Gasperini: Orzularni bo‘g‘mang, lekin budilnik chalinadi
Seriya A starti ijobiy chiqqach, poytaxt kayfiyati birdan ko‘tarildi. Natijalar yaxshilandi, tribunalar jonlandi, kiyinish xonasida esa gaplar allaqachon katta maqsadlar haqida ketmoqda. Shunday paytda Gian Piero Gasperini sahnaga chiqdi va bu shovqinni bir oz bo‘lsa-da yerga tushirdi.
U La Gazzetta dello Sport bilan suhbatda jamoaning ilk haftalardagi uchquni, futbolchilarning orzulari va muxlislar bilan o‘rtasidagi aloqani tahlil qildi. Ustoz ohangida, lekin sovuq dush emas, balki hushyorlik darsi bilan.
“Bu sentabr boshidagi suhbatlar emas”
Bryan Cristante va Lorenzo Pellegrini yaqinda baland marralar haqida, hatto Scudetto va Circo Massimo dagi bayram manzaralarini tilga oldi. Bunday gaplar Rimda uzoq kutilmaydi – bir nechta g‘alaba, va allaqachon chempionlik sahnalari tasavvur qilina boshlaydi.
Gasperini bunday kayfiyatni bo‘g‘madi, lekin unga shakl berdi.
«Orzularni hech qachon bo‘g‘maslik kerak», – dedi u. – «Muhimi shundaki, budilnik chalinganda, haqiqat butunlay boshqa narsa ekanini bilib turish. Agar o‘sha haqiqatni to‘g‘ri yashasangiz, uni orzular bilan moslashtirishingiz ham mumkin. Lekin bular sentabr boshida qilinadigan suhbatlar emas».
Bir jumlada ham orzuga tegdi, ham kundalik mehnatni eslatdi. Scudetto haqida gapirish mumkin, lekin ertalab mashg‘ulot maydoniga chiqqanda bu so‘zlar emas, yugurilgan metrlar va qilingan pressing hisobga tushadi.
Orzular va kundalik og‘ir mehnat o‘rtasidagi chiziq
Murabbiy uchun hozirgi vazifa – kiyinish xonasidagi ehtirosni yo‘qotmasdan, uni real rejalarga yo‘naltirish. Ambitsiya bor, bu yaxshi. Lekin u nazoratdan chiqsa, mavsum yanvar oyidayoq yerga urilishi mumkin.
Gasperini aynan shu nozik nuqtani ushlamoqda: futbolchilar chempionlik haqida gapirishdan qo‘rqmasin, lekin har kuni o‘sha so‘zlarga mos ish qilsin. U “har kuni” degan iborani yashirmaydi – uningcha, mavsumning asl mezoni ham ana shu mayda, ko‘rinmas kunlarda hal bo‘ladi.
Poytaxt kayfiyati: ehtirosdan ongli entuziazmga
Murabbiy faqat kiyinish xonasini emas, butun poytaxt muhitini ham his qilmoqda. U Rimdagi o‘ziga xos kayfiyatni, bu shaharning futbolni qanday yashashini alohida ta’kidladi.
«Ishtiyoq har doim bor edi, hozir esa entuziazmni ko‘ryapman, lekin yetuk, xabardor entuziazm», – deya tushuntirdi u. – «Rim tashqarisidagi odamlar o‘ylagandan ham ko‘proq. Roma muxlislarini oson alday olmaysiz».
Bu so‘zlar shunchaki maqtov emas. Bu – Rim tribunalarining yillar davomida ko‘rgan yulduzlari, katta jamoalari va og‘ir mag‘lubiyatlari ortidan shakllangan futbol saviyasi haqida gap. Ularning qarsagi ham, hushtagi ham sababsiz bo‘lmaydi.
Gasperini aynan shuni his qilmoqda: bugungi kayfiyat havoyi emas, tajriba bilan tozalangan umid. Bu murabbiy uchun ham mas’uliyat, ham turtki.
“Mening eng katta mukofotim – ularni mamnun ko‘rish”
U muxlislar bilan aloqasini yashirmaydi, bu aloqadan zavqlanadi ham.
«Ular buyuk chempionlarni, buyuk jamoalarni ko‘rishgan. Futbolni bilishadi. Bugun ular mamnun muxlislar. Mening eng katta mukofotim – ularni mamnun ko‘rish», – dedi u.
Bu jumla tasodifiy emas. Murabbiy uchun turnir jadvalidagi o‘rin, statistik ko‘rsatkichlar, matbuotdagi sarlavhalar muhim. Lekin poytaxtda bir narsa undan ham og‘irroq turadi: tribunadagi yuz ifodasi. Hozircha u yerda shubha emas, mamnunlik ko‘rinmoqda.
Savol esa o‘z-o‘zidan tug‘iladi: bu ongli entuziazm, bu ehtiyotkor orzular va bu ilk natijalar Rimni mavsum oxirigacha ko‘tarib borishga yetadimi? Yoki budilnik baribir bir kuni juda baland chalinadimi?
