Kanada uchinchi davrda portladi va finalga chiqdi
Edmonton muzida yarim final ilk daqiqalardan oson kechmadi. Finlandiya xuddi uyida o‘ynayotgandek bosim qildi, ritmni o‘zi belgiladi, zarbalar oqimi esa Kanadaning darvozasi tomon ketaverdi. Shunday bosim ostida ham mezbonlar chidab turishdi, ammo hisobni birinchi bo‘lib baribir finlar ochdi.
5:46 da Olli Kylmala soniyalab o‘ylamadi: “power-play”da bo‘shliqni topdi va aniq zarba bilan Leif Oaten darvozasini ishg‘ol qildi. Shu paytga qadar Finlandiya ham o‘yinda, ham zarbalar bo‘yicha ustun edi, Kanada esa o‘z o‘yinini topolmayotgandek ko‘rinar edi.
Ammo bu faqat kirish qismi bo‘lib chiqdi.
Kanada asta-sekin o‘zini qo‘lga oldi, Rogers Place muzida tanish ritmni qaytarib oldi. Himoya tartibga tushdi, o‘yin tezligi oshdi, pressing ishlay boshladi. Shundan keyin esa sahnaga hujumchilar chiqdi.
Benjamin Veitch bu kechaning markaziy figuralaridan biriga aylandi. U ikki bor gol urdi, ulardan biri bo‘sh darvozaga yo‘llangan bo‘lsa-da, o‘yinning dramatik nuqtasini yopib qo‘ydi. Veitch faqat yakunlovchi emas, yaratuvchi ham bo‘ldi – yana ikki golga uzatma berib, to‘liq hujum lideri rolini bajardi.
Malik L'Italien, Landon DuPont, Jaakko Wycisk va Kayden Stroeder ham bittadan gol bilan o‘z so‘zini aytdi. Stroeder ham oxirgi daqiqalarda bo‘sh darvozaga aniq zarba berib, Finlandiyaning so‘nggi umidlarini so‘ndirdi.
Wycisk esa alohida satrga loyiq: u nafaqat gol urdi, balki uchta golli uzatma bilan Kanada hujumining bosh konstruktoriga aylandi. Har bir qarshi hujum, har bir keskin chiqish uning ishtirokisiz deyarli tasavvur qilinmadi.
Finlandiya ham bo‘sh kelmadi. O‘sha Kylmala dubl qayd etdi, Max Poikela esa yana bitta gol qo‘shdi. Lekin uchinchi davr boshidagi kanadaliklarning zarbasi ularning barcha mehnatini sindirib tashladi.
Uchinchi davr boshlandi – va o‘yin ham boshqa yo‘nalishga burildi. 2:2 hisobidagi tenglik uzoq saqlanib qolmadi. Kanada nihoyat ustunligini hisobda ham aks ettirdi: uchinchi davrning ilk daqiqalaridayoq ketma-ket ikki gol, Finlandiya uchun og‘ir zarba bo‘ldi. Shundan keyin finlar quvib yetishga urinib ko‘rdi, lekin o‘yin allaqachon Kanada nazoratiga o‘tgan edi.
Zarbalar bo‘yicha ham Kanada yakunda ustun keldi – 34:25. Leif Oaten 25 zarbaning 22 tasini qaytarib, ayniqsa o‘yin boshida jamoasini o‘yinda ushlab qoldi. Finlandiya bosimi eng yuqori bo‘lgan pallalarda aynan u darvoza oldida sovuqqonlik ko‘rsatdi. Samuel Heikkinen esa 33 zarbaning 29 tasini qaytardi, biroq uchinchi davrdagi kanadaliklar to‘lqinini to‘xtatish unga ham oson bo‘lmadi.
Hisob – 6:3. Natija quruq raqam emas, balki murakkab o‘yinning yakuniy chizig‘i.
Endi esa eng qiziq qismi oldinda. Shanba kuni Kanada oltin medallar uchun AQShga qarshi maydonga tushadi. Bu oddiy final emas. Bu – qarzdorlikni uzish imkoniyati. O‘tgan yili aynan amerikaliklar kanadaliklarni yarim finalda to‘xtatib, ularning ketma-ket uch yillik oltin seriyasiga nuqta qo‘ygan edi.
Hozir esa sahna tayyor. Bir tomonda o‘sha mag‘lubiyatni unutmagan Kanada, boshqa tomonda esa yana bir bor yo‘lni to‘smoqchi bo‘lgan AQSh.
Hlinka Gretzky Cup – rasmiy IIHF turniri bo‘lmasa-da, bu musobaqa har yili 18 yoshgacha bo‘lgan eng iqtidorli xokkeychilar uchun katta sahna bo‘lib xizmat qiladi. Hockey Canada, Czech Ice Hockey Association va Slovak Ice Hockey Federation hamkorligidagi bu turnir ko‘pincha kelajak yulduzlarining ilk jiddiy sinovi bo‘ladi.
Kanada bugun finalga yo‘l oldi. Endi savol bitta: bu safar ham oltin ularning qo‘lida yakunlanadimi yoki AQSh yana bir bor hikoyani o‘zgartiradimi?
