Bournemouth tarixida yangi bosqich: Europa League debyuti
Keyingi yetti kun Bournemouth tarixidagi eng katta sinov bo‘lishi turibdi. Klub 127 yillik yo‘lida hali bunday bosqichga chiqmagan.
Jamoaning taxminan 2 000 nafar muxlisi allaqachon yo‘lga chiqqan, maqsad bitta: payshanba kuni San Sebastian shahrida ilk bor Europa League sahnasida maydonga tushayotgan jamoasini ko‘rish. Bu tarixiy debyut.
Oradan uch kun o‘tib esa Vitality Stadium yana bir kuchli his-tuyg‘uga to‘ladi. Bu safar sabab boshqa: jamoani Yevropaga olib chiqqan murabbiy qaytadi. Andoni Iraola endi Liverpool bosh murabbiyi sifatida eski uyiga keladi.
Qaysi biri muhimroq?
Bournemouth uchun hozir bu savolga aniq javob berish oson emas. Chunki liga o‘yinida navbatdagi g‘alaba yana kutilganidek kelmadi, seriya cho‘zilmoqda. Shu bilan birga, klub ichida erta mavsumdagi vahima, chalg‘ish, bosim ko‘rinmayapti.
Rose kayfiyati: “hammasi joyida”
Shanba kungi o‘yindan keyingi matbuot anjumanida Marco Rose yonida o‘tirib, kayfiyatni aniq sezish mumkin edi. Natija – yana durang, uning boshchiligida Premier League dagi ilk g‘alaba to‘rtinchi urinishda ham kelmadi. Ammo ohang boshqacha edi: “ertami-kechmi bu duranglar g‘alabalarga aylanadi” degan ishonch sezilib turardi. Xuddi Bob Marley kuylaganidek, “every little thing is gonna be alright” kayfiyati.
Murabbiy yo‘qotilgan ochkolarni cho‘zib o‘tirgani yo‘q, asabiy ohang ham yo‘q. Aksincha, u darvozabon Djordje Petrovicni qat’iy himoya qildi. 56-daqiqada uning notekis, xavfli chiqishi to‘g‘ridanoq Brentford hujumchisi Kevin Schade oyog‘iga tushib, hisobni ochishga imkon berdi. Bu xato odatda ingliz futbol muhitida darhol bosim, keskin tanqid keltiradi. Rose esa barqaror turdi, darvozabonini ommaga topshirib qo‘ymadi.
Ikkinchi bo‘limda Bournemouth hisobni yana o‘z foydasiga og‘dirgan bo‘lsa-da, yakunda g‘alaba baribir qo‘ldan chiqdi. Shunga qaramay, matbuot anjumanida vahima emas, reja va ishonch ustun edi.
Evanilson – “golchi”dan ijodkorga
Yana bir nozik nuqta – to‘qqizinchi raqam. Evanilson hanuzgacha Bournemouth safida gol ura olmadi. Hujumchi uchun bu doim alohida bosim, ayniqsa yangi liga, yangi mamlakatda.
Rose esa boshqa tomonga urg‘u berdi. Uningcha, braziliyalikning yangi roli – sheriklari uchun imkoniyat yaratish. Marcus Tavernier urgan ikkinchi gol oldidan Evanilsonning harakati buni yaqqol ko‘rsatdi: to‘pni sokin qabul qildi, bosim ostida bo‘lsa-da, vaziyatni muzdek aql bilan baholadi va ideal pas berdi. Bu uning to‘rtta o‘yinda uchinchi golli uzatmasi.
Murabbiy uchun bu raqamlar muhim. Gol yo‘qligi emas, jamoa o‘yinini ochib berayotgan, boshqalarni golga olib chiqayotgan hujumchi ko‘rinishi ko‘proq qadrlanmoqda. Bournemouth o‘yini ham aynan shunga qurilayotgandek.
Rose tinch ohangda gapirar ekan, bu ishonchni nafaqat jurnalistlar, balki futbolchilar ham sezayotgani ayon. Justin Kluivert BBC Radio Solent ga bergan o‘yindan keyingi intervyusida murabbiy kayfiyatini takrorladi – g‘alabalar kelishiga jamoa ichida ishonch kuchli. Bu esa birlashgan, ichki ovozi bir xil bo‘lgan klub manzarasini beradi.
Yevropa sahnasi – murabbiy uchun tanish hudud
Bournemouth muxlislari uchun Europa League debyuti – orzu. Ular uchun bu yangi shaharlar, yangi stadionlar, yangi raqiblar. Klub tarixidagi yangi bob.
Marco Rose uchun esa bu maydon begona emas. U Yevropa futbolida tajribali murabbiy. Shu bois payshanba kungi o‘yin unga, ehtimol, yakshanba kungi Premier League uchrashuvidan ham tanishroq, “uydagidek” tuyulishi mumkin. O‘zi ham Angliya chempionatini hali to‘liq his qilmayotganini, o‘rganish jarayoni davom etayotganini tan olgan.
Demak, oldinda ikki mutlaqo boshqa ruhdagi kun turibdi: biri – tarixiy yevrokubok kechasi, ikkinchisi – eski qahramon Iraola bilan yangi raqib sifatida yuzma-yuz uchrashuv.
Bournemouth esa hozir aynan shunday pallada: duranglar bilan yashayotgan, lekin ichida shoshilmayotgan, Yevropaga chiqqan, lekin Premier League dagi ilk g‘alabasini kutayotgan jamoa. Endi savol bitta: bu yetti kun – burilish nuqtasimi yoki faqat katta hikoyaning kirish qismi xolos?
