Ispaniya – Argentina finalidagi mojaro: De la Fuente fikrlari
Ispaniya – Argentina finalidan keyingi mojaro futbol olamida hanuz tinchiganicha yo‘q. G‘alabani nishonlayotgan ispanlar, asabi tarang va alamdan yonayotgan argentinaliklar, sahnaga chiqqanida esa hammasi bir zumda qo‘ldan chiqdi. Endi bu voqealarga Ispaniya bosh murabbiyi Luis de la Fuente qat’iy baho berdi.
Uning so‘zlari qisqa va keskin bo‘ldi: bu – “chidab bo‘lmas va qabul qilib bo‘lmaydigan” xatti-harakatlar.
De la Fuente: “Bunday narsaga yo‘l qo‘yib bo‘lmaydi”
Final chalingan hushtakdan keyingi daqiqalar maydonni jang maydoniga aylantirdi. Leandro Paredes to‘liq vaqt tugaganidan so‘ng zo‘ravonlik uchun qizil kartochka oldi: u bir nechta ispan futbolchilarini, jumladan Eric Garcia va Gavi bilan janjalga kirishib, ularni ushlab, itarib yubordi.
Shu payt yana bir sahna. Nahuel Molina Ispaniya yarim himoyachisi Rodri’ni yiqitishga urindi – u Ferran Torresning qo‘shimcha bo‘limdagi g‘alaba goli ortidan jahon chempionligini nishonlayotgandi. Chekkada esa yana bir ziddiyat: Argentina murabbiylar shtabidan Roberto Ayala Dani Olmo tomon musht ko‘targanini tan oldi va keyinroq yuziga zarba berishga uringan harakati uchun uzr so‘radi.
De la Fuente o‘sha onlarda maydonda bo‘lgan, ammo hammasini keyin videolardan ko‘rganini aytadi.
“U paytda bilmaganman. Men g‘alabani nishonlab, jamoadoshlarimni quchoqlayotgan edim”, – dedi u ispan televideniyesiga. “Lekin baribir bu narsalar chidab bo‘lmas, qabul qilib bo‘lmaydigan holat. Bunga yo‘l qo‘yib bo‘lmaydi. Bunday darajadagi futbolchilar – men o‘yindan oldin ham, hozir ham ularni maqtayman – ulkan mahoratga ega, zo‘r murabbiy boshqaradigan jamoa. O‘sha reaksiyalarni ko‘rib, o‘zimizdek o‘ta noxush holatni ular ham his qilgan bo‘lishi kerak”.
Murabbiy gapni bir nuqtaga olib keldi: o‘z futbolchilari tutgan yo‘lga.
“Bizning o‘sha tajovuz va qo‘zg‘atuvchi xatti-harakatlar oldidagi munosabatimizni alohida ta’kidlamoqchiman. O‘yinchilarimiz doimo o‘zini tutdi, haqiqiy professionaldek ish tutishdi”, – dedi u.
Maydondagi jang, podiumdagi sovuqlik
Final tugagach, Ispaniya futbolchilari raqibga hurmat ko‘rsatib, Argentina futbolchilari uchun sharaf yo‘lagini tashkil qilishdi – ular medallarini olish uchun podiumga yo‘l olarkan, ispanlar ikki tomonda saf tortib turdi. Rasmiy protokol bo‘yicha hammasi joyida edi.
Ammo keyingi manzara butun kayfiyatni o‘zgartirdi. Lionel Scaloni boshchiligidagi Argentina tarkibi kubok tantanasiga yuz o‘girib, sovrin ko‘tarish marosimiga ort bilan qaradi. Futbol tarixidagi eng dramatik final sahnalaridan biri sovuq, keskin ramz bilan yakunlangandek bo‘ldi.
FIFA jim qolmadi. Tashkilot intizomiy organlari ishga tushdi.
Rasmiy bayonotda shunday deyiladi: “FIFA Intizom qo‘mitasi o‘yindan keyingi hodisalarga doir FDC qoidalarining mumkin bo‘lgan buzilishi yuzasidan tekshiruv o‘tkazish uchun Intizom va etika bo‘yicha prokurorni tayinladi. Prokuror hisobotini yakunlagach, qo‘mitaning keyingi qarorlari haqida qo‘shimcha ma’lumot beriladi”.
Demak, endi navbat huquqshunoslar va intizomiy komissiyaga. Maydondagi bahs tugadi, qog‘oz ustidagi bahs endi boshlanadi.
Enzo Fernandezning boshqacha nigohi
Argentina lagerida esa boshqa ohang. Enzo Fernandez finaldagi xatti-harakatlar, jumladan o‘zi olgan qizil kartochka fonida ham jamoani himoya qilgandek chiqdi. U Instagram’dagi xabarida natijadan kattaroq narsalar haqida gapirdi.
“Vaqt o‘tishi bilan tushunasanki, natijadan ham kattaroq narsa bor”, – deb yozdi Chelsea yarim himoyachisi. “Yillar davomida bu guruh bizni eng yaxshi tarzda ifoda etib keldi. U raqobat faqat g‘alaba haqida emasligini o‘rgatadi; bu – libos uchun borini berish va hech qachon taslim bo‘lmaslik haqida”.
U o‘z postida jamoaning ruhini, ichki mezonini himoya qildi.
“Har doim bir qadam oldinga chiqib, eng yuqori darajada raqobatlashgan, bu ranglarni g‘urur, kamtarlik va fidoyilik bilan himoya qilgan guruhning bir qismi bo‘lganim sharaf bo‘ldi”, – deb yozdi Fernandez.
Bir tomonda – de la Fuente tilga olgan “tajovuz va provokatsiya”. Ikkinchi tomonda – Fernandez ta’kidlagan “g‘urur va kamtarlik”. Final atrofidagi bahs endi faqat natija haqida emas, futbolchilar xarakteri, chegaralar va jahon sahnasida o‘zini qanday tutish kerakligi haqida ketmoqda.
Savol esa ochiq qoladi: bu mojaro keyingi yillarda jahon chempionatlari muhitini o‘zgartiradimi yoki navbatdagi katta final yana shu darajada portlovchi his-tuyg‘ular bilan eslanadimi?
