Cristian Romero: London bilan vidolashuv va Madrid sari qadam
Cristian Romero besh yillik “Tottenham Hotspur” davrini tugatdi. Argentinlik markaziy himoyachi endi “Atletico Madrid” futbolchisi bo‘lish arafasida, transfer summasi 34,2 million funt atrofida kelishib olingan. Bu nafaqat klub uchun, balki futbolchining o‘zi uchun ham bir bobning yopilishi.
Ko‘z yoshlari, jarohat va tushkun yakun
Romero uchun “Tottenham”dagi oxirgi o‘yin oson kechmadi. Aprelda “Sunderland”ga qarshi bahsda u tizzasidan og‘ir jarohat olib, maydonni ko‘z yosh bilan tark etdi. Shu jarohat uni mavsumning so‘nggi olti “Premier League” uchrashuvidan chetda qoldirdi.
Jamoa esa shu paytda tushkun holatda edi. Pastki qismga mixlanib qolgan “Spurs” omon qolish uchun kurashayotgan, tribunadagi kayfiyat tarang, kelajak mavhum. Romero esa o‘sha yakuniy haftalarda muxlislar g‘azabiga ham uchradi: u dastlab so‘nggi tur kuni Argentinaga uchib, o‘zining ilk klubi “Belgrano”ning Primera Division Apertura finalini stadiondan tomosha qilishni rejalashtirgandi.
Bu qaror ko‘pchilikni ranjitdi. Relegatsiya xavfi ostidagi jamoa, jarohatlangan bo‘lsa-da, yetakchilaridan ruhiy tayanch kutadi. Himoyachi esa boshqa qit’adagi final haqida o‘ylayotgandek ko‘rindi.
Bosim kuchaydi. Tanqidlar ko‘paydi. Va oxir-oqibat Romero yo‘lini o‘zgartirdi.
U Angliyaga qaytdi. “Everton”ga qarshi hal qiluvchi o‘yinni tribuna orqali kuzatdi. “Tottenham” 1:0 hisobida g‘alaba qozondi, “Premier League”da qolib, ketma-ket ikkinchi mavsumni 17-o‘rinda yakunladi. Bu g‘alaba klub tarixidagi eng chiroyli sahifalardan bo‘lmasa-da, o‘sha kuni “Spurs” uchun hammasi shu uch ochkoga bog‘liq edi.
“Mukammal emasdim, lekin hammasini berdim”
Romero vidolashuv so‘zlarini ijtimoiy tarmoqda yozdi. U o‘zini oqlashga urinmadi, o‘tmishni bo‘yab ko‘rsatishga ham ehtiyoj sezdi.
“Bilaman, men mukammal emasdim, – deb yozdi u. – Lekin bir narsa menga taskin beradi: men doim hammasini berdim. Bu libosni faxr bilan va butun yuragim bilan himoya qildim.”
Bu so‘zlar uning “Tottenham”dagi obraziga juda mos. Ba’zan haddan oshgan, ba’zan qo‘pollikka yaqin, lekin hech qachon befarq emas. Maydonda bo‘lsa, to‘qnashuvdan qochmaydigan, pressingda ham, duelda ham orqaga chekinmaydigan himoyachi.
Romero 2021-yilda “Atalanta”dan kelib qo‘shilgan va tez orada himoyaning ajralmas qismiga aylangan. 156 ta o‘yin – bu shunchaki raqam emas, “Spurs”ning o‘tish davridagi eng muhim ustunlardan biri bo‘lganini ko‘rsatadigan mezon.
17 yillik qurg‘oqchilikni tugatgan kecha
Uning London davridagi eng yorqin nuqtasi esa shubhasiz 2025-yilgi “Europa League” finali. “Tottenham” o‘sha kuni “Manchester United”ni mag‘lub etib, klub tarixidagi 17 yillik sovrinsiz davrga chek qo‘ydi.
Bu natija klub uchun ham, Romero uchun ham burilish edi. “Spurs” nihoyat qo‘lga kiritilgan kubok bilan o‘zining yangi sahifasini ochdi, Romero esa o‘sha jamoaning markazida turdi.
“Bu yerga kelganimda, orzum aniq edi: ismimni klub tarixida qoldirish, – deb yozdi u. – Bilardim, buning yagona yo‘li bor: mehnat, fidoyilik va uzoq yillar davomida juda qiyin tuyulgan narsaga erishish – yana bir bor kubok ko‘tarish. Va biz buni uddaladik.”
Finaldagi o‘sha kecha hozir ham “Tottenham” muxlislari xotirasida jonli. Yillar davomida hazilga aylangan “Spurs”ning “hech narsa yutolmaydi” degan tamg‘asi aynan o‘sha turnirda yorilib ketgandek bo‘ldi. Himoyaning yuragida esa Romero turardi.
Qolib ketadigan iz
Endi esa u ketmoqda. Ammo ohangda xafalikdan ko‘ra ko‘proq minnatdorlik bor.
“Men klubni tark etyapman, lekin yuragimning bir qismi bu yerda qoladi. Bir paytlar men sizlardan biri edim. Bugun esa sizlardan biri sifatida ketaman. Barcha muhabbat va hurmatim bilan. Hammasi uchun rahmat.”
Bu satrlar ko‘p ko‘rinishi mumkin. Lekin “Tottenham”ning so‘nggi yillardagi murakkab manzarasini bilganlar uchun ularning vazni bor. Jamoa murabbiylar almashinuvi, notekis natijalar, doimiy bosim ostida yashadi. Shunday paytda himoyada xarakter ko‘rsatadigan futbolchi juda kerak bo‘ladi. Romero ko‘pincha aynan shunday futbolchi bo‘ldi – ham xatolari, ham qahramonlik lahzalari bilan.
Endi esa u “Atletico Madrid”ga yo‘l olmoqda. Diego Simeone falsafasiga mos, agressiv, keskin, o‘yinga kirishishdan cho‘chimaydigan markaziy himoyachi. Madridda undan aynan shunday ruh, shunday keskinlik kutishadi.
“Tottenham” esa o‘zining eng xarakterli futbolchilaridan birini yo‘qotyapti. O‘rnini to‘ldirish mumkin. Lekin o‘sha temperament, o‘sha maydondagi va undan tashqaridagi dramatik energiyani qayta topish – ancha murakkab vazifa.
Savol endi shunday: Romero “Tottenham” tarixida sovrin yutgan avlodning ramzlaridan biri bo‘lib qoladimi yoki “Atletico Madrid”dagi yangi bob uning karerasini butunlay boshqa cho‘qqiga olib chiqadimi?
