Bellerinning Dublin kechasi: Real Betisning g‘alabasi
Dublin shamoli Real Betis sardorini maydonga boshlab chiqayotganda biroz boshqacha esardi. Tribunada qarsaklar, maydonda eski do‘stlar, ko‘ksida esa kaptanlik bog‘ichi. Hector Bellerin uchun bu oddiy mavsumoldi o‘yini emasdi. Bu — o‘n yildan ortiq umrini bag‘ishlagan klubi Arsenal ga qarshi shaxsiy hikoya edi.
U endi Real Betis futbolchisi. Ammo North London yillari, akademiyadan birinchi jamoaga, u yerdan sardorlikkacha bo‘lgan yo‘li uni hamon “Gunners” muxlislariga yaqin tutadi. Shu bois Dublin uchrashuvi shunchaki mashg‘ulot emas, bir davrning ko‘z oldidan yana bir bor o‘tib ketishi bo‘ldi.
Kaptanlikni so‘ragan o‘zi
Bellerin bu kechani o‘zi chizdi. U kaptanlik bog‘ichini talab qilmadi, lekin aynan so‘radi. Haftaning o‘zida jamoadoshi Marc Bartra bilan gaplashib, aynan shu o‘yinda sardor bo‘lishni istashini aytdi. Bartra chetga chiqdi, hurmat ko‘rsatdi, bog‘ichni topshirdi.
Bellerinning o‘zi bu holatni keyinroq tushuntirdi: u bu mas’uliyatni xohladi, bu o‘yinda eng yaxshisini berishni, eski jamoadoshlari va Mikel Arteta bilan uchrashishni, shu lahzani to‘liq his qilishni istadi. Uning so‘zlarida yengillik emas, minnatdorlik bor edi — hayot unga bu uchrashuvni yana bir bor nasib etgani uchun.
Betisning sovuqqon zarbasi
Ammo Dublin kechasi faqat his-tuyg‘ular haqida emasdi. Maydonda Real Betis juda aniq, hisob-kitobli, sovuqqon ko‘rinish berdi. 3:1 hisobidagi g‘alaba — bu shunchaki “do‘stona” natija emas, Premier League chempioniga qarshi taktik jihatdan yetuk, tartibli, klinik o‘yin natijasi edi.
Ikkala jamoa ham to‘pni bo‘lishdi, nazorat o‘zgarib turdi, hujumlar navbatma-navbat ketdi. Lekin farq bitta joyda ko‘rindi: Betis imkoniyatlardan maksimal foydalandi. Himoyada birinchi bo‘limdayoq jiddiy bosim ostida qolishdi, lekin chiziqlar orasidagi masofani qisqa tutishdi, bir-birini sug‘urtalashdi, zarur paytda to‘g‘ri qaror qabul qilishdi.
Bellerin aynan shu “birdamlik”ni alohida tilga oldi. U jamoadoshlarining maydondagi muloqoti, bir-birini tushunishi va ayniqsa, murakkab lahzalarda sovuqqonlikni yo‘qotmasligini maqtadi. Betis nafaqat to‘pni ushlab turdi, balki zarba berish vaqtini ham aniq tanladi.
Arsenal hali to‘liq emas, lekin sinov haqiqiy
Bellerin sobiq klubini yaxshi biladi. Shuning uchun u raqibni baholashda ham rostini aytdi: Arsenal hali to‘liq tarkib emas. Ba’zi asosiy futbolchilar hali jamoga qaytmagan, lekin tizim o‘sha-o‘sha — akademiyadan tortib birinchi jamoagacha yagona yo‘l, yagona falsafa.
Shunga qaramay, bu oson bo‘lmadi. Birinchi bo‘limda Arteta ko‘plab asosiy o‘yinchilarini maydonga tushirdi. Betis esa chekinmadi, bosimga dosh berdi, o‘z o‘yinidan voz kechmadi. Ular to‘pni ushlab turishga, aniqlik bilan hujum boshlashga, eng muhimi, har qarich hududda jamoaviy ishlashga harakat qildi.
Bellerin uchun eng muhim narsa ham aynan shu edi: natijadan tashqari, o‘yin uslubi, to‘pga bo‘lgan ishtiyoq, pressingdan qo‘rqmaslik, himoyadagi hamjihatlik. U mavsumoldi davrini aynan shu mezonlar bilan baholayotganini aytdi.
Liga oldidan ishonch
3:1 hisobidagi g‘alaba Betis uchun yozgi turne natijalaridan ko‘ra ko‘proq ma’no kasb etadi. Bu — yangi Liga mavsumi oldidan o‘z o‘yiniga ishonch signali. Jamoa to‘pni ushlab tura olayotgan, zarba berishda aniq, himoyada esa bir butun bo‘lib harakat qilayotgan bo‘lsa, bu murabbiy shtabi uchun eng yaxshi xabar.
Bellerin esa bu jarayonning markazida turibdi. U sobiq klubi bilan ko‘z-ko‘z bo‘lib, his-tuyg‘ular girdobida qolmadi, aksincha, sardor sifatida jamoasini tartibli, baland ruhda maydonga olib chiqdi. U o‘zi aytganidek, natijadan ko‘ra o‘yinning o‘zidan rohatlandi.
Endi savol bitta: Dublin kechasidagi shu uyg‘unlik va sovuqqonlik Betisni butun Liga mavsumiga yetadimi?
