Iga Swiatekning Toronto g‘alabasi: g‘azab va ishonch

Toronto kortlarida yakunlangan bu ikki haftalik marafon Iga Swiatek uchun oddiygina yana bir sovrin emasdi. Bu – 11 oylik titul tanaffusidan keyingi portlash, tashqi shovqinlarni bo‘g‘ib qo‘ygan, ichidagi g‘azabni nazorat ostida ushlab, kerakli paytda chiqarib yuborgan chempionning javobi edi.

Polshalik yulduz National Bank Open turnirida kubokni ko‘tarar ekan, ko‘nglidan o‘tgan tuyg‘ularni yashirmadi: quvonch, yengillik va – eng ajablanarlisi – g‘azab.

“Turnir davomida g‘azabni his qilmadim,” dedi u matbuot anjumanida. “Lekin yutib bo‘lgach, o‘zimga biroz his qilishga ruxsat berdim. Chunki sportchilar, umuman odamlar ko‘p narsalar bilan kurashishadi. Ba’zan biz kurashmasligimiz kerak bo‘lgan narsalar bilan ham olishamiz.”

11 oylik tanaffus, og‘ir mag‘lubiyatlar va murabbiy almashinuvi

Bu g‘alaba – tasodifiy portlash emas, sekin-asta yig‘ilgan bosimning yorilishi edi. Swiatekning avvalgi titulini olishiga Seuldagi final guvoh bo‘lgandi, o‘tgan yil sentabrida. Shundan keyin esa natijalar ketma-ket savollar tug‘dira boshladi.

• Miami – ikkinchi davrada chiqib ketish.
• Roland Garros – to‘rtinchi davrada to‘xtash.
• Wimbledon – amaldagi chempion sifatida uchinchi davrada mag‘lubiyat.

Ustiga-ustak, murabbiy shtabidagi o‘zgarishlar. Bularning bari, ayniqsa vatani Polshada, kutishlar darajasi pasaymagani, aksincha, talablar yanada keskinlashgani fonida kechdi. Tanqidlar, shubhalar, “endi avvalgidek emas” degan hukmlar ko‘paydi.

Toronto finalidagi g‘alaba – WTA Tour Driven by Mercedes-Benz doirasidagi 26-singles sovrini – mana shu shubhalarga aniq javob bo‘ldi. U o‘zi aytganidek, yilning eng yaxshi tennisi bilan javob berdi.

“Polshalik bo‘lsangiz, bularning nimasi haqida gapirayotganimni bilardingiz,” dedi u hazil aralash. “Nohaq hukmlar, odamlarning shunchaki baholashi va nafrati. O‘zingiz uchun joy yaratish, faqat o‘zingizga e’tibor qaratish – bu oson emas. Lekin bu ikki haftaning eng zo‘r tomoni shuki, men bu narsalarni qo‘yib yubora oldim.”

G‘azabni yutib, o‘yinga aylantirish

Swiatek Toronto bo‘ylab o‘ynagan tennisi bilan ham raqiblarni, ham statistikani hayratga soldi. U turnir davomida o‘zi duch kelgan 45 ta breyk ochkosining 34 tasini saqlab qoldi – 75 foizlik ko‘rsatkich, butun musobaqadagi eng yaxshi natija.

“Rostdanmi? Voy,” dedi u bu raqamni eshitgach.

Uning so‘zlariga ko‘ra, kalit – xotirjamlik va jasorat bo‘ldi.

“Bunday turnirni yutish uchun jasur bo‘lish kerak. Shubhalarga yo‘l qo‘ysangiz, ular o‘yiningizni, rejangizni buzadi. Men texnik jihatlarga yopishib oldim, ayniqsa servisdа xavfsiz variantni tanlashni bildim. Rallini bazadan boshlasam, o‘zimni ko‘proq ustun his qilaman. Shu ishonch menga breyk ochkolarini qaytarishda yordam berdi.”

Har bir muhim ochkoda u nafaqat raqibga, balki so‘nggi oylar davomida yig‘ilgan shovqinga ham qarshi turdi. O‘sha “keraksiz shovqin”, u aytganidek, eng ko‘p g‘azablantirgan narsalardan biri bo‘lgan.

“Wimbledon’dan keyin qattiq kortlarda mashg‘ulotlarni boshlaganimda ham xuddi shunday bo‘ldi. Shovqin ichida ishladim, lekin u keraksiz shovqin edi. Shunaqa bo‘lishi shart emas, bo‘lmasligi ham mumkin. Shu meni g‘azablantiradi.”

Francisco Roig bilan yangi ritm

Toronto – yangi bosqichning ilk sovrini. Bu Swiatekning qattiq kortdagi birinchi turniri va birinchi titulini yangi murabbiyi Francisco Roig bilan birga qo‘lga kiritgani bo‘ldi.

“Biz zarbalar ritmini yaxshilash ustida ko‘p ishladik,” deydi u. “Keraksiz qadamlarga energiya sarflamaslikka harakat qildik. Endi kort bo‘ylab kamroq qadam bilan, samaraliroq harakat qilyapman, vaqtni ancha yaxshi his qilyapman.”

U, shuningdek, gavda markazi – “core” – ustida ham ko‘p ishlaganini aytadi: mashqlar, medbol bilan shug‘ullanish, ritmni topish. Buni avval Varshavada sinab ko‘rdi, keyin Torontoda mukammallashtirdi.

Natija esa ko‘rinib turibdi: kamroq shovqin, ko‘proq aniqlik, ko‘proq tartib.

Eng “shovqinli” mavsum ortda, lekin bosim hanuz bor

Swiatek bu yoz boshida, ayniqsa grunt mavsumi va Wimbledon’dagi chempionlikni himoya qilish davrini “eng zo‘r darajada stressli” deb atagan edi. Toronto g‘alabasi yelkalaridan og‘ir yukni olib tashlagandek tuyuladimi?

“Yo‘q, unchalik emas,” deydi u. “Grand Slam turnirlari balandroq ovozda, albatta, amaldagi chempion bo‘lish oson emas. Lekin har bir turnir – qiyin raqobat, eng kuchlilar hamma yerda o‘ynaydi.”

U o‘zini bu safar boshqacha tutdi: “Yoz davomida juda ko‘p narsa o‘rgandim. Bugun ham, butun turnir davomida ham ‘sovuq qon’ bilan o‘ynadim. Keraksiz fikrlarga energiya sarflamadim. Wimbledon’dan keyin biroz tanaffus qilib, o‘zimni qayta tikladim, tinchlikni topdim. Bu hafta aynan shuni his qildim.”

Shu bois Torontodagi g‘alaba faqatgina titul emas, balki ichki tartibning qaytishi, o‘ziga ishonchning yangilangan shakli bo‘ldi.

Kortdan tashqaridagi Iga: itlar, musiqa va Italiyadagi uy orzusi

Finaldan keyin kortda kubok bilan suratga tushish marosimi paydo bo‘ldi. Biroq diqqatni faqat oltin rangli sovrin emas, balki Elway laqabli it ham tortdi – turnir xodimlaridan birining iti, chempion bilan birga bayram qildi.

Swiatekdan safarda it bilan yurish haqida so‘rashdi.

“Yo‘q,” deya kuldi u. “Ular uchun bu juda katta stress bo‘lardi. Qattiq kortda issiq, soyasi kam, mashg‘ulotlarda yugurishadi. Ularni juda ehtiyot qilish kerak, men esa bunga yetarli vaqt va e’tibor bera olmasligim mumkin. Tennisni tugatganimdan keyin, balki it yoki mushuk olarman.”

Kortdan tashqarida u ham oddiy inson: orzulari, kichik hazillari, mayda “zaifliklari” bilan.

Tezkor savol-javobda u o‘ylab turib, bir lahza ochligini ham yashira olmadi. “Doim ortiqcha o‘ylayman,” deydi u, “hozir esa faqat ovqat haqida o‘ylayapman.” Tennissiz “bucket list”ining eng yuqorisida – Italiyada uy sotib olish. Agar raketka bo‘lmaganida, u o‘zini musiqachi sifatida tasavvur qiladi.

Birgalikdagi ziyofatga nima olib borishini so‘rashganda esa, yana hazil bilan javob berdi: “Opamdan desert pishirib berishini so‘rayman, o‘zim esa uni olib boraman. Chunki men umuman ovqat pishira olmayman.”

Oldinda nima kutyapti?

Toronto g‘alabasi bilan Swiatek tanqidchilarni jim qildi, lekin bu hikoya yakuni emas. U o‘z yo‘lini yana o‘zi belgilay boshladi: kamroq shovqin, ko‘proq ish, ko‘proq jasorat.

Savol endi boshqacha: bu g‘azabdan tozalangan, o‘ziga ishongan Iga Swiatek qattiq kort mavsumining qolgan qismida raqiblariga yana qancha nafas qoldiradi?