Lamine Yamal: Ispaniya Jahon Chempionligi va Barcelona
FIFA World Cup bu safar nafaqat Ispaniya uchun, balki Barcelona uchun ham alohida turnir bo‘ldi. Madrid emas, aynan Kataloniya futbol maktabi dunyo sahnasida g‘alaba bayrog‘ini ko‘tardi. La Roja safida sakkiz nafar blaugrana vakili bor edi – Dani Olmo, Lamine Yamal, Pau Cubarsí, Ferran Torres, Pedri va boshqalar. Finaldagi g‘alaba to‘g‘ridan-to‘g‘ri La Masia falsafasining yutug‘iga aylandi.
Eng yorqin ramzlardan biri – finaldagi hal qiluvchi golni ham Barcelona futbolchisi urdi. Shundan keyin Ispaniya terma jamoasidagi barcha katalon vakillarining obro‘si yangi cho‘qqiga chiqdi. Klub uchun bundan yaxshiroq vitrina bo‘lishi qiyin.
Final oldidagi sokin bo‘ron
Bugun Ispaniya terma jamoasi shtabi final oldidan olingan, Lamine Yamal ishtirok etgan videolavhalarni e’lon qildi. Argentina va Lionel Messi qarshisidagi hal qiluvchi o‘yin arafasi. Bosim eng yuqori nuqtada. Ammo kadrlarda boshqa manzara – yosh vingerning yuzida sokinlik, ovozida qat’iyat.
Mundo Deportivo orqali tarqalgan bu lavhalarda Yamal o‘z tengdoshlariga mutlaqo xos bo‘lmagan ruhiy barqarorlikni namoyish etadi. Hech qanday vahima, hech qanday ortiqcha patetika. Faqat ishonch.
U Messining jamoasidan cho‘chimadi. Raqib nomi uni titratmadi, balki keskinlashtirdi.
Kadr ortidan uning so‘zlari eshitiladi: "Biz Ispaniyaga jahon chempionlari sifatida qaytamiz."
Bu ibora finaldan oldin aytilgan. Eng katta o‘yinidan oldin. Intonatsiyada larzali ohang yo‘q, balandparvoz shior yo‘q – oddiy haqiqatni aytayotgandek.
Yamal o‘sha paytda asabiylashmayotganini ham ta’kidlaydi, hatto bo‘layotgan voqeaning ko‘lami hali to‘liq anglanmaganini aytadi: "Men hayajonlanmayapman. O‘ylashimcha, biz hali ham Jahon chempionati finalini o‘ynashimizni to‘liq anglaganimiz yo‘q."
Bu gaplar yoshligining isboti bo‘lib tuyulishi mumkin, lekin mazmuni boshqacha: sahnadan qo‘rqmaydigan, unda yashashni xohlaydigan futbolchi obrazi.
Keyin esa eng kuchli zarba keladi. U mag‘lubiyat haqida o‘ylamasligini ochiq aytadi: "Men hech qachon mag‘lubiyat haqida o‘ylamayman. Mening xayolimga yutqazish kirib kelmaydi. Tasavvurimda faqat kubokni ko‘tarayotganimni ko‘raman."
Bu bolalik orzusi emas, bu final oldidan aytilgan bayonot. Mentalitet darajasi shundan ko‘rinadi.
Jarohatdan qaytib, cho‘qqiga chiqdi
Lamine Yamal bu turnirda eng yorqin statistikaga ega bo‘lgan futbolchi bo‘lmagan bo‘lishi mumkin. Lekin kontekst muhim: u yaqindagina jarohatdan qaytdi. Shunga qaramay, Ispaniyaning deyarli barcha hujumiy kombinatsiyalarida uning izi bor edi.
Tezlik, qaror qabul qilishdagi sovuqqonlik, to‘p bilan dadil dribling – u maydonga chiqqan zahoti hujumning ritmi o‘zgarib turdi. Murabbiylar shtabi undan bezak emas, tizimning muhim bo‘ligi sifatida foydalandi.
Endi esa u – o‘smir yigit – Jahon chempioni. Bu maqom odatda tajribali yulduzlar, o‘n yilliklar davomida ter to‘kkan futbolchilarga tegishli bo‘ladi. Yamal esa bu cho‘qqiga karerasining ilk boblaridayoq chiqib oldi.
Barcelona uchun yangi bosqich
Endi e’tibor yana klub futboliga qaytadi. Lamine Yamal kelasi haftada Barcelona mashg‘ulotlariga qaytadi. U yana Hansi Flick qo‘l ostida ishlashni boshlaydi.
Endi bu boshqa Yamal. Terma jamoa bilan dunyoni zabt etgan, final bosimini his qilib, uni yenggan, kubok ko‘targan futbolchi. Uning ichki planida endi boshqa standart turibdi.
Barcelona uchun bu katta yutuq: La Masia mahsuloti bo‘lgan, jahon chempionati sahnasida pishgan, mental jihatdan sinovdan o‘tgan vinger qaytib kelmoqda. Klub endi nafaqat iste’dotga, balki chempionlik ruhiga ega futbolchiga tayana oladi.
Savol endi bitta: bu sovuqqon, o‘smir chempion Camp Nou (yoki klubning navbatdagi uy stadionida) sahnasida yana qanchalik balandroq parvoz qila oladi?
