Kidderminsterlik otaning MenB bilan kurashi: o‘g‘il xotirasi Anfieldgacha yetdi
Kidderminster, Worcestershireda yashovchi Anthony Mills uchun yanvar oyidan beri vaqt boshqa hisoblanadi. U 18 yoshli o‘g‘li Aaronni meningokokk B (MenB) tufayli kutilmaganda yo‘qotganidan beri bir savol bilan yashab kelardi: uning hayoti bejiz ketmadimi?
Endi u ilk bor “ich-ichidan tinchlangandek” bo‘ldi. Sababi – o‘g‘li nomidan boshlangan tashabbus yuzlab kilometr yo‘l bosib, minglab yoshlarga yetib bordi.
Aggboroughdan Anfieldgacha bo‘lgan yo‘l
Yakshanba kuni oilaviy do‘st Shaun McEntee Kidderminster Harriersning Aggborough Stadium maydonidan start olib, Liverpool FCning Anfield stadioni sari 100 mildan ortiq masofani bosib o‘tishni yakunladi. Maqsad bitta edi – MenB haqida ogohlantirish, Aaron xotirasini mustahkamlash.
Yo‘l davomida Mills ham bekor o‘tirmadi. U McEntee bilan birga to‘xtalgan har bir maskanda talabalarga MenB haqida gapirdi, o‘g‘lining hikoyasini aytib berdi.
U shunday deydi:
“Bu butun tajriba ajoyib bo‘ldi. Har bir daqiqasidan zavq olganim uchun o‘zimni biroz aybdordek his qilyapman.”
Uning so‘zlariga ko‘ra, Shaun qilgan ishlar bilan Aaron xotirasini butunlay boshqa darajaga olib chiqdi:
“Men Shaunga juda qarzdorman, u bularning hammasini Aaron xotirasi uchun qildi va bu favqulodda bo‘ldi. Aaron zo‘r inson edi, uni shunchaki qo‘yib yuborish… juda noto‘g‘ri tuyulardi. So‘nggi to‘qqiz oy ichida uning merosini o‘zi bo‘lishi kerak bo‘lgan darajaga yetkazishga harakat qildim, chunki uning salohiyati cheksiz edi.”
Keyin u bir oz jim turadi va davom etadi:
“Endi o‘zimni ancha tinch his qilyapman. Ko‘p odamlar Aaronning ismini biladi, uning hikoyasini biladi. Bu menga juda katta yordam berdi. Endi biroz oldinga qarab yurishim mumkin… Ko‘p yaralarim bitdi. Bu butun jarayon aqlbovar qilmas darajada ta’sirli bo‘ldi.”
Yo‘ldagi auditoriyalar: bilmaganlar ko‘p ekan
Buyuk Britaniyada chaqaloqlar MenBga qarshi emlanib kelinayotganiga o‘n yildan oshdi. Ammo Aaronning yoshi – o‘sha “yo‘qolgan avlod” orasida, ya’ni emlash dasturiga tushib qolmagan guruh.
Shu bois Mills uchun bu yugurish shunchaki ramziy marafon emasdi. U va McEntee Wolverhampton University, Shropshiredagi Harper Adams University, Nantwichdagi Reaseheath College & University Centre hamda University of Chesterda talabalarga MenB haqida so‘zlab, emlanishning ahamiyatini tushuntirdi.
Millsning aytishicha, BBC Hereford & Worcesterga bergan intervyusida ularning gapini eshitgan aksar talabalar bu bakterial infeksiya haqida umuman tasavvurga ega emas edi. Bu esa, uning fikricha, hali qilinadigan ishlar ko‘pligini ochiq ko‘rsatadi.
“Oilamiz, do‘stlarimiz bilan birga emlash qanchalik muhimligini tushuntirishga harakat qilyapmiz, lekin hali oldinda juda ko‘p ish bor”, – deydi u.
“Bir necha hayotni saqlab qolgan bo‘lishimiz mumkin”
Anfield oldida, besh kunlik yugurishni tugatgach, McEntee charchoqdan zo‘rg‘a gapirardi. Ammo ko‘zlarida mamnunlik bor edi.
“Holdan toyganman, juda charchadim, lekin bunga arziydi. Xabarni yetkazdik, deb o‘ylayman”, – deydi u.
Uning aytishicha, yo‘l-yo‘lakay uchragan ba’zi suhbatlar, ayniqsa, yodida qolgan:
“Bir-ikki lahza bo‘ldiki, o‘zimcha: ‘Mana shu gaplarimiz kimningdir hayotini saqlab qolishi mumkin’, deb o‘yladim. Ayrimlar biz qilgan ishlar tufayli borib emlanishini aytishdi. Bu esa – hamma narsaga arziydi.”
Uni besh kun davomida nima oldinga sudradi? McEntee bunga ham javob berdi:
“Yonimda Aaronning kulidan solingan kichkina idish bo‘ldi. Besh kun davomida uni o‘zim bilan olib yurdim. Meni oldinga undagan ham shu bo‘ldi.”
Uchinchidan to beshinchi kungacha sinov ayniqsa og‘ir kechgan:
“Payshanba va juma juda og‘ir bo‘ldi. Ruhiy jihatdan ham, jismonan ham eng past nuqtam shu kunlar edi. Ob-havo qarshi bo‘ldi, allaqachon holdan toygan edim, oldinda esa hali uzoq yo‘l turganini bilar edim.”
Shunga qaramay, u Aggboroughdan boshlangan yo‘lni Anfieldgacha yetkazdi. Aaronning kulini, uning hikoyasini, otasining og‘rig‘ini va umidini o‘zi bilan olib bordi.
Endi esa savol bitta: MenB haqida ogohlantirilgan bu yangi avlod o‘z tanlovini qachon qiladi – Aaronning yo‘qotilgan imkoniyatlari ularning hayotida takrorlanmasligi uchun?







