Italiya futbolidagi inqiroz va Guardiola bilan muzokaralar
Italiya futboli o‘zini tag-tomiri bilan yangilamoqda. Katta terma jamoa ketma-ket uchinchi marta Jahon chempionatiga chiqa olmadi, bu inqiroz esa allaqachon Gennaro Gattuso, federatsiya prezidenti Gabriele Gravina va jamoa direktori Gianluigi Buffon lavozimlariga nuqta qo‘ydi.
Play-offdagi yiqilish va katta tozalash
Yevropa saralash pley-offi Italiya uchun so‘nggi bekatga aylandi. Azzurri final bosqichiga qadar yetib bordi, biroq Bosniya va Gersegovina bilan 1:1 hisobidagi durangdan keyin penaltilarda mag‘lub bo‘ldi. Bu nafaqat sportiy zarba, balki butun tizimga qo‘yilgan keskin tashxis bo‘ldi.
Shu mag‘lubiyat ortidan Rimda qarorlar kechiktirilmadi. Gattuso iste’foga chiqarildi, Gravina kursisini tark etdi, Buffon esa direktor sifatidagi qisqa, lekin og‘ir davrini yakunladi. Federatsiya Italiya futboli uchun yangi sahifa ochishga majbur bo‘ldi.
Yuqorida yangi yuzlar: Malagò va Maldini
O‘tgan yil iyunida tepa qavat to‘liq yangilandi. Giovanni Malagò Italiya federatsiyasiga yangi prezident sifatida keldi, ramziy ma’noda esa Paolo Maldini qaytdi – bu safar texnik direktor sifatida.
Maldinining vazifasi aniq: Italiya futboliga yangi yo‘l topish. Va u bu yo‘lni eng yuqori darajadagi murabbiydan boshlamoqchi.
Guardiolaga yo‘l: Barselonadagi uchrashuv
Sky Italia xabariga ko‘ra, Maldini allaqachon Barselonaga uchib borib, Pep Guardiola bilan uchrashdi. Maqsad bitta – uni Italiya terma jamoasi bosh murabbiyi bo‘lishga ko‘ndirish.
Bu taklif Guardiola Manchester City bilan ajrashganidan keyin va u bir necha kun avval o‘ziga “sokin hayot” tilagan paytda keldi. Shunday fonda Italiya federatsiyasining hujumi yanada jasur ko‘rinadi.
La Gazzetta dello Sport ma’lumotiga ko‘ra, Maldini va uning maslahatchisi Leonardo tez orada Italiyaga qaytadi, ammo qaytish arafasida Pepning talablarini aniq bilib olishdi. Bitim borasidagi umidlar katta emas, lekin federatsiya baribir asosiy kartasini yashirmayapti.
“Pep” atrofida qurilgan loyiha
Bir narsa endi sir emas: sobiq Barcelona, Bayern Munich va Manchester City bosh murabbiyi – federatsiya uchun birinchi raqamli nomzod. Loyiha to‘liq uning atrofida qurilgan.
Italiya federatsiyasi “Pep”ni hamma narsaning markaziga qo‘yuvchi, butun tizimni qayta shakllantirishga qaratilgan dastur taqdim etdi. G‘oya bitta – falsafa yuqori terma jamoadan emas, yoshlar jamoalaridan boshlanishi kerak.
Maldini va Leonardo Guardiola bilan suhbatda unga muhim imtiyoz taklif qildi: Italiya terma jamoasini qayta qurish jarayonida u imkon qadar ko‘proq vaqtni Barselonada o‘tkazishi mumkin bo‘ladi. Ya’ni, murabbiylik va shaxsiy hayot o‘rtasida muvozanat.
Ammo bir katta to‘siq bor. Kataloniyalik mutaxassis yiliga 20 million yevro so‘ramoqda. Federatsiya esa hozircha bu lavozim uchun 10 million yevro atrofida byudjet belgilagan. Ikki barobar tafovut – bu nafaqat moliyaviy, balki siyosiy qaror ham bo‘ladi.
Guardiolaning ichki ovozi: tanaffus va hayot
Pepning o‘zi esa hozircha boshqa ohangda gapirmoqda. U “Okx” kriptovalyuta platformasiga bergan intervyusida kelajagi haqida ochiq fikr bildirdi.
“Psixologik jihatdan menda hech narsa yetishmaydi. Murabbiylikni 37 yoshimda boshladim, butun hayotim futbol bilan bog‘liq bo‘ldi. Endi hayotni kashf etishni, futboldan boshqa narsalar bilan baxtli bo‘lishni sinab ko‘rmoqchiman. Ishimni yaxshi ko‘raman, lekin bir payt kelib, tanaffus kerakligini his qilasan”, – dedi u.
Guardiola shunday davom etdi: “Balki bir kuni uyg‘onib: ‘Xo‘p, murabbiylikka qaytmoqchiman’, – derman. Buni his qilishim kerak, hozir esa bunday tuyg‘u yo‘q”.
Bu so‘zlar Italiya federatsiyasi uchun ogohlantirishga o‘xshaydi: hatto eng mukammal loyiha ham murabbiyning ichki istagini almashtira olmaydi.
Oilaga qaytgan Pep
City bilan yillar davom etgan bosimdan keyin Guardiola endi boshqa ustuvorliklarni tanlayotgandek. U so‘zini shunday yakunladi: “Hayotim qanday bo‘lishini tushunishga harakat qilyapman va o‘zimga ko‘proq g‘amxo‘rlik qilish uchun to‘xtashga qaror qildim. Farzandlarim bilan va 95 yoshida hanuz tirik bo‘lgan otam bilan ko‘proq vaqt o‘tkazmoqchiman. Men 56 yoshdaman, endi yosh emasman, qarashlarim biroz o‘zgardi. Nafaqadan keyingi hayotga moslashishga harakat qilyapman, hozircha hammasi yomon emas”.
Bu gaplar Italiya federatsiyasi kabinetlarida alohida tahlil qilinishi aniq. Bir tomonda – tarixiy inqirozdan chiqish uchun radikal qaror izlayotgan mamlakat. Ikkinchi tomonda – futbolni bir muddat ortga surib, hayotini qayta qurishga urinayotgan murabbiy.
Savol esa ochiq qolmoqda: Azzurri yangi davrni aynan Pep bilan boshlaydimi yoki Italiya futboli yana bir bor o‘z yo‘lini boshqacha chizishga majbur bo‘ladimi?
