Everton va Ipswich: sinovdan o‘tish va ochiq o‘yin
Hill Dickinson Stadium shanba kuni sokin bo‘lmaydi. Bir tomonda mavsumni mag‘lubiyatsiz boshlagan, lekin tarkib bo‘yicha qisqargan va charchoqni his qila boshlagan Everton. Qarshi tomonda esa yo‘l o‘yinlarida ketma-ket g‘alabalarni ko‘zlayotgan, ochiq futbolni tanlagan Ipswich Town. Qarama-qarshilik aniq: intizomli barqarorlikka qarshi xavfli erkinlik.
Moyes uchun yoqimli bosh og‘riq
Hafta o‘rtasidagi Carabao Cup uchrashuvi Everton uchun shunchaki navbatdagi bosqich emasdi. Wolves ustidan qozonilgan g‘alaba klubning mavsum startidagi mag‘lubiyatsiz seriyasini cho‘zdi, eng muhimi esa “zaxira” deb qaralayotgan futbolchilarning ham bu jamoaga jiddiy ta’sir ko‘rsata olishini ko‘rsatdi.
80-daqiqada zaxiradan tushgan Charly Alcarazning goli — klubdagi 13 oylik qurg‘oqchilikdan keyingi birinchi zarba. Bu mavsumdagi eng uzun o‘yini, eng muhim lahzasi. Bunday paytda zarba berish – nafaqat o‘ziga bo‘lgan ishonch, balki murabbiy ko‘z o‘ngida o‘z o‘rnini qayta da’vo qilish demak.
Yon chiziqda Tyler Dibling ham o‘zini ko‘rsatdi. Southamptonni tark etib, bir yil avval 35 million funt evaziga Merseysidega kelgan vinger uchun bu atigi sakkizinchi asosiy tarkibdagi o‘yin edi. Ammo u g‘alaba goliga assist berib, imkoniyat kelganda uni ushlab qolishga tayyor ekanini ko‘rsatdi.
Brennan Johnson esa odatdagi qanotdagi roli o‘rniga markaziy hujumchi sifatida sinovdan o‘tdi. Thierno Barry o‘rniga maydonga tushib, old chiziqda samarali harakat qildi. Bu tajriba Moyesga kerak bo‘lgan narsa edi: kam sonli, lekin shakl o‘zgartira oladigan, moslashuvchan guruh.
David Moyes hozircha shu moslashuvchanlikka tayanishga majbur. Wolvesga qarshi uchrashuvda u bor-yo‘g‘i 15 nafar sog‘lom, tajribali maydon futbolchisidan tanlov qilishi mumkin edi. Christian Norgaard, Harrison Armstrong va Merlin Rohl safdan chiqqan, Armstrongning dam olish kuniga yetib kelishi ehtimoli bor, xolos. Yozgi transfer oynasining mashaqqatli yakunidan so‘ng, endi jarohatlar bosimi kuchaymoqda.
Shu fonida EFL Cupdagi g‘alaba boshqacha ko‘rinadi. Everton bu natija bilan nafaqat keyingi bosqichga chiqdi, balki 2020–21 yildan beri ilk bor mavsumni olti o‘yinlik mag‘lubiyatsiz seriya bilan boshladi. Moyes boshchiligidagi ikki davrning faqat ikkinchisida klub ilk to‘rtta Premier League uchrashuvida yutqazmay kelmoqda. Bu – statistikadan ko‘ra ko‘proq, ruhiy tayanch.
James Garner – o‘rtadagi dvigatel
Hafta o‘rtasida sahnaga “zaxira”lar chiqqan bo‘lsa, liga o‘yinida sahna markazida allaqachon Moyes ishonchini to‘liq qozongan futbolchi bor edi. Tottenhamga qarshi safardagi nol-nol durangda James Garnerning ishlanmagan metr qoldirmagan o‘yini Everton uchun ochkoni saqlab qolgan asosiy omillardan bo‘ldi.
U jarrohlikdan keyingi mavsum startini qiyin boshlagan, ammo London kechasi o‘tgan mavsumdagi o‘sha yuqori darajasiga qaytganini eslatdi. Jismoniy kurash, to‘p bilan qaror tezligi, turli pozitsiyalarda o‘ynay olish – bularning bari Toffees uchun bu mavsumda Yevropa zonalariga qaytish rejasida hal qiluvchi bo‘lishi mumkin.
Bunday futbolchi ayniqsa Ipswich kabi oldindan bashorat qilib bo‘lmaydigan raqibga qarshi kerak bo‘ladi. Garner o‘yin sur’ati o‘zgarib turgan, bo‘sh zonalar tez paydo bo‘lib, tez yo‘qoladigan uchrashuvlarda muvozanatni ushlab turadigan tipdagi yarim himoyachi.
Ipswich: ochiq eshiklar, katta xavf
Ipswich Town bu mavsum Premier Leaguega avvalgidan butunlay boshqacha kayfiyatda qaytdi. Sunderland va Crystal Palace ustidan qozonilgan g‘alabalar bejiz emas, Manchester Unitedga qarshi mag‘lubiyatda ham dastlabki bo‘limlarda raqibni jiddiy bosim ostida ushlashdi.
To‘rt o‘yindan so‘ng 6 ochko. Ular 2024–25 yilgi kampaniyada shuncha ochkoni yig‘ish uchun 16 o‘yin sarflaganini eslasak, bu sakrashning ko‘lami aniq bo‘ladi. Lekin bu yuksalishning o‘z narxi bor.
Ipswich shu bosqichda 6 ochko to‘plagan bo‘lsa-da, darvozalaridan 10 ta gol o‘tkazib yuborgan. Turnir tarixida bu holat atigi uchinchi marta takrorlanmoqda. Ochko bor, lekin himoya eshiklari keng ochilgan. Bu raqamlar ularning ikki yil avvalgi ehtiyotkor, yopiq o‘yinidan voz kechib, ancha jasur, oldinga intiluvchi uslubni tanlaganidan dalolat beradi.
Julio Enciso – xavf markazi
Bu jasoratning markazida yozgi transfer – Julio Enciso turibdi. 22 yoshli hujumchi hozir Ipswichning deyarli barcha hujumiy ko‘rsatkichlarida yetakchi. Raqib jarima maydonida to‘pga tegishlar – 14. Zarba – 14. Dribling – 20. U nafaqat raqamlar bilan, balki raqiblarni kartochkaga “majbur qilayotgan” o‘yin uslubi bilan ham ajralib turibdi.
Bu mavsum Premier Leagueda raqibga kartochka keltirib chiqaradigan faullarni undan ko‘p ishlagan futbolchi yo‘q. Demak, u nafaqat darvozaga xavf tug‘diradi, balki raqib mudofaachilarini ham ruhiy va jismoniy bosim ostida ushlab turadi. Evertonning charchagan, son jihatdan qisqargan tarkibi uchun bu juda noqulay sinov.
Uchrashuvning yashirin chizig‘i
Bir tomonda – tizimli, intizomli, mag‘lubiyatsiz Everton. Jarohatlar, ammo barqaror natijalar. Boshqa tomonda – ochiq o‘ynayotgan, ko‘p gol urayotgan, ko‘p gol o‘tkazayotgan Ipswich. Bu o‘yin faqat uch ochko haqida bo‘lmaydi.
Moyes uchun bu uchrashuv jamoasining chuqurligi va moslashuvchanligini yana bir bor tekshiradigan sahna bo‘ladi. Alcaraz, Dibling va Johnson kabi futbolchilar hafta o‘rtasidagi ishonchni liga ritmida ham tasdiqlay oladimi? Garner yana bir bor markazda o‘yin ritmini o‘z qo‘lida ushlab tura oladimi?
Ipswich esa o‘ziga savol beradi: bu darajada ochiq futbol bilan uzoq masofani bosib o‘tish mumkinmi yoki Hill Dickinson Stadiumdagi kecha ularni uslubni qayta ko‘rib chiqishga majbur qiladimi?
