslik uchun madhiyani kuylashdan bosh tortdi, endi esa yangi mamlakat ularning ovozini rasman tan oldi. Futbol maydoni esa, xoh Brisbane Roar bilan bo‘lsin, xoh boshqa jamoa bilan, ularga yana bir bor eshik ochishi mumkin. Savol endi bitta: bu yangi pasport ularning futbol yo‘lini qanchalik uzoqqa olib chiqadi?
