Coventry City Premier League ga qaytdi

Yigirma besh yil, 94 kun va son-sanoqsiz burilishlardan so‘ng, nihoyat, Coventry City yana yorug‘ sahnaga qaytdi. Premier League ga.

Hisob tablosi esa sovuq: Arsenal 3, Coventry 0.

Ammo bu raqamlar klub tarixidagi bu kechaning ma’nosini to‘liq aytib bera olmaydi.

Katta sahnaga og‘ir qaytish

Emirates Stadium dagi ochilish o‘yini kutilgandek bir yoqlama kechdi. Amaldagi chempion, o‘tgan mavsum Chempionlar Ligasi finalchisiga aylangan Arsenal ilk daqiqalardanoq to‘liq ustunlikni qo‘lga oldi. Uchta gol 49-daqiqaga kelib allaqachon kiritib bo‘lingandi. Coventry esa faqat bitta zarba bilan darvozani nishonga ola oldi.

Shunga qaramay, yuqori qatordagi ko‘k rangli sektor jim bo‘lmadi. London tomon uzoq yo‘l bosib kelgan muxlislar 90 daqiqa davomida qo‘shiq aytib, bayroq hilpiratib, ovozini pasaytirmadi. Ular uchun bu shunchaki mag‘lubiyat emasdi. Bu qaytish edi. Eski og‘riqlarni yuvib ketadigan, ikki o‘n yillik beqarorlikdan keyingi nafas edi.

Bir paytlar League Two da, boshqa stadionda adashib yurgan klub bugun Arsenal ga qarshi Emirates maydonida. Shu o‘ziyoq ularga yetarlicha ramziy g‘alaba bo‘lib tuyuldi.

Lampardning nigohi – hisobdan narida

Frank Lampard noyabr 2024 yilda Mark Robins o‘rnini egallaganidan beri bu klubni yana bir bor tiklash vazifasini bo‘yniga oldi. Endi esa u birinchi top-divizion o‘yinidan keyin kameralar qarshisida turibdi.

U Sky Sports ga bergan intervyusida eslatdi: bu jamoa yaqinda League Two da edi, Championship da esa 17-o‘rindan ko‘tarilgan. U so‘zlarida raqamlar emas, jarayonni urg‘uladi – futbolchilarning o‘sishi, jamoaning o‘sishi, tribuna bilan tiklangan aloqa. Aynan shu aloqani u eng katta kuch sifatida ko‘rmoqda.

Match of the Day uchun bergan fikrida Lampard bu kechani “o‘quv darsi” deb atadi. Emirates ga kelib nimadir yaratishni xohlash mumkin, ammo bu yerda buni amalga oshirish naqadar murakkabligini u yashirmadi. Mag‘lubiyat yoqmaydi, lekin u bu yerdan olingan tajribani mavsum uchun zarur bo‘lgan saboq sifatida qabul qilmoqda.

2001 yildan beri uzilgan yo‘l

Coventry ning Premier League dagi avvalgi sahnasi 2001 yil 19 mayga borib taqaladi. O‘sha kuni Bradford City ga qarshi 0:0 hisobidagi durang nafaqat muvaffaqiyatsiz 2000-01 mavsumiga, balki 34 yil davom etgan oliy liga hayotiga ham nuqta qo‘ydi.

Keyingi yillar esa pastga qarab sirpanish bo‘ldi. 11 yil Championship, so‘ng League One ga tushish, hatto bir mavsum League Two da qolish. 2016-17 yilda qayta ko‘tarilish, 2020 yilda esa League One chempioni sifatida Championship ga qaytish.

Bu davr faqat sport natijalari bilan o‘lchanmadi. Klub Highfield Road dan ayrildi, egalar atrofidagi mojarolar, Northampton va Birmingham da o‘yin o‘tkazishga majbur bo‘lgan mavsumlar. Bu yo‘l deyarli hech qachon tekis bo‘lmadi.

Shuning uchun ham bugungi qaytish – Premier League tarixidagi eng uzun tanaffusdan keyingi qaytish – alohida og‘irlikka ega. Ammo birinchi sinovdayoq bu liga qanchalik shafqatsiz ekanini eslatib qo‘ydi: omon qolish oson bo‘lmaydi.

130 millionlik qayta qurilish

Coventry bu bosqichga tasodifan kelgani yo‘q. Championship ni Ipswich Town dan 11 ochko farq bilan yutganidan keyin yozgi transfer oynasi klub uchun yangi davrni boshlab berdi. Taxminan 130 million funt sarflandi, transfer rekordi esa to‘rt marta yangilandi.

Yangi kelganlarning barchasi Emirates dagi start chizig‘ida edi: yarim himoyachi Frank Onyeka, markaziy himoyachi Aurele Amenda, qanot futbolchisi Loum Tchaouna, darvozabon Carl Rushworth va rekord transfer – 23,1 million funt evaziga olingan Ghana yarim himoyachisi Caleb Yirenkyi.

Ikkinchi bo‘limda Gustavo Hamer (Sheffield United dan) va hujumchi Taiwo Awoniyi (Nottingham Forest dan) ham zaxiradan maydonga tushdi. Ularning barchasi yuqori darajadagi yoki xalqaro tajribaga ega, jismoniy jihatdan kuchli futbolchilar. Ammo bu ham Arsenal ning ustunligini to‘liq to‘xtata olmadi. London jamoasi ritmni, tempni, nazoratni qo‘ldan boy bermadi.

“Mavsumimiz bu yerda hal bo‘lmaydi”

Uchrashuv tugagach, sardor Matt Grimes jamoa kayfiyatini aniq ifodalab berdi: bu kabi stadionlarda, bu kabi raqiblar qarshisida mag‘lub bo‘lish – mavsum taqdirini belgilaydigan o‘yin emas. Bunday safarlar doim og‘ir, deya tan oldi u, ayniqsa bunday darajadagi futbolchilarga qarshi.

Asl sinov esa endi kelmoqda.

Keyingi hafta Coventry Building Society Arena da Hull City qabul qilinadi – o‘tgan mavsum pley-off orqali Premier League ga chiqqan jamoa. Opta hisob-kitobiga ko‘ra, bu mavsumdagi eng qiyin startlardan biriga ega bo‘lgan Coventry uchun bu uchrashuvning bahosi yanada oshadi. Oldinda Manchester City va Nottingham Forest ga safarlar kutib turibdi.

O‘tgan mavsum Championship da bu ikki jamoa o‘rtasidagi har ikki o‘yin ham 0:0 bilan yakunlangan. Endi esa durang emas, ritm kerak. Ochko kerak.

Lampard ham shuni anglaydi. U murakkab start fonida xotirjamlikni saqlash zarurligini aytadi. O‘tgan mavsum g‘alabalar seriyasi hamma narsani yengil his qildirganini eslatadi, lekin bu yil bunday bo‘lmasligini ochiq aytadi. Shunga qaramay, ochkolarni qo‘lga kiritish istagi aniq.

Qaytishdan keyingi savol

Sky Blues uchun Premier League ga qaytish og‘ir bo‘ldi. Ular bu yo‘lga yillar sarfladi, ligalar bo‘ylab ko‘tarilib-tushdi, stadion almashtirdi, egalar bilan kurashdi, baribir qaytdi.

Endi esa savol boshqacha: bu safar qancha vaqt qolishadi?