Casey Howe: Maguiresbridge’dan Celtic’gacha yangi sinov

Maguiresbridge’dagi kichik qishloqdan chiqib, butun Britaniya va Irlandiya bo‘ylab kezib, endi esa Glasgow sharqida – Celtic safida. Casey Howe uchun bu yo‘l allaqachon katta voqealar bilan to‘lgan, lekin u his qilayotgan narsa bitta: eng hayajonli bob endi ochilmoqda.

17 yoshida Shimoliy Irlandiya terma jamoasida debyut. Glentoran bilan trebl. Nottingham Forest’ga ko‘chish. Wolves bilan ko‘tarilish. Har bir bekat uni shakllantirdi, har bir klub unga boshqa yuzini berdi. Endi esa u Shotlandiya ayollar futbolidagi eng yirik sahnalardan birida o‘zini sinayapti.

23 yoshda – Celticda birinchi gol

Howe Celtic libosida atigi ikkinchi o‘yinida hisobni ochdi. O‘tgan yakshanba kuni Montrose’ga qarshi SWPL uchrashuvida 82-daqiqagacha raqib darvozasi qulflangandek ko‘rindi. Keyin esa uning chap oyog‘i so‘z oldi.

Jarima maydoni atrofida to‘pni qabul qildi, ichkariga burildi va burchakka ajoyib zarba yo‘lladi. Chiroyli, egri chiziqli zarba. Himoyachilar faqat tomosha qildi. Celtic to‘siqni buzdi, o‘yin ochildi va yakunda 3:0 hisobidagi g‘alaba kelib tushdi.

Maguiresbridge’dan chiqqan qiz uchun bu lahza g‘alati darajada katta tuyulishi tabiiy. U o‘zini hanuz “shunchaki kichik qishloqdan chiqqan qiz” deb his qiladi, lekin endi u Barrowfield’dagi zamonaviy bazada, Shotlandiyaning eng talabchan klublaridan birida mashg‘ulot o‘tayapti.

Minglab kilometrlar, bitta maqsad

Bu manzilga yo‘l tekis bo‘lmagan. Fermanagh grafligidan chiqib, Ballinamallard, Cookstown, Belfast – bularning bari Howe oilasining kundalik marshrutiga aylangan paytlar bo‘lgan. Haftasiga to‘rt-besh kunlik safarlar, darsdan keyingi mashg‘ulotlar, kech qaytishlar.

Ota-onasi rulda, u esa orqa o‘rindiqda orzulariga yopishib olgancha. Ular unga imkon berishni xohlashdi, u esa bu imkonni qo‘ldan boy bermadi. Agar o‘sha yo‘llar, o‘sha benzin, o‘sha charchoq bo‘lmaganida, bugungi Casey Howe ham bo‘lmasdi.

Mahalliy darajada u tezda ko‘zga tashlana boshladi. Linfield, Glentoran, Sligo Rovers – har bir klub uning o‘sishiga yangi bosqich bo‘ldi. Athlone Town safidagi sermahsul davr esa butunlay boshqa eshiklarni ochdi. Irlandiya chempionatidagi o‘yinlari “narigi tomondagi” skautlar nigohini tortdi.

Shu yo‘l uni Celtic’ga olib keldi. Endi u bu yerda o‘z o‘yinini boshqa darajaga ko‘tarish uchun mukammal muhitni topdim, deb ishonadi.

Celtic uslubi: erkinlik va hujum

Grant Scott qo‘l ostidagi Celtic hujumkor futbolni tanlagan. Aynan shunday futbolchi uchun – old chiziqda tezkor, chap oyog‘i nozik Howe uchun – bu mukammal sahna.

U har bir mashg‘ulotni rivojlanish imkoniyati sifatida ko‘radi. Taktika keskin murakkablashgan, o‘yin uslublari almashadi, jamoadoshlar bilan sinxron harakat qilish talabi oshgan. Har kuni yangi detallar, yangi talablar. Shunga qaramay, old chiziqda unga berilgan asosiy narsa – erkinlik.

Celtic hujum qilmoqchi. Chiroyli, oqimli, oldinga qarab o‘ynaydigan futbol bilan. Howe esa aynan shuni xohlaydi: old chiziqda o‘zini erkin his qilish, turli yo‘nalishlarda yugurish, dribling qilish, raqibga qarshi borish. Qolgan hammasi – uning tabiiy instinktiga qo‘yib berilgan.

U avvalroq “robotdek” tizimlarda ham o‘ynagan. Har bir harakat chizilgan, har bir yugurish oldindan belgilangan. Bunday tizim natija berishi mumkin, lekin ijodkor hujumchi uchun bu kishan. Celtic’da esa unga boshqa rol berilgan: joy almashtirish, kutilmagan yugurishlar, kombinatsiyalar – hammasi ma’qullanadi.

Shu erkinlik jamoadagi harakatni ham jonlantiradi. Raqib uchun murakkab, himoyachilar uchun noqulay, tomoshabinlar uchun esa tomosha. Eng muhimi – futbolchi uchun ishonch manbai.

Fermanagh’dan chiqqanlar uchun signal

Howe uchun bu hikoya faqat o‘zi haqida emas. U Fermanagh’dagi, Shimoliy Irlandiyaning chekka hududlaridagi qizlar qanday to‘siqlarga duch kelishini juda yaxshi biladi. Stadionlar qo‘shni ko‘chada emas, sun’iy maydonlar har bir burchakda joylashmagan. Ko‘pincha mashg‘ulot uchun ham uzoq yo‘l bosish kerak.

Uning oilasi qilgan ishni bugun ham ko‘plab ota-onalar takrorlayapti: mashg‘ulotlarga olib borish, kech qaytish, ish va oila bilan muvozanatni ushlashga urinish. Howe esa bitta narsani aytadi: agar bu yo‘l g‘alabaga, yutuqqa olib borsa, har bir kilometr o‘zini oqlaydi.

Celtic’dagi o‘sishi Shimoliy Irlandiya uchun ham sovg‘a bo‘lishi mumkin. 14 o‘yin o‘tkazgan xalqaro futbolchi sifatida u terma jamoada ham o‘z izini qoldirmoqchi. Maqsadi aniq: u kiygan paytdagidan kuchliroq, sog‘lomroq, raqobatbardoshroq Shimoliy Irlandiya libosini keyingi avlodga topshirish.

U bu mas’uliyatni yelkalarida his qiladi. Bu faqat bugungi natijalar emas, balki keyingi avlodlar uchun yo‘l ochish haqida ham.

1 foizlik o‘zgarish – katta yutuq

Howe o‘zini faqat Fermanagh yoki Shimoliy Irlandiya bilan cheklamaydi. U Shotlandiya va Angliyadagi ayollar futboliga ham kichik bo‘lsa-da, ta’sir o‘tkazishni xohlaydi. Uning mezoni sodda: u kirgan paytdagidan atigi 1 foiz yaxshiroq holatda qoldirsa – bu uningcha g‘alaba.

Bu 1 foiz nimada bo‘lishi mumkin? Yana bir qiz o‘ziga ishona boshlashi. Yana bir klub yosh futbolchilarga sharoit yaratishi. Yana bir murabbiy uzoqdan kelayotgan bolaga imkon berishi. Bu raqamlar statistikada ko‘rinmasligi mumkin, lekin maydon chetida, avtobus bekatlarida, kichik stadionlarda bu o‘zgarish seziladi.

Ballinamallard United’dagi ilk kunlardan Celtic’dagi chap oyog‘ining zarbasigacha bo‘lgan yo‘l uzoq edi. Lekin u hali tugagani yo‘q. Oldinda kuboklar bor. Yevropa sahnasi bor. Shimoliy Irlandiya terma jamoasida qurilishi kerak bo‘lgan meros bor.

Eng muhimi, Fermanagh’dagi kichik qizlar bor – televizor qarshisida yoki telefon ekranida Celtic libosidagi tanish yuzni kuzatayotgan, o‘sha yo‘lni o‘zlari ham bosib o‘tish mumkinligiga ilk bor chin dildan ishona boshlayotgan qizlar.

Savol endi bitta: Casey Howe uchun bu yo‘l qayerda tugaydi – yoki u bu hikoyani yanada balandroq cho‘qqida yakunlay oladimi?