Riyad Mahrez – milliy sahnadan xayrlashuv
Dohadagi tunning havo harorati pasaymadi, lekin stadion ichida yana bir issiq lahza bor edi. Algeria terma jamoasi 2:0 hisobida Switzerlandga yutqazib, Jahon chempionati bilan xayrlashdi. Shu bilan birga, butun bir avlodning ramziga aylangan futbolchi ham milliy sahnadan tushdi.
Riyad Mahrez xalqaro futbol bilan xayrlashayotganini o‘sha kechaning o‘zida e’lon qildi. Oddiy bayonot emas – bir davrning yopilishi edi.
U o‘yindan keyin qisqa, ammo og‘ir gaplarni aytdi: kariyerasidagi “yaxshi kunlar ham, qiyin kunlar ham” haqida eslab, bularning barchasi futbolchi yo‘lining ajralmas qismi ekanini ta’kidladi. Eng muhimi, u yana bir bor bolalik orzusini tilga oldi – o‘z yurti uchun o‘ynash. Uning so‘zlarida bir umr ko‘tarib yurgan faxr va minnatdorlik bor edi.
Keyin esa hal qiluvchi jumla keldi: endi navbat yangi avlodga.
Mahrez maydonni tark etayotganda tez yurib ketmadi. Bir oz sekinlashdi. Bosh barmog‘ini ko‘tardi, yuragini siladi, tribunalarga qo‘l siltadi. Bu harakatlar tomoshabinlar uchun shunchaki xayrlashuv emasdi – bu yillar davomida to‘plangan hurmat va mehrning jim ifodasi edi. Algeria muxlislari uning har bir fintini, har bir keskin zarbasini, hal qiluvchi paslarini eslaydi. Endi esa shu xotiralar milliy terma jamoa darajasida yakunlandi.
35 yoshli hujumchi terma jamoadan statistika tilida qaraganda ham, hissiyot tilida qaraganda ham ulkan iz qoldirdi. U Algeria safida 119 ta o‘yin o‘tkazdi – bu mamlakat tarixidagi ikkinchi ko‘p ko‘rinish. 40 ta gol – yana ikkinchi ko‘rsatkich. Ammo bu raqamlar ortida butun bir sahifani belgilab bergan yetakchilik, muhim o‘yinlarda mas’uliyatni o‘z zimmasiga olish, katta bosim ostida ham sovuqqon qolish qobiliyati turibdi.
2019-yil Afrika Millatlar Kubogi
Mahrez nomi bilan bog‘langan cho‘qqilardan biri. O‘sha turnirda Algeria qit’a tojini qo‘lga kiritdi va bu yutuq mamlakat futbol tarixida oltin harflar bilan yozildi. O‘sha chempionlikda uning roli, tabiiyki, markazda edi.
Klub darajasida esa Mahrezning hikoyasi butunlay boshqa, lekin birdek hayratlanarli yo‘l. U Premier League’da besh marta chempion bo‘ldi: avval Leicester City bilan futbol ertagini yozdi, so‘ng Manchester City bilan yevropalik gigant maqomini mustahkamladi. Manchester City bilan yutuqlar ro‘yxatiga Champions League kubogi ham qo‘shildi – har bir futbolchining orzusi bo‘lgan sovrin.
Bugun u Saudiya Arabistonida, Al-Ahli safida o‘ynayapti. Klub kariyerasi davom etyapti, ammo terma jamoa bobida chiziq tortildi. Bu qaror shoshma-shosharlik bilan qabul qilingani sezilmaydi – aksincha, u o‘z vaqtini, o‘z ritmini topgandek.
Mahrezning milliy libosdagi so‘nggi kuni mag‘lubiyat bilan tugadi, lekin uning Algeria bilan hikoyasi natijalar jadvalidan ancha kattaroq. U bir avlodni futbolga oshno qildi, ko‘pchilik bolalarga to‘pni chap oyog‘iga olib, qanotdan ichkariga burilib zarba berishni orzu qildirgan futbolchi bo‘lib qoldi.
Endi esa savol bitta: Mahrez yuragini ko‘ksiga qo‘yib, muxlislarga qo‘l siltab ketgan shu sahnadan keyin Algeria uchun yangi qahramon kim bo‘ladi?
