Gallagherning Sydney derbisidagi yangi hayoti
Sydney issig‘ida ertaga kechqurun birinchi bor Angliyadan tashqarida o‘tkaziladigan London derbisi bo‘lib o‘tadi. 80 mingga yaqin muxlis, Accor Stadium, bir tomonda Tottenham, narigi tomonda Chelsea. Hikoyaning markazida esa o‘z sobiq klubiga qarshi maydonga tushishga hozirlanayotgan Conor Gallagher.
Sydneyda kutilmagan “uy” muhiti
Gallagherni avvalambor Avstraliyadagi atmosfera hayratga soldi. Tottenham bu tomonga sayohatga chiqqanida, u bu qadar katta qo‘llab-quvvatlashni kutmagandi. Mashg‘ulotning o‘zidayoq tribunadagi shovqin, shovqin orasidan yangrayotgan shiorlar, futbolchilardan imzo olishga urinayotgan bolalar — bularning barchasi klubning bu qit’adagi obro‘sini aniq ko‘rsatib qo‘ydi.
U uchun bu oddiy mavsumoldi safari emas. Bu – o‘zini qayta topgan, o‘z o‘yinini qayta tiklagan futbolchining omma oldida imtihoni.
Atletico’dan Tottenhamgacha: tanqiddan tayanchga
Gallagher Tottenhamga Atletico Madriddan yanvarda kelganida, shimoliy Londonning hamma burchagida shubha va tanqid eshitilardi. Ko‘p muxlislar undan ko‘proqni kutgan, u esa dastlabki oylarida o‘z o‘yinini topa olmay qiynalgandi.
Vaqt o‘tishi bilan manzara keskin o‘zgardi. Roberto De Zerbi kelishi bilan uning roli, ishonchi, tanasidagi yengillik boshqacha bo‘lib qoldi. Italiyalik murabbiy uni Chelsea davridagi Gallagher sifatida qayta ko‘ra boshladi. Unga tanish bo‘lgan, bosim ostida ham pressingni to‘xtatmaydigan, jarima maydoniga kech kirib kelib, hal qiluvchi zarbalar beradigan futbolchi.
Mavsum yakuniga yaqin Aston Villa maydonida kiritilgan muhim gol, qolgan uchrashuvlardagi ishonchli o‘yinlar Tottenhamning Premyer ligada qolishida og‘ir tosh bo‘lib tushdi. Bir paytlar savol ostida qolgan transfer endi jamoaning o‘q o‘tmas bo‘g‘iniga aylanmoqda.
10-raqam, 8-raqam – Gallagher uchun farqi yo‘q
Yozgi transfer oynasida Tottenham markaziy chiziqqa ikkita qimmatbaho “sakkizlik” olib keldi. Shu bilan birga, Gallagher ko‘pincha “o‘ninchi” sifatida, ya’ni hujum ortidagi ijodkor va bosim boshlovchi sifatida o‘ynamoqda.
U buni muammo qilmayapti. Uning so‘zlariga ko‘ra, murabbiy qayerga qo‘ysa, o‘sha yerda maydonga tushishga tayyor: ikki tayanchli “double pivot”dagi sakkiz bo‘ladimi, klassik 10 bo‘ladimi – baribir. Muhimi, oldinga yugurish, raqibni yuqoridan bosim ostiga olish va oldingi chiziqdan yetakchilik qilish imkoniyati bo‘lsa bo‘ldi.
Gallagher aynan shu erkinlikdan zavq olayotgani sezilib turibdi. U maydonning yuqori zonasida o‘zining eng kuchli fazilatlarini – pressing, energiya, ritmni boshqarish – to‘liq namoyon qila oladi.
De Zerbi va Simeone: ikki murabbiy, bitta o‘zgarish
Gallagher uchun murabbiylarning ta’siri oddiy taktika bilan cheklanmaydi. U Diego Simeone haqida gapirar ekan, Atletico Madriddagi davrini “ajoyib murabbiy bilan ishlash” sifatida eslaydi. Simeone unga yuqori darajadagi raqobat, tartib va mentalitetni bergan.
Tottenhamdagi De Zerbi esa boshqa eshikni ochdi: ishonch. Italiyalik murabbiy Gallagherni Brighton davridan yaxshi biladi, o‘shanda u Chelsea safida unga qarshi ko‘p o‘ynagan. Shuning uchun ham shimoliy Londonga kelganida, uni qanday futbolchi sifatida ko‘rishini aniq tasavvur qilgan.
De Zerbi Gallagher o‘yinidagi pasayishning ildizini ko‘rdi: ishonch yo‘qolgan, o‘ziga bo‘lgan ishonch. Unga muntazam o‘yin amaliyoti, aniq rol va ishonch berildi. Natija uzoq kutdirmadi – Gallagherning o‘yini keskin ko‘tarildi, jismonan ham, ruhiy jihatdan ham kuchaydi.
Chelsea ortda qoldi, lekin iz qoldirdi
Chelsea bilan bo‘lgan ajralish uning uchun oson kechmagani aniq, lekin Gallagher o‘zini o‘sha yakuniy bo‘limga bog‘lab qo‘ymaydi. U ishonch haqida gapirar ekan, bu holat birgina klub bilan yakunlangan munosabatdan kelib chiqmaganini aytadi.
U uchun hammasi oddiy: ketma-ket o‘yinlar, yaxshi jismoniy tayyorgarlik, maydonda o‘zini kuchli his qilish – ishonchni qaytaradigan asosiy omillar. Shunday bo‘ldi ham. O‘yinlar soni oshdi, roli aniq bo‘ldi, tanasi yengillashdi. Natijada, o‘zi kutgan Gallagher qaytdi.
Tottenhamdagi yangi kayfiyat
Trening maydonida bugun boshqa ruh hukmron. O‘tgan mavsumdagi tushkunlik, tushish xavfi, asabiylik o‘rnini yangilanish hissi egallagan. Yangi futbolchilar, yangi yo‘l, yangi talablar.
Gallagher buni yashirmaydi: mashg‘ulotlar yanada yoqimli, jamoa kayfiyati baland, Avstraliya safarining o‘zi ichki muhitni mustahkamlab qo‘ydi. Hamma bir xil maqsad bilan band – o‘tgan mavsumdagi qiynalishlarni ortda qoldirish.
Shunga qaramay, bu butunlay yangi jamoa emas. Ko‘p yuzlar tanish, ichki yadroning saqlanib qolishi Gallagherni xursand qiladi. Farq – kayfiyatda. Bu safar bu guruh o‘zini “yangi boshlanish” nuqtasida deb biladi.
O‘rta chiziqda jang: raqobat – majburiy shart
Tottenham markazida raqobat keskinlashmoqda. Yangi transferlar, allaqachon o‘zini ko‘rsatgan futbolchilar, tizimni o‘rganayotgan yoshlar. Gallagher buni tabiiy hol deb qabul qiladi.
Uning fikricha, bunday klubda asosiy tarkib uchun kurash bo‘lmasa, nimadir noto‘g‘ri ketayotgan bo‘ladi. Hozir esa aksincha: har bir mashg‘ulot, har bir o‘yin o‘zini isbotlash maydoni. Yangi kelganlar ham xuddi shunday fikrda – ular nafaqat yaxshi futbolchilar, balki to‘g‘ri xarakterga ega yigitlar sifatida jamoaga singib ketmoqda.
Yoshlar uchun mezon bo‘lish va ertangi savol
Gallagher bugun o‘zini endi “yosh yigit” sifatida ko‘rmaydi. Ammo u 18–19 yoshli paytlarini unutmagan. Akademiyadan chiqqan, asosiy tarkib eshigini taqillatib yurgan, har bir mashg‘ulotda o‘zini ko‘rsatishga urinayotgan o‘sha yillar hanuz yodida.
Shu sababli u bugun klubdagi yosh futbolchilarga alohida e’tibor qaratadi. Maydonda ham, undan tashqarida ham standartlarni ko‘tarishga harakat qiladi: professionallik, o‘ziga qarash, mashg‘ulotga munosabat. Ular qayerdan boshlab, qayerga borishi mumkinligini ko‘rsatib beradigan tirik misol bo‘lishni istaydi.
Endi esa navbat Sydneydagi derbiga. Eski klubga qarshi, yangi rolda, yangi murabbiy qo‘l ostida. 80 ming muxlis, ikki qit’a o‘rtasida cho‘zilgan hikoya va bitta savol:
Gallagher bu mavsumda Tottenhamning yuragini urdiradigan futbolchiga aylanishga tayyormi?
