Ian Wright: Arsenal o‘z yo‘lini yo‘qotyapti
“Stick to Football” podkastida so‘zga chiqqan Ian Wright so‘nggi haftalarda Arsenal atrofida aylanayotgan mish-mishlardan to‘yganini yashirmadi. Uning gaplarida nafaqat hafsalasi pir bo‘lgan sobiq hujumchining ohangi, balki klubning ichki siyosatidan jiddiy xavotir sezildi.
Wrightning g‘azabi: “Bu gaplar qayerdan chiqyapti o‘zi?”
Wright birinchi navbatda Myles Lewis-Skelly atrofidagi shov-shuvlarga to‘xtaldi. Uning ta’kidlashicha, bu mish-mishlar futbolchining atrofidan emas.
U shunday deydi: bu gaplar uning jamoasidan emas, onasidan ham emas. Shunga qaramay, ijtimoiy tarmoqlarda Lewis-Skellyning onasi o‘g‘lini “touting” qilayotgani, boshqa klublarga taklif etayotgani haqida gaplar ko‘paygan. Wright esa Arsenal muxlislarini bunday ayblovlardan “sovib olishga” chaqirdi.
Mylesning o‘zi qolishga tayyorligini bildirgan, deydi u. Savol esa boshqa: nega klub ochiqchasiga “sotilmaydi” demayapti?
Wright hatto tan oladi: Manchester United uchun u zo‘r transfer bo‘lardi. Maydondagi ishi bunga asos bo‘la oladi. Ammo aynan shuning o‘zi uni bezovta qilmoqda – Arsenal ichida vositachilar ta’siri ortib, hikoyani ular boshqarayotgandek taassurot paydo bo‘lyapti.
“Vositachilar” soyasi va jim turgan klub
Wrightning eng katta e’tirozi – klub ichidagi aloqa va qarorlar qanday yuritilayotgani. U savol beradi: agar futbolchi qolishni istasa, oila ham shunga moyil bo‘lsa, qanday qilib “sotuvga qo‘yildi” degan gaplar paydo bo‘lyapti?
U faqat Lewis-Skelly bilan cheklanib qolmaydi. [Gabriel] Martinelli misolini ham keltiradi: klubdan hech kim uni bevosita aloqaga chorlamagan, lekin bozorda u har tomonga “tashlanayotgandek” ko‘rinmoqda. Demak, kimdir bu jarayonni kulis ortidan boshqaryapti. Wrightning o‘zi ham shu savolni qo‘yadi: kim? Nega?
Bu savollarga javob yo‘q. Aynan shu jimlik, ochiq pozitsiyaning yo‘qligi sobiq hujumchini o‘ylantiradi.
Qarama-qarshi siyosat: bir tomonda Vinicius Junior, bir tomonda majburiy sotuvlar
Wrightni eng ko‘p chalg‘itgan nuqtalardan biri – klubning transfer bozoridagi ikki xil yo‘nalishi. Bir tarafda Arsenal Vinicius Junior darajasidagi yulduzga kirishmoqchi, rekord summalar haqida gap ketmoqda. Ikkinchi tarafda esa klub birdaniga “sotishga shoshayotgan” jamoa qiyofasida.
U buni ochiq aytadi: bu qanday mantiq? Qanday qilib bir paytda rekord transferlar orqasidan quvib, shu bilan birga ichkaridagi aktivlarni, ayniqsa akademiya bolalarini tezroq pulga aylantirish yo‘liga tushish mumkin?
Wright klubning kengayib ketgan tarkibini tan oladi – kimdir baribir ketishi kerak. Lekin u yana bir tendensiyani ko‘rsatadi: so‘nggi yillarda Arsenalni tark etayotganlarning aksariyati Turkiya tomon yo‘l olyapti. Bu ham unga ko‘ra, alohida “trend”, alohida savol.
Akademiya yulduzlari va “sof foyda” domi
Wrightning og‘riqli nuqtasi – akademiya tarbiyalanuvchilari. U buni “sof foyda” arqoni deb ataydi. Akademiyadan chiqqan, birinchi jamoaga kirib, o‘zini ko‘rsatgan har bir futbolchi moliyaviy hisobotda “toza plus” sifatida turadi. Aynan shu narsa ularning bo‘yniga tushgan nozik, ammo xavfli ilmoq.
Ethan Nwaneri misoli bunga yorqin dalil. Wright eshitganlariga ko‘ra, klub uni sotmoqchi emas, balki ijaraga berishni rejalashtiryapti. Bu qarordan u yomon xursand emas – chunki Nwaneri hali to‘liq imkoniyat olmagan, jamoada uzluksiz o‘yin amaliyoti ko‘rmagan.
Akademiya yulduzlari bo‘yicha qarorlar endi faqat sport mezonlari bilan emas, moliyaviy qoidalar, foyda va zarar hisobi bilan ham o‘lchanayotgandek.
Lewis-Skelly, Rice va bozorning ochko‘z ko‘zi
Myles Lewis-Skelly misolida bu jarayon yanada ravshan. U yaxshi o‘ynamoqda, salohiyati baland, maydonda nimalarga qodirligini ko‘rsatib bo‘ldi. Shunday futbolchiga Manchester Unitedning qiziqishi tabiiy. Wright buni tan oladi: ular bozorni kuzatadi, misol sifatida Bruno Guimarães va Declan Rice transferlarini ko‘rib turishibdi.
Shunday vaziyatda, deydi u, raqiblar albatta “nimadir qilish” mumkinmi, deb so‘raydi. Bozor shunday ishlaydi. Lekin bu yerda Wrightni eng ko‘p ajablantirgan narsa boshqa: Lewis-Skellyning o‘zi ketishni istamaydi.
U qolishni xohlaydi, shunga qaramay, klubdan qat’iy, aniq bayonot yo‘q: “sotilmaydi”. Aynan shu sustlik, aniqlikning yo‘qligi Wrightni hayron qoldiryapti.
Savol ochiq: Arsenal qaysi yo‘lni tanlaydi?
Wrightning tanqidi faqat hissiyot emas. Unda mantiq bor: vositachilar ta’siri kuchaygan, ichki aloqa sust, transfer siyosatida qarama-qarshiliklar ko‘paygan, akademiya yulduzlari esa moliyaviy qoidalar bosimi ostida qolgan.
Arsenal endi tanlov qarshisida turgandek: klub o‘z akademiyasini himoya qiladimi, aniq pozitsiya bildiradimi, yoki bozor va vositachilar shamoli qaysi tomonga esse, shu tomonga og‘averadimi?
