James Maddisonning eng og‘ir mavsumi va qaytish orzusi

Premyer-liga shanba tushliklarida yangi odat paydo bo‘lmoqda. BBC One’ning “The Football Interview” ko‘rsatuvi har hafta efirga chiqadi, birinchi mehmon esa – “Tottenham Hotspur”ning yarim himoyadagi miyasiga aylangan, ammo o‘tgan mavsumni deyarli butunlay o‘tkazib yuborgan James Maddison.

Kelly Somers bilan suhbatda u faqat tizzasidagi jarohat haqida gapirmaydi. Uning “okoplari” – bu uyidagi hayot, besh nafar, to‘rt yosh va undan kichik bolalar, ikki marta egizaklar, tungi yig‘ilar va charchoq bilan aralash baxt.

“Uyda besh nafar kichkina bola bilan sherigim bilan birga haqiqiy okoplardamiz”, – deydi u. Bu hazil aralash, ammo og‘ir haqiqat. O‘tgan avgustdagi oldingi chatishtiruvchi pay (ACL) yorilishi sababli 29 yoshli futbolchi 2025-26 yilgi mavsumning deyarli barchasini o‘tkazib yubordi.

Shu orada sherigi ikkinchi bor egizak farzand ko‘rdi. Maddison bu yilni “hayotidagi eng og‘ir yil” deb ataydi, lekin aynan o‘sha uy to‘poloni, aynan o‘sha oilaviy bosim uni ruhiy qulashdan saqlab qoldi.

“Sherigim homilador bo‘lgan payt, men o‘zimni emas, uni o‘ylashim, uning yonida bo‘lishim kerak edi. Tizzam bilan juda og‘ir ruhiy tajribani boshdan kechirayotgan bo‘lsam ham, aynan o‘sha ijobiy chalg‘itish menga kerak edi”, – deydi u.

Uyda esa romantik film emas, real jang bo‘lgan.

“Ko‘p tagliklar uchadi, uyda ko‘p ‘halokatlar’, lekin hammasi bunga arziydi”, – deydi u kulib. “Biz baribir buni yaxshi ko‘ramiz. Buni dunyoga almashtirmagan bo‘lardim.”

“Dad Spursni tark etgan deb o‘yladi”

Futboldan uzoqlashish faqat tizzasiga emas, oilaviy dinamikaga ham urdi. Maddisonning to‘ng‘ich o‘g‘li Leo bir paytlar otasi “Spurs”ni tark etgan, deb o‘ylab qolgan.

“Bir yil futbolsiz qoldim. Bolaning hayotida uch yarim yoshdan to‘rt yarim yoshgacha bo‘lgan davr – ulkan o‘zgarish,” – deydi u. “U bir yil oldin o‘yinlarga kelganini ham eslay olmay qolgan.”

Endi Maddisonning eng oddiy, lekin eng samimiy istaklaridan biri – o‘g‘li uchun stadion xotiralarini qayta yozish.

“Yana o‘yinlarga kelsa, meni maydonda ko‘rsa, yaxshi bo‘lardi. Uyda tizzamga apparat taqib olib, televizor qarshisida o‘tirgan dadani emas, o‘ynayotgan dadani eslab yurganini xohlayman.”

“Spurs”ning chayqalgan mavsumi va chetdan qaragan ijodkor

“Tottenham” uchun ham bu yil oson o‘tmadi. Klub so‘nggi turda omon qolib, tushish chizig‘idan atigi ikki ochko yuqorida yakunladi. Maddison buni chetdan tomosha qilishga majbur bo‘ldi – aynan uning ijodi yetishmayotgan pallada.

“Biz, ehtimol, biroz ijodkorlikdan qiynaldik, – deydi u. – O‘yinlarni tomosha qilib o‘tirib, ‘men u yerda bo‘lganimda nima qilgan bo‘lardim?’ deb o‘ylardim.”

U maydonga qaytolmagan sari, ichkarida o‘ynayotgan hamkasblariga yordam berolmaslik hissi og‘irlashib bordi. Ammo mart oyida “Tottenham Hotspur Stadium”dagi kayfiyatni butunlay o‘zgartiradigan odam keladi – italiyalik bosh murabbiy Roberto De Zerbi.

De Zerbi: taktik aqldan oldin – futbolni yana sevdirish

Maddisonning ta’rificha, De Zerbi avvalambor murakkab chizmalar bilan emas, futbolchilarning ruhiy holati bilan shug‘ullandi.

“U juda aqlli. Juda taktik. Futbolga butunlay oshufta ekanini ko‘rasiz”, – deydi yarim himoyachi. “Lekin ochig‘i, ilk kelgan paytida – hozirgi mashg‘ulotlarimiz bilan solishtirganda – hammasini darrov murakkablashtirishni xohlamadi. Avval futbol o‘ynashni yana sevishimizni istadi.”

Italiyalikning ilk qarorlari bunga dalil bo‘ldi. U jamoani bir stol atrofida to‘plashdan boshladi.

Maddison aytishicha, De Zerbi futbolchilarni jamlab, shunday degan: “Barchamiz spirtli ichimlik ichamiz, barchamiz yaxshi tun o‘tkazamiz.” Qoidabuzarlik emas, balki bo‘shashish uchun ruxsat edi bu.

“U hammamiz bir marta bo‘shashib oladigan kecha bo‘lishini xohladi, – deydi Maddison. – O‘sha kechadagi tuyg‘u hammamizni birdaniga bir-biriga mahkamroq bog‘lab qo‘ydi.”

Slipperda ham bo‘lsa – skameykada bo‘l

De Zerbi yana bir g‘ayrioddiy qarorni aynan Maddison bilan bog‘liq holda qabul qildi. U hali to‘liq tayyor bo‘lmagan yarim himoyachini skameykaga qaytardi.

“Menga: ‘Men hali o‘ynashga tayyor emasman, boss’, degandek bo‘ldim”, – deydi Maddison. Javob esa kutilmagandi.

Murabbiy unga hatto shippakda bo‘lsa ham skameykada o‘tirishi mumkinligini aytgan. Muhimi – uning atrofdagilar orasida bo‘lishi.

“U shunchaki meni guruh atrofida ko‘rishni xohladi, bu jamoaga foyda beradi, deb o‘yladi. Buni katta maqtov sifatida qabul qildim va o‘zimni skameykaning, jamoaning to‘liq a’zosi kabi tutdim”, – deydi u.

Natija? “Men bu sabab bo‘ldi, demoqchi emasman, lekin baribir xavf zonasidan uzoqlashishga muvaffaq bo‘ldik. Bu yaxshi tuyg‘u edi.”

Qaytish kuni va yangi mavsumga tik qarash

Maddison 11 may kuni “Leeds”ga qarshi bahsda maydonga qaytdi. Bu uning uzoq yo‘lidan birinchi haqiqiy qadami edi. Yozgi tayyorgarlikda esa uni ehtiyot qilishdi, riskka qo‘yishmadi. Ammo u o‘zini orqaga tortmayapti, ko‘zida faqat kelayotgan mavsum.

“Juda ko‘p ishlayapman. Mavsumning asosiy qismida to‘liq sog‘lom va maydonga tayyor bo‘lishni xohlayman”, – deydi u.

Istagi sodda, lekin aniq: “Men faqat to‘liq sog‘lom, baquvvat mavsumni xohlayman, futbolni zavq bilan o‘ynashni xohlayman. Agar men to‘liq sog‘lom bo‘lsam, nima qila olishimni bilaman. Bu ligadagi ko‘p o‘yinchilardan ko‘ra o‘yinlarga ko‘proq ta’sir o‘tkaza olishimga ishonaman. Endi shunga umid qilamiz.”

“Tottenham” uchun bu nafaqat jarohatdan qaytayotgan yulduzning shaxsiy hikoyasi. Bu – ijodkor o‘yinchi, yangi murabbiy va omon qolgan jamoaning bir mavsumlik sinovlardan keyin qayergacha bora olishini ko‘radigan yil bo‘lishi mumkin.