Brentford va Chelsea: O‘zini izlayotgan gigant

Londonda juma oqshomi ko‘k rang emas, qizil-oq rang hukmron bo‘ldi. Chelsea uchun Clearlake Capital to‘liq nazorati ostidagi yangi davr boshlanishi kerak edi, ammo startga Brentford sovuq dars bilan nuqta qo‘ydi: 3:0 va juda aniq ko‘rinib turgan farq – barqaror falsafaga ega klub va hali ham o‘zini izlayotgan gigant o‘rtasidagi tafovut.

Chelsea boshida endi aniq struktura, chetda esa yuqori obro‘ga ega murabbiy Xabi Alonso. Ammo muammolar… xuddi o‘tgan mavsumdagidek. Yozgi transferlar – Jordan Henderson, Danny Welbeck – jamoaga tayanch, xotirjamlik olib kirishi kerak edi. Alonso istagiga mos, tajribali, xarakterli futbolchilar. Ammo Brentfordga qarshi o‘yin yana o‘sha eski Chelsea’ni eslatdi: o‘rtasidan yorilib ketishga tayyor, bosimga chiday olmaydigan, ma’lum bir paytda ruhiy qulashga moyil jamoa.

70 daqiqa tartib, keyin – qulashi

Alonsoning jamoasi bu mavsumda hujumda yomon ko‘rinmayotgandi. Biroq bu safar old chiziqda Joao Pedro yo‘qligi keskin sezildi. Morgan Rogers va Cole Palmer bilan uchlikni yopishi kerak bo‘lgan Welbeck ularga moslashmadi, uchlikdagi ohang buzildi, hujumlar o‘tkirligini yo‘qotdi.

Shunga qaramay, o‘yin bir muddat nazorat ostida edi. Henderson va Valentín Barco to‘rtlik himoya oldida tartib o‘rnatib, pressingni yutib olardi, xavfli zonalarni yopardi. Taxminan 70 daqiqa davomida Chelsea intizomli, silliq harakatlandi, ikkala jamoa uchun ham imkoniyatlar kam bo‘ldi. O‘yin teng, hisob ham, kayfiyat ham muvozanatda turardi.

Keyin esa hammasi o‘zgardi. Almashuvlar, charchagan oyoqlar, susaygan pressing. Ana shunda Brentford o‘zini ko‘rsatdi. Ular uchun bu vaziyat tanish: sabr, intizom, keyin esa zarba. Ular orqa chiziqda sokin, oldinda esa o‘ylangancha hujum qildi, eng muhimi – kim ekanini juda yaxshi bilgan jamoa sifatida o‘ynadi.

Uch gol – uchta og‘riqli zarba

Chelsea bu uchala golni videoda yana ko‘rishni istamasligi aniq.

Birinchisi – standartdan. Burchak zarbasi Mikkel Damsgaard tomonidan oshirildi, Jannik Schuster to‘pni orqaroqqa qaytardi, uzoq ustunda esa Jaidon Anthony butunlay bo‘sh qolgan holda bosh bilan yakunladi. Himoyachilar qayerga qaradi? Belgilash yo‘q, muloqot yo‘q – faqat jazoga aylangan bo‘sh zona.

Ikkinchi gol – Chelsea uchun klassik og‘riq nuqtasi: qarshi hujum. Oldinga haddan tashqari ko‘p kuch tashlangan, orqa chiziq esa yalang‘och qolgan. Kevin Schade bo‘shliqdan foydalanib, tezlikka tushdi, zarbasini darvozabon qaytardi, ammo Igor Thiago akrobatik uslubda qaytgan to‘pni darvozaga tiqib qo‘ydi. Bir lahza ichida butun tuzilma yiqildi.

Uchinchi zarba esa taslim bo‘lishni muhrladi. Uzoq ustunda yana bo‘sh qolgan futbolchi – bu safar Fábio Carvalho. U ham to‘pni sokin yakunladi. Brentford bosh murabbiyi Keith Andrews yordamchilari quchog‘iga sakrab tushdi, osmonga qaradi, tribunalar esa qizil-oq shovqinga to‘ldi. Bir ovozdan aytilayotgan qo‘shiq mazmuni bitta: ular Chelsea bilan har hafta o‘ynashga tayyor.

Brentford – futbol olamidagi eng baxtli burchaklardan biri

Brentford juma kungi o‘yinga mag‘lubiyatsiz keldi: bir g‘alaba, uch durang. Natijadan ham ko‘ra muhimroq narsa – klub atrofidagi kayfiyat. Bu yerda yozgi transferlar yana ish berdi: Lensdan olib kelingan Mamadou Sangare allaqachon maqtovga sazovor, boshqa futbolchilar esa shu yerning o‘zida o‘smoqda, yetilmoqda.

Sport direktorlarining e’tibori bejiz bu klubga qaratilmayapti. Brentford har yozni imkoniyatga aylantiradi: ketgan yulduzlar o‘rnini tayyor variantlar bilan to‘ldiradi, o‘z tizimiga mos, xarakterli futbolchilarni topadi. Bryan Mbeumo yo‘qmi? Bu yerda bu savol vahima emas, faqat navbatdagi rejaga o‘tish.

Alonso o‘yinoldi matbuot anjumanida jarohatlar, mulkchilikdagi o‘zgarishlar haqida savollarga javob berayotgan bir paytda, Andrews uchun bu uchrashuvga tayyorgarlik bayramga o‘xshardi. Kevin Schade va Vitaly Janelt Jurgen Kloppning 44 kishilik Germaniya ro‘yxatiga chaqirildi, Nathan Collins esa TW8 Casuals muxlislar guruhiga bayroq va matchday shoularini moliyalashtirish uchun 1000 funt sterling xayriya qildi.

Andrews bu klubga munosabatini bir jumlada jamladi: u bu joyni sevadi va futbolchilariga doim bir narsani eslatadi – ular qanchalik omadli ekanini. Butxona ustidagi yozuv ham shuni aytadi: bu yerda bo‘lish, bu guruhning bir qismi bo‘lish – omad.

Falsafaga sodiqlik va o‘zgarmas yo‘l

Brentford 2021 yilda Premier League yo‘liga chiqqanidan beri deyarli ritmini yo‘qotmadi. Yulduzlar ketdi, ammo tizim qolib ketdi. Rekrutlar bo‘limiga ishonch, ichkaridan tayyorlab chiqarilgan futbolchilar, kerak bo‘lsa Sangare singari iqtidorni Gtech Community Stadium’ga jalb qilish – bu klubning ish uslubi.

Murabbiy masalasida ham shunday bo‘ldi. Thomas Frank ketganida, ko‘pchilik Brentford nihoyat yiqiladi, deb o‘yladi. O‘rniga set-piece bo‘yicha mutaxassis Andrews bosh murabbiy etib ko‘tarildi. Tashqaridan xavfli tajriba ko‘ringan bu qaror ichkarida juda aniq hisoblangan qadam edi. Brentford ichidagi odamlar sport olamining o‘rtacha standartidan ancha ziyrakroq ekani yana bir bor ko‘rindi.

Natija-chi? Jamoa o‘z yo‘lidan chekmadi. Ketayotgan futbolchilar o‘rnini allaqachon ichkarida tayyorlab qo‘yilganlar yoki o‘ylangan transferlar egalladi. Stadion atrofidagi bu kichik g‘arbiy London burchagi har turda qizil-oq ehtirosga to‘ladi, muxlislar maydonga chiqayotgan jamoasidan nimani kutishini aniq biladi. Ha, ba’zan yomon kunlar bo‘ladi, ammo asos mustahkam – shuning o‘zi ham ko‘p narsani hal qiladi.

Chelsea – hali ham o‘zini izlayotgan gigant

Chelsea esa hanuz o‘zini aniqlash jarayonida. Kim bo‘lishni xohlaydi? Qanday futbol o‘ynashi kerak? Qaysi qadriyatlarga tayanadi? Alonso bilan bu savollarga javob topilishiga ishonch bor, ammo yo‘l qiyin bo‘lishi aniq. Tarkibga kiritilgan tajriba hamon ruhiy beqarorlikni yashira olmayapti.

Stamford Bridge atrofida tebranishlar davom etsa, ehtimol, ko‘z bir mahal Brentford tomonga qarashi kerakdir. U yerda puldan ham ko‘ra muhimroq narsa bor: aniqlik. Kim ekanini biladigan, nimani xohlaydiganini anglagan klub.

Futbolda katta sarmoya ko‘p narsani hal qiladi, lekin hammasini emas. Ba’zan eng katta ustunlik – allaqachon qo‘lingda bor narsaga sodiq qolish, o‘z yo‘lingdan og‘maslikdir. Brentford buni isbotlab qo‘ydi. Endi savol bitta: Chelsea qachon o‘z yo‘lini topadi?