Mourinhoning Madridga qaytishi: Yulduzlar va Taktikalar
José Mourinho qaytdi. Endi esa uning qo‘lida hozirgi Yevropa futbolidagi eng portlovchi hujum chizig‘idan biri bor: Kylian Mbappé, Vinícius Júnior va Jude Bellingham. Uchala yulduzni bir start tarkibiga sig‘dirish — murabbiy ham tan olganidek — “qiyin”. Ammo uningcha, “imkonsiz” emas.
Shanba kuni Real Madrid Mourinho boshchiligidagi yangi davrni boshlash uchun safarda Espanyol maydoniga yo‘l oladi. Maqsad aniq: ketma-ket ikki mavsum chempion bo‘lgan Barcelona hukmronligiga barham berish va klubning yirik sovrinsiz o‘tgan ikki yilini ortda qoldirish.
Uch yulduz, bitta tizim
Vinícius Jr. klubda qolib, yangi shartnoma imzoladi. Mbappé allaqachon Madridning ramziga aylanayotgan payt. Bellingham esa o‘tgan mavsumdagi portlashi bilan Bernabéuda yangi mezon belgilab qo‘ydi. Ularning ustiga klub tarixidagi eng qimmat transfer — Yan Diomande hujumi qo‘shiladi.
Mourinho buni yaxshi biladi: bu darajadagi iste’dodlarni jamlash — yarmi ish. Ularni bir-birini to‘ldiradigan tizimga joylashtirish — haqiqiy sinov.
“Ular ajoyib futbolchilar,” dedi u yozgi tayyorgarlikdan keyingi ilk matbuot anjumanida. “Lekin taktik tuzilma murakkabroq bo‘lishi mumkin. [Carlo] Ancelotti Braziliya bilan Vini uchun ideal rol topdi, [Didier] Deschamps Kylian uchun, [Thomas] Tuchel esa Jude uchun [Jahon chempionatida]. Uchalasiga birdaniga mukammal rol topish esa ancha qiyin. Lekin uchalasi birga o‘ynaganda ham yaxshi bo‘lishimizga ishonchim katta. Ular mutlaqo mos kelmaydi, deb o‘ylamayman.”
Bu gaplar ortida murabbiyning klassik muammosi turibdi: Mbappé erkinlikni yoqtiradi, Vinícius chap qanotda bo‘sh hudud talab qiladi, Bellingham esa o‘yin markaziga yaqin, erkin harakatlanadigan rolda eng xavfli. Maydon esa bor-yo‘g‘i bitta.
Savol shunday: Mourinho kimdan nimani talab qiladi va qaysi yulduz biroz yon berishga majbur bo‘ladi?
Hujumchilar va orqaga qaytish majburiyati
Madridning hujum chizig‘i so‘nggi yillarda bir narsada ko‘p tanqid qilindi — to‘p raqibda bo‘lganda orqaga qaytmaslik, pressingda sustlik. Mourinho bunday “imtiyoz”larni qabul qilmaydi.
“Biz jamoa bo‘lishimiz, mehnat qilishimiz va muhokama qilinmaydigan narsalarni savdolashmasligimiz kerak,” dedi u. “Majburiyat har bir o‘yin daqiqasida bo‘lishi shart.”
Bu iboralar Mourinho falsafasining mohiyati. U yulduzlardan ham yugurishni, pressingni, bo‘sh hududlarni yopishni talab qiladi. Mbappé, Vinícius va Bellinghamdan iborat uchlik raqib jarima maydonida dahshatli bo‘lishi mumkin, lekin murabbiy uchun savol boshqa: ular o‘z jarima maydoniga qaytishga tayyormi?
Bosim ostidagi himoya va o‘rtada bosimni yengillashtirish uchun aynan shu uchlikning ishlashi hal qiluvchi bo‘ladi. Ayniqsa, LaLiga marafonida.
Tchouaméni–Valverde mojarosi: sahifani yopish
Mourinho Madridga qaytganda, faqat taktika yoki transferlar bilan emas, kiyinish xonasidagi nozik masalalar bilan ham yuzlashdi. Ulardan eng ko‘zga tashlangani — Aurélien Tchouaméni va Federico Valverde o‘rtasidagi o‘tgan mavsumdagi janjal. Mojaro shunchalik keskinlashganki, Valverde hatto kasalxonaga tushgan.
Murabbiy bu mavzuga ehtiyotkor, lekin qat’iy yondashgan.
“Men bu yerga juda ko‘p ma’lumot bilan keldim,” dedi u. “Lekin nol nuqtadan boshlashga qaror qildim. Tchouaméni kelgan kundan beri hammasini kuzatib turdim va bu haqda alohida gapirishga zarurat sezmadim. Hammasi odatdagidek. Ularning birga o‘zini qanday tutayotganini ko‘rib, o‘tgani bo‘lganini tasavvur ham qilolmaysiz.”
Mourinho bu bilan ikki signal yubordi: ichki mojarolar omma oldida cho‘zilmaydi va har kimga o‘zini qaytadan isbotlash uchun imkon beriladi. Tchouaméni, Valverde va ularning yonida Eduardo Camavinga — Mourinho uchun nafaqat taktik, balki psixologik jihatdan ham hal qiluvchi uchlikka aylanishi mumkin.
Rodri kelmadi, lekin o‘rta chiziq bo‘sh emas
Yozda Madrid bir katta maqsadni qo‘ldan boy berdi: Rodri Barcelona safiga o‘tdi. Mourinho uning bilan potentsial transfer haqida gaplashganini tan olgan, ammo bu yo‘q transferni fojiaga aylantirishdan yiroq.
“Men o‘rta chiziqda kamchiligimiz bor, deb o‘ylamayman,” dedi u. “[Rodri] faqat tort ustidagi bezak bo‘lardi... Lekin sening qo‘lingda Tchouaméni, [Eduardo] Camavinga, Valverde, Bernardo [Silva], Arda [Güler] bo‘lsa — vaqt o‘tishi bilan u ham u yerda o‘ynashi mumkin — bizda muammo bo‘lmaydi.”
Bu so‘zlar bilan Mourinho ikki narsani ko‘rsatdi: birinchidan, Rodri darajasidagi futbolchini yo‘qotish Madridni izdan chiqarmaydi; ikkinchidan, u Arda Gülerni uzoq muddatli loyiha sifatida ko‘rayotgani aniq. Bernardo Silva nomining bu ro‘yxatda tilga olinishi esa o‘rta chiziqning texnika, pressing va kreativlik kombinatsiyasiga tayyorlanayotganidan dalolat.
Agar bu guruh bir ritmga tushsa, Mourinho uchun asosiy boshqotirma hujum chizig‘ida qoladi, o‘rtada emas.
Bosim emas, adrenalinning o‘zi
Real Madridga qaytish — har qanday murabbiy uchun bosim. Ayniqsa, bu klubda avval ishlagan, ichki siyosatini, mediasi va muxlislarining talabini juda yaxshi biladigan murabbiy uchun. Mourinho esa bu holatni boshqacha talqin qiladi.
“Men buni bosim deb atamayman. Buni adrenalin deyman,” dedi u. “Bu ijobiy... Oxir-oqibat hammasi natijaga borib taqaladi. Real Madridda mavsumni sovrinsiz yakunlash — muvaffaqiyatli mavsum emas.”
Bu jumla Bernabéu devorlariga o‘yib yozilishi mumkin. Aynan shu mezon endi Mourinho ishining ham yagona o‘lchovi bo‘ladi. Chiroyli o‘yin, statistik ustunlik, “qurilish davri” bahonalari — bularning bari yakunda bitta savol oldida ma’nosiz bo‘lib qoladi: vitrinaga nima qo‘shildi?
Espanyolga qarshi birinchi o‘yin hali hech narsani hal qilmaydi. Lekin bir narsani ko‘rsatadi: Mbappé, Vinícius va Bellingham bir maydonda qanday joylashadi, Tchouaméni va Valverde o‘rtasidagi “tinchlik” o‘yinda qanday aks etadi, va Mourinho qaytgan Real Madrid yana qo‘rqinchli jamoaga aylanadimi — yo‘qmi?
Javoblar asta-sekin paydo bo‘ladi. Sovrinsiz mavsumga esa bu klubda baribir hech kim vaqt ajratmaydi.
