Bonucci va Guardiola o‘rtasidagi transfer: yurak va sadoqat

Leonardo Bonucci 2016 yozida futbol taqdirini tubdan o‘zgartirishi mumkin bo‘lgan qarorga bir necha qadam qolganda to‘xtab qoldi. Uning so‘zlariga ko‘ra, u o‘sha payt Pep Guardiola qo‘l ostidagi Manchester City bilan shartnoma imzolashga deyarli tayyor edi. Lekin bu hikoya pul yoki shon-shuhrat haqida emas. Bu – sadoqat, oilaviy fojia va bolalik orzusi bilan yuzma-yuz qolgan tajribali himoyachi haqida.

Guardiola “orzu murabbiy” sifatida

Bonucci World Soccer Agency orqali bergan intervyusida 2016 yilgi Yevropa chempionati paytida bo‘lgan bosimni eslab o‘tdi. O‘sha pallada u nafaqat Italiya himoyasining markazi, balki Guardiola uchun ham asosiy nishon edi. Katalon murabbiy uning orqadan hujum boshlash, pressing ostida to‘pni o‘ynay olish mahoratiga oshufta edi.

Bonucci buni ochiq tan oldi: uning o‘yin uslubi uchun eng mos murabbiy aynan Guardiola edi. U haftalab unga qiziqish bildirgan, suhbatlar, ishoralar, takliflar… Tajribali himoyachi bu jarayonni oddiy “transfer muzokarasi” deb tasvirlamaydi. Unga ko‘ra, Guardioladan taklif olish – boshqa hech kimnikiga o‘xshamaydigan tajriba. Futbolchining so‘zlari bilan aytganda, bunday paytda odam “chindan ham titray boshlaydi”.

Yevro-2016 davom etayotgan bir paytda bu qiziqish yanada murakkablashdi. Bonucci maydonda to‘liq diqqat bilan o‘ynashi, Italiya himoyasini boshqarishi kerak edi, lekin ayni vaqtda kelajagi haqida ham o‘ylamaslikning imkoni yo‘q edi. Turnir chog‘ida ham ayrim muloqotlar, muhokamalar bo‘lib turgan. Futbolchi uchun bu ikki olam – terma jamoa mas’uliyati va kelajakdagi klub tanlovi – bir-biriga urilib ketgan lahzalar edi.

Manchester City chaqiruvi va Juventus yuragi

Angliyaga, ayniqsa bugungi kuchli Manchester City safiga o‘tish – har qanday futbolchi uchun ulkan sakrash. Bonucci ham buni yaxshi bilardi. Premier League, yangi madaniyat, yangi murabbiy, taktik chuqurlik – bularning bari uni maftun etgan.

Lekin bir narsa yo‘lga to‘siq bo‘ldi: yurak. Juventusga bo‘lgan muhabbat.

Bonucci allaqachon Turin klubi bilan Chempionlar Ligasi finaliga chiqqan, bu klub bilan o‘zini bog‘lab ulgurgan, o‘zini “Juve”ning bir bo‘lagi deb his qilgan edi. U tan oladi: Juventusdan ketish fikri uning yuragini og‘ritgan. Ba’zi kunlari u o‘ziga “Zo‘r-ku, Premier League, Guardiola” deb aytgan, ertasi kuni esa bolalikdan orzu qilgan Juventusni eslab, o‘sha fikrni yana ichiga yutgan.

Bu ichki kurash bir-ikki kunda hal bo‘ladigan masala emas edi. Bir tomonda – taktik jihatdan eng ilg‘or murabbiylardan biri, yangi sahna, yangi sinovlar. Ikkinchi tomonda – hayotining eng yorqin yillari, g‘alabalar, mag‘lubiyatlar, muxlislar, qora-oq ranglar bilan bog‘langan orzu.

Oila zarbasi: Matteo kasalligi

Bu qaronni hal qilgan asosiy omil esa futbol maydonidan tashqarida edi. Bonuccining ikki yoshli o‘g‘li Matteo og‘ir xastalik bilan kurasha boshladi. Bu esa barcha professional rejalardan ustun keldi.

Bonucci Yevro tugagach, Juventus rahbariyati bilan gaplashganini aytadi. U o‘zini yuz foizga ketishga tayyor his qilmagan. Bunga nafaqat ichki ikkilanish, balki o‘g‘lining ahvoli ham qo‘shilgan. Klub ham o‘z pozitsiyasini aniq bildirgan: hatto “aqldan ozdiradigan” taklif bo‘lsa ham, uni sotishmoqchi emasliklarini aytishgan.

Shu nuqtada qaror deyarli o‘zi shakllandi. Oila yonida qolish, Italiyani tark etmaslik, farzandining davolanish jarayonida yaqin bo‘lish – bular Guardiola bilan ishlash imkoniyatidan ham ustun turdi. Bonucci buni “normal qaror” deb ataydi. Chunki inson sifatida u avval oila, keyin futbolni tanladi.

Shu bilan birga, u bir narsani yashirmaydi: Guardiola bilan ishlash unga texnik va taktik jihatdan yanada katta tajriba berishi mumkin edi. Bu eshik yopildi, lekin bu imkoniyatning o‘zi ham uning karerasidagi eng katta “agar”lardan biri bo‘lib qoldi.

Karyerani o‘zgartirishi mumkin bo‘lgan “ha”

Bonucci Manchester Cityga o‘tsa, Premier League va Yevropa sahnasida butunlay boshqa hikoya yozilgan bo‘larmidi? Ehtimol. Guardiola tizimida orqadan hujum boshlaydigan markaziy himoyachi sifatida u boshqa darajadagi rolga chiqishi mumkin edi.

Lekin u o‘sha paytda Juventusni, oilasini va o‘g‘li Matteo atrofida birlashgan hayotni tanladi. Futbolda ko‘pincha statistikalar, kuboklar, transfer summalari haqida gapiriladi. Bonuccining bu qarori esa yana bir narsani eslatadi: ba’zan eng katta burilishlar protokolda emas, yurak va oilaviy dramatika ichida yashirin bo‘ladi.

Va shu sabab, 2016 yozida yozilmay qolgan bir transfer hikoyasi bugun ham futbol olamida eng qiziqarli “agar…”lardan biri bo‘lib qolmoqda.