Marseille'da McCourtning Champions Project va Ligue 2 xavfi
Stade Velodrome yakshanba oqshomida odatdagidek shovqinli edi, lekin bu safar ashulalardan ko‘ra g‘azab balandroq eshitildi. Olympique de Marseille muxlislari o‘z noroziligini yashirmadi: tribunalar bo‘ylab ochiqchasiga klubning amerikalik egasi Frank McCourt’ga qarshi shiorlar yozilgan bannerlar yoyildi.
PSG bilan ashaddiy “Le Classique” boshlanmasidan oldin ham kayfiyat tarang edi. O‘yinning o‘zi esa bu zanjirni uzmadi, aksincha, yanada taranglashtirdi. 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat nafaqat navbatdagi alamli klassik, balki klub tarixida qora sahifa bo‘lib qoldi.
Tarixiy qulashi davom etayotgan grand
Bu yutqizish Marseille uchun ketma-ket beshinchi mag‘lubiyat bo‘ldi. Barchasi bo‘yicha. Yana ham og‘riqliroq raqam: jamoa oliy liga mavsumini ilk besh o‘yinning to‘rttasida mag‘lubiyat bilan boshlagan ilk holatni boshdan kechirmoqda. Klub tarixida bunday start bo‘lmagan.
Velodrome tribunalarida yozilgan savol esa achchiq kinoya bo‘ldi: “2016: Champions Project. 2026: Ligue 2 Project? McCourt Out.”
Bu birgina banner emas, butun bir avlodning umidsizligi edi. 2016 yilda sobiq Los Angeles Dodgers egasi klubni sotib olganida, u Marseille’ni yana Fransiya futboli cho‘qqisiga, Yevropa elitasiga qaytarishni va’da qilgandi. “Champions Project” nomi ostida to‘rt yil davomida 200 million yevrolik dastlabki sarmoya va’da qilingan, transferlar ketma-ketligi esa bu orzularni jonlantirgandek ko‘ringandi.
Ammo yillar o‘tdi. Barqarorlik kelmadi. Natijalar kelmadi. Tizimli muvaffaqiyat esa umuman ko‘rinmadi.
Bir paytlar Frantsiyaning mutlaq hukmdori edi
Marseille bir zamonlar mamlakat futbolini hukmronlik qilgan klub edi. 1980-yillarning oxiri va 1990-yillarning boshlarida ular Fransiya maydonlarini egallab olgan, 1993 yilda esa hali ham hech bir fransuz klubiga bo‘ysunmayotgan yutuqqa erishdi – Champions League kubogini ko‘targan yagona fransuz jamoasi bo‘lib turibdi.
Bugun esa manzara butunlay boshqa. “Le Classique”dagi kuchlar nisbatini ham endi Marseille emas, Parij belgilaydi. 2011 yildan keyin qatarilik investorlar qo‘liga o‘tgan PSG Yevropada ikki marta ketma-ket chempionlikni qo‘lga kiritib, raqobatdagi tafovutni ochiq ko‘rsatib turibdi. Parijliklar yulduzlar bilan to‘lib-toshgan, Marseille esa o‘z ichki inqirozi bilan band.
Marseille 2010 yildan beri Ligue 1 chempionligini ko‘rmagan. So‘nggi sovrini ham ancha eskirdi: 2012 yildagi allaqachon tugatilgan Liga Kubogi. Shundan keyin faqat umidlar, qayta qurish va’da qilinayotgan loyihalar, ammo maydonda esa bo‘sh qolgan vitrina.
Moliyaviy bo‘g‘ilish va bo‘sh transfer oynasi
Yozgi davr klub uchun yanada og‘ir bo‘ldi. Champions League yo‘llanmasidan mahrum bo‘lish millionlab yevrolik daromaddan voz kechish degani edi. Bu pul yo‘qligi transfer oynasida ham aniq sezildi: yangi futbolchi yo‘q, tarkib yangilanishi yo‘q.
Moliyaviy cheklovlar shunchalik keskin bo‘ldiki, rahbariyat yozda birorta yangi o‘yinchini olib kelolmadi. Natijada yangi bosh murabbiy Bruno Genesio deyarli bo‘sh qo‘l bilan ish boshladi. Tarkib qisqa, variantlar kam, raqiblar esa tobora kuchayib bormoqda.
Maydonda ko‘rinayotgan charchoq va ishonchsizlikning ildizi ham aynan shu yerda. O‘yin tizimini yangilashga urinayotgan murabbiy, lekin o‘sha eski, allaqachon chegarasiga yetib bo‘lgan o‘yinchilar bilan.
Velodrome g‘azabi va McCourt yelkasidagi yuk
Yakshanba kuni Velodrome’da bo‘layotgan voqealar oddiy norozilik emas edi. Bu ochiq isyon edi. McCourt’ning “Champions Project”i endi muxlislar tilida masxara timsoliga aylangan. Ularning ko‘z o‘ngida 2016 yilda boshlangan katta orzu 2026 yilga borib Ligue 2 xavfiga aylanib bormoqda.
Klub ketma-ket tarixiy salbiy rekordlarni yangilamoqda, tribunalar esa egalik tuzilmasiga qarshi ochiq kurashga o‘tgan. Bunday vaziyatda Bruno Genesio zimmasiga tushayotgan vazifa ulkan: nafaqat taktik jihatdan jamoani ko‘tarish, balki ruhiy parokandalikni ham to‘xtatish.
Marseille hozir natijaga muhtoj emas, u umidga muhtoj. Ammo savol o‘tkir: bu umid Velodrome’da qoladimi yoki McCourt davri yakunida faqat yana bir muvaffaqiyatsiz “loyiha” haqida gapirishga majbur bo‘linadimi?
