Jakartadagi sinov: Xabi Alonso va Romeo Lavia ning 90 daqiqalik jang
Chelsa yozgi tayyorgarligini yakunladi. Endi faqat “Premier League” startiga sanog‘li kunlar qoldi. Ammo Osiyo turnesidan qaytayotib, jamoa ichida eng ko‘p muhokama qilinayotgan voqea gollar yoki transferlar emas, balki bir futbolchining 90 daqiqalik shaxsiy jangidir.
Bu futbolchi – Romeo Lavia.
Uch yil kutgan 90 daqiqa
Lavia uchun “AC Milan”ga qarshi o‘yin oddiy o‘rtoqlik uchrashuvi emasdi. U Chelsada uch yil davomida birorta rasmiy uchrashuvni to‘liq o‘ynamagan. Hatto nazorat o‘yinida ham 90 daqiqa maydonda qolganiga ikki yil bo‘lgan.
Jakartadagi uchrashuvda esa hammasi o‘zgardi.
Kieran Gill (“Daily Mail”) xabariga ko‘ra, bosh murabbiy Xabi Alonso vaziyatni juda nozik his qilgan. Lavia uzoq davom etgan jarohatlar seriyasi tufayli butun o‘yin davomida maydonda qolish bo‘yicha ruhiy to‘siqqa duch kelganini murabbiy bilan suhbat chog‘ida aytib bergan.
Alonso bunga javoban murakkab sxemalar yoki ehtiyotkor rotatsiyani tanlamadi. U sodda, lekin qat’iy qaror chiqardi: Laviaga start tarkibidan joy berdi va uni almashtirmaslikka ahd qildi.
“Oyoqlar jeliga aylandi” – reja aynan shunday edi
Odatda bunday tarixga ega futbolchini 60–70-daqiqalarda almashtirish tabiiydek tuyuladi. Ayniqsa, mavsum oldidan, xavfga borishni istamaydigan ko‘plab murabbiylar shunday yo‘l tutadi.
Alonso boshqacha yo‘l tanladi.
U Lavia aynan shu chiziqni kesib o‘tishi, tanasi ham, miyasi ham 90 daqiqani yana bir bor his qilishi kerakligiga ishondi. O‘yin so‘ngida uning oyoqlari “jeli bo‘lib qolishi” – murabbiy rejasining bir qismi edi. Charchoq bu safar dushman emas, davolovchi vosita bo‘lishi kerak edi.
Natija? Lavia so‘nggi daqiqagacha maydonda qoldi. Hakam yakunlovchi hushtagini chalganida u holdan toygan, ammo ich-ichidan yengil tortgan futbolchiga aylandi. Jamoadoshlari uni xuddi katta finaldan keyingi g‘alaba kabi qarshi oldi – bu safar kubok emas, uning ichki devori qulagandi.
Pizza Marzano va kiyinish xonasidagi bayram
Chelsa kiyinish xonasiga qaytganda, mukofot ham tayyor edi. Yaqindagi Pizza Marzano filialidan bir necha quti pitsa yetkazib berildi. Bu oddiy gazak emasdi, Lavianing kichik, ammo juda muhim g‘alabasini nishonlash marosimiga aylandi.
Jamoa charchagan, ammo mamnun bo‘lgan jamoadoshini o‘rab oldi. Bu – murabbiy qarorining qanchalik to‘g‘ri bo‘lganiga eng yaxshi isbot edi: Lavia o‘ziga bo‘lgan ishonchni qayta his qildi, jamoa esa uning qaytishini bir butun bo‘lib qabul qildi.
Presezon o‘yinlari odatda statistika daftarida yo‘qolib ketadi. Lekin ba’zan ular futbolchining butun karerasini burib yuboradigan burilish nuqtasiga aylanadi. Jakartadagi shu 90 daqiqa aynan shunday lahzalardan biri bo‘lishi mumkin.
Endi savol bitta: yangi mavsumda Lavia bu ichki to‘siqni yengib, Alonso qo‘l ostida Chelsaning markazida haqiqiy tayanchga aylanishga qanchalik tayyor?
