Man Utd inqirozda: Skinner davridan keyin nima bo‘ldi?
Marc Skinner davrida bu klub boshqa ohangda gapirardi. 2024-yilda ilk yirik sovrin, so‘ngra ilk Yevropa mavsumidayoq Champions League chorak finali. Hammasi mantiqan bitta xulosaga kelayotgandek edi: bu jamoa yuqoriga qarab harakatda, poydevor mustahkam, keyingi qadam – doimiy elitaga aylanish.
Bugun esa manzara butunlay boshqacha. Skinner ketgan. Man Utd – Women’s Super League jadvalining eng past pog‘onasida. Hatto yangi ko‘tarilgan Charlton’dan ham yomonroq to‘plar nisbatiga ega. Bir necha yil davom etgan bosqichma-bosqich qurilishdan so‘ng bu tarkib endi aniq inqiroz davrida.
2018-yilda qayta tashkil topganidan beri klub ligadagi eng uzun g‘alabasiz seriyasiga kirib qoldi – olti o‘yin. Mavsum endigina ikki turdan iborat bo‘lishiga qaramay, har ikkala uchrashuv ham og‘ir signal bo‘lib yangradi. Yangi bosh murabbiy Eva Olid uchun bunday zarbalar juda erta, bosim esa allaqachon keskin.
Shu bilan birga, bu holatni faqat uning bo‘yniga qo‘yish adolatdan bo‘lmaydi. U meros qilib olgan tarkib shu. Muammolar ikki yomon o‘yindan ancha chuqurroq. Chelsea’dan 5:0 hisobidagi mag‘lubiyatdan so‘ng u: “Boshlar egilib qolishini yoqtirmayman. Boshni ko‘taramiz va davom etamiz”, – dedi. Qisqa, lekin qat’iy javob.
Endi u shu qat’iyatni har kuni, har mashg‘ulotda himoya qilishi kerak. Shu bilan birga, o‘ziga berilgan imkoniyatlarni ham savol ostiga qo‘yishga haqli. Bu savollar, ehtimol, allaqachon klub ichida muhokama qilinmoqda. Maydondagi ishonchsizlik, chalg‘igan pressing va bo‘shashgan pressing chizig‘i klubning ayollar dasturi atrofidagi ikkilanmalarini juda aniq aks ettirayotgandek.
Klub investitsiyasi, aniqrog‘i, uning yetishmasligi haqida ko‘p yozildi. Ayrim paytlar esa bu nafaqat pul, balki qiziqish ham yetishmayotgandek ko‘rinadi. Yozgi oynada Man Utd yo‘l tanladi: tayyor yulduzlar o‘rniga akademiya va yoshlarni ustuvor qilish. Arzonroq model. Bu esa Skinner’ni eshikdan chiqishga majbur qildi – rasmiy bayonotda “o‘zaro kelishuv” deya ta’riflangan bo‘lsa-da, 43 yoshli murabbiy o‘ziga ko‘proq vositalar kerakligini ochiq aytib kelgan. U murojaat qilgan, ammo devor jim turgandek.
Olid oldidagi vazifa qanchalik murakkab ekani endi hech qanday niqobsiz ko‘rinib turibdi. Atigi ikki o‘yindan keyin. Statistik raqam ham ayovsiz: Man Utd WSL’da yangi ko‘tarilmagan jamoalar orasida mavsumning ilk ikki uchrashuvida eng kam zarba yo‘llagan klub bo‘yicha rekordni takrorladi – o‘tgan mavsumda shunday ko‘rsatkich bilan yakunda qulagan Leicester bilan teng.
Albatta, yangi murabbiy kelganida moslashuv davri bo‘ladi. Bu har doim ham yoqimli kechmaydi. Chelsea bilan tarix ham taskin bermaydi: Man Utd WSL’da raqibni 14 ta urinishda ham yenga olmadi. So‘nggi 5:0 – shunchaki shu achchiq haqiqatning navbatdagi bobidir. Man Utd Chelsea’ni yuta olmaydi.
Ammo odatda bunday yirik hisobda yutqazmaydi ham. Skinner barpo etgan mustahkam poydevor birdan qaltirab qolgandek. Endi oldinda Arsenal. Katta sahna, jonli efir, Sky Sports kameralarida. Qayerdan boshlashni bilmay qoladigan darajada ko‘p masala bor. Balki yagona tasalli – pastga tushadigan joy qolmagandek?
Olid endi faqat bitta narsani aniq biladi: o‘yinlar bundan ham yomonlashishiga yo‘l qo‘ya olmaydi.
Chelsea zarbasi: kuchlilar zaiflarni kechirmadi
Chelsea uchun esa bu g‘alaba oddiy uch ochko emasdi. Bu – ogohlantirish. O‘tgan hafta Aston Villa bilan 1:1 hisobidagi durangdan so‘ng Sonia Bompastor jamoasi tanqid ostida qolgandi: ustunlik bo‘la turib, raqibni yakuniy zarb bilan yiqa olmadi. Bu safar esa savollarga javob keskin bo‘ldi.
Ha, ular qarshisida o‘zini yo‘qotib qo‘ygan raqib bor edi. Lekin bu Man Utd emas, bu Chelsea’ning o‘zi qanday o‘ynaganini kamaytirmaydi. Bompastor o‘yindan keyin: “Raqibni og‘ir ahvolga solish imkoniyati bo‘lsa, ularga bo‘lgan eng katta hurmat – imkon qadar ko‘proq gol urish”, – dedi. Qisqa, lekin bu g‘alabaning falsafasini mukammal tushuntiradi.
Chelsea hech qanday rahm ko‘rsatmadi. Bu – kuchlilar zaiflarga bergan sabog‘i. Elita darajasi bilan oddiylik o‘rtasidagi aniq chiziq.
Lauren James yana bir bor jamoaning bosh quroliga aylandi. Bu safar esa u yolg‘iz emasdi. O‘yin markazi Keira Walsh orqali oqib o‘tdi, Sjoeke Nusken va Wieke Kaptein esa duel kurashlarida hukmronlik qildi, o‘rtani yopdi, pressingni kuchaytirdi.
Yon chiziqlarda Katie McCabe va Ellie Carpenter to‘xtamasdan yugurdi, maydonni kengaytirdi, James uchun markazda bo‘sh hududlar ochildi. Hatto Lucy Bronze ham markaziy himoyadan hujum uchinchi zonasiga nozik uzatmalar tashlab turdi. James esa hammasini bir butunga aylantirdi – to‘pni ushlab qoldi, burilib zarba berdi, sheriklarini topdi.
Ikki o‘yinda 19 ta zarba. Ligadagi eng yuqori ko‘rsatkich. U soxta “to‘qqiz” sifatida Chelsea uchun muhim yechim bo‘lib turibdi, ayniqsa jarohatlar yoki formada pasayish fonida haqiqiy hujumchilar yetishmasa. Bompastor bu “qutqaruv kartasi”ni ehtiyotkorlik bilan ishlatishi kerak bo‘ladi, lekin hozircha u ishlayapti.
Oldinda Arsenal, undan keyin esa Champions League’da Lyon. Bu raqiblar Man Utd kabi “qulay” bo‘lmaydi. James va jamoadoshlarining hozirgi darajasi esa aynan shunday sinovlar uchun o‘lchanadi.
Georgia Stanway: Arsenal’ning yangi yuragi
Georgia Stanway WSL’ga qaytgan bo‘lishi mumkin, lekin bu avvalgi o‘yinchi emas. Bayern Munich davri uni boshqa futbolchiga aylantirgan. Buni birinchi navbatda to‘p bilan muomalasi, ayniqsa uzatmalaridagi aniqlik va jasorat ko‘rsatmoqda.
Arsenal safidagi debyutida u 98 ta uzatma amalga oshirdi. Mavsumning dastlabki ikki turidan so‘ng esa faqat Liverpool markaziy himoyachisi Grace Fisk undan ko‘proq uzatma bajargan – Stanway jami 194 ta. Shundan 91 tasi – uchinchi zona tomon. Bu ko‘rsatkich bo‘yicha liga yetakchisi. Bu shunchaki raqam emas, bu Arsenal o‘yini endi boshqa ritmda qurilayotganini bildiradi.
Bunday aniqlik Mariona Caldentey’ga tushayotgan yagona yaratuvchanlik yukini yengillashtiradi. Endi Arsenal markazda faqat bitta “miya”ga tayanmaydi. Crystal Palace’ga qarshi o‘yinda Stanway to‘rtta golli vaziyat yaratdi – Gunners uchun yetarli darajada imkoniyat. Lekin Alessia Russo odatdagidan ancha isrofgarchilik qildi, zarbalar yakun topmadi.
Shunga qaramay, bu liniya va bu ulanish Arsenal’ga mavsum davomida ishonch bag‘ishlaydi. Stanway o‘yinini shu tarzda davom ettirsa, bu jamoa darvozadan uzoqlashmaydi. Aksincha, raqiblar tobora ko‘proq orqaga chekinishga majbur bo‘ladi.
Savol endi shunda: Man Utd kabi yiqilayotgan gigantlar fonida, kuchayib borayotgan Chelsea va yangilangan Arsenal o‘rtasidagi bu poygada kim birinchi bo‘lib charchaydi?
