Mikel Arteta: Arsenal Villa Parkda g‘alaba qozondi

Arsenal chempion sifatida mavsum startini xatosiz davom ettiryapti. Aston Villa maydonidagi 1:0 hisobidagi g‘alaba chiroyli emasdi, lekin juda yetarli bo‘ldi. Bu kecha uslubdan ko‘ra chidam, nazokatdan ko‘ra pragmatizm ustun keldi.

Mosquera qo‘rquvi va Konsaning shovqinli qaytishi

Ikkinchi bo‘lim o‘rtalarida Cristhian Mosquera zaxiraga olindi va Arsenal muxlislari bir zumda hushyor tortdi. Himoya chizig‘i allaqachon Jurrien Timber yo‘qligini his qilib turgan bir paytda, yana bir yo‘qotish sarlavhalarga aylanib ketishi mumkin edi.

Arteta uchrashuvdan keyin xavotirlarni tezda tarqatdi: ispan markaziy himoyachisi jiddiy jarohat olmagan, almashtirish ehtiyot chorasi bo‘lgan, xolos. U 22 yoshli futbolchini zo‘riqtirmaslikni tanladi va o‘yinga yangi transfer Ezri Konsa tushdi.

Shu zahoti Villa Park portlab ketdi. Mahalliy muxlislar eski sevimlilaridan birini endi raqib libosida ko‘rdi va har to‘pga tegishi hushtak va qichqiriqlar bilan kutib olindi. Emotsional fon og‘ir, bosim baland, xato qilishga joy yo‘q.

Arteta aynan shunday pallada zaxira chuqurligining ahamiyatini eslatdi. Timber safdan chiqqan, Mosquera ogohlantiruvchi signal bergan bir paytda, murabbiy: “Orqa chiziqda yana bitta jarohat olsak, juda katta muammoga tushib qolamiz”, degan fikrini yashirmadi. Shuning uchun ham Ezri Konsa bu yozda aynan shunday kunlar uchun olib kelingan edi.

Uning debyuti aynan o‘z eski uyi – Villa Parkda bo‘lishi futbolning o‘ziga xos ironiyasi. Shunga qaramay, u maydonga tushgan zahoti o‘zini sovuqqon, vaziyatni nazorat qiladigan, bosimga berilmaydigan futbolchi sifatida ko‘rsatdi.

Chiroy emas, natija: Calafiori falsafasi

Bu kecha Arsenalning o‘yini ideal bo‘ldi, deyish qiyin. Birinchi bo‘limda aniq ustunlik ko‘rinmadi, to‘p nazorati bor, ammo yakuniy uchinchi zonada keskirlik yetishmadi. Mezbonlar ham xavf solishga urindi, lekin yakuniy zarbalarda aniqlik bo‘lmadi.

Bosim esa tanaffusdan keyin oshdi. Chempiondan javob kutildi. Natija ham uzoq kutdirmadi.

Taxminan soat belgilari bir soatga yaqinlashgan paytda Riccardo Calafiori chap qanotdan hujumni o‘tkirlashtirdi va Bukayo Saka uchun eshikni ochdi. Bu – Arsenalning o‘yindagi birinchi aniq zarbasi edi va u darhol golga aylandi. Klassik chempion reaksiyasi: kam imkoniyat, maksimal samara.

Calafiori o‘yindan keyin gapirarkan, estetikadan ko‘ra pragmatizmni birinchi o‘ringa qo‘ydi. Uning fikricha, bunday stadionlarda eng muhimi – nolni saqlab qolish va uch ochko bilan qaytish. U doimiy ravishda himoyachilar bilan gaplashib, “agar gol o‘tqazmasak, yutish imkonimiz keskin oshadi”, degan fikrni takrorlashini aytdi. Aston Villa kabi murakkab maydonda aynan shunday bo‘ldi.

Presezonda ortiqcha gollar, ortiqcha xatolar ularni ranjitgan. Endi esa asosiy tarkib to‘liq qaytgach, jamoa o‘zini boshqa darajada himoya qilyapti. Calafiori ayniqsa bir detaldan mamnun: xatolar bo‘ladi, lekin hamma – hatto hujumchilar ham – orqaga qaytib, yo‘l qo‘yilgan xatoni yopishga yuguradi. Uning ta’rificha, bu “ishonib bo‘lmaydigan” darajadagi fidoyilik.

Sakaning zarbasi va chempionning odatiy sovuqqonligi

Golning o‘zi ham Arsenalning yangi mavsumdagi kayfiyatini ifodalaydi. Keraksiz hasham yo‘q, keraksiz dribling ham. Bir lahza sifat, bir lahza aniqlik – va yetarli.

Calafiori chapdan to‘g‘ri qaror topdi, uzatmani aniq berdi. Saka esa o‘ziga xos sovuqqonlik bilan vaziyatni yakunladi. Bu Calafiori uchun mavsumdagi ikkinchi golli uzatma, lekin u natijaga ko‘proq e’tibor qaratdi: “B ga to‘p oshirganimdan juda xursandman, bu kabi og‘ir o‘yinlarda bitta epizod o‘yinni o‘zgartirishi kerak – biz aynan shuni qildik”, degan mazmunda gapirdi.

Arsenal qolgan daqiqalarda o‘yinni yopishni, to‘pni ushlab turishni va himoyada tartibni saqlashni ustuvor vazifa qildi. Villa Parkda so‘nggi daqiqalar doimo asablarni sinaydi, lekin bu safar London klubi sinovdan o‘tdi.

To‘rtta front, katta talablar

Arteta bir jihatni alohida urg‘uladi: bu jamoa to‘rtta frontda kurashmoqchi bo‘lsa, tarkib chuqurligi hal qiluvchi omil bo‘ladi. Mosquera ogohlantiruvchi signal berdi, Timber allaqachon safdan chiqqan, shuning uchun har bir pozitsiyada ishonchli zaxira bo‘lishi shart.

Ezri Konsaning shovqin ostidagi debyuti, Calafiorining yana bir hal qiluvchi uzatmasi, Sakaning sovuqqon zarbasi – bularning bari bir narsani ko‘rsatadi: Arsenal endi faqat chiroyli futbol o‘ynashni emas, balki chempionlarga xos tarzda “yomon o‘yin bilan ham yutishni” ham o‘rganib bo‘ldi.

Savol endi boshqacha: bu chidam, bu zaxira chuqurligi va bu mentalitet butun mavsum davomida bardavom bo‘ladimi?