Bayern Munich yozgi sinovi: Kompany va yangi yulduzlar
Vincent Kompany uchun bu uchrashuv shunchaki navbatdagi o‘rtoqlik o‘yini emasdi. Bir necha mavsum avval Unai Emery jamoasidan Yevropa sahnasida og‘ir zarba yegan murabbiy endi boshqa klubda, boshqa g‘oya bilan qaytdi. Raqib esa yana o‘sha – Unai Emery boshqarayotgan Aston Villa. Ammo bu safar sahna – yozgi tayyorgarlik, natijadan ko‘ra g‘oya va tuzilma muhimroq bo‘lgan davr.
Hisob-kitob qilish va eski qarzni yopish hali erta. Lekin o‘yin qanday kechgani Kompanyning yangi Bayern Munich’ni qanday shakllantirmoqchi ekaniga aniq ishora berdi.
Marco Bizot – kechaning yashirin qahramoni
Agar hisobda ikki-uchta gol farqi bo‘lmagan bo‘lsa, bunga bitta asosiy sabab bor: Marco Bizot. Emiliano Martínez o‘rniga darvozani qo‘riqlagan 35 yoshli niderlandiyalik tajribali posbon Bayern hujumchilarini bir necha bor dovdiratib qo‘ydi.
Bir epizod bor: ketma-ket uchta seyv. Uch zarba, uch marta qaytarilgan umid. Bayern deyarli 70 foiz vaqtni raqib maydonida o‘tkazgan, Aston Villa esa asosan orqaga o‘tirib olgan bir o‘yinda Bizotning har bir sakrashi, har bir cho‘zilishi jamoasi uchun kislorod bo‘ldi.
Bayern kamida ikki gol ko‘proq urishi kerakdek tuyulgan pallalarda ham aynan u sahnaga chiqdi. Aston Villa uchun bu o‘rtoqlik uchrashuvi bo‘lsa-da, Bizot uchun bu o‘yin haqiqiy sinovdek ko‘rindi – u esa bu sinovdan baland baho bilan o‘tdi.
Himoya chizig‘i: gol bor, “Kaiser” yo‘q
Kim Min-jae o‘z nomini protokolga yozdirishi mumkin – himoyachi gol urdi. Lekin bu uni “Kaiser” darajasiga ko‘tarmaydi. Bayern orqa chizig‘i uchun bu kun mukammal bo‘ldi, deyish qiyin.
Unai Emery Aston Villa’ni bosimni yutib olishga moslab qo‘ydi. Natijada Bayern uzoq vaqt davomida deyarli hech qanday qarshi hujum xavfisiz raqib maydonida to‘p aylantirdi. Himoyachilar uchun bu – aldamchi qulaylik: raqib ko‘rinmaydi, lekin diqqat bo‘shashadi.
Oxirgi o‘n daqiqada hammasi o‘zgardi. Aston Villa zaxiradan yangi kuchlarni tashladi, Kompany esa orqa chiziqni biroz qayta shakllantirdi. Shunda ingliz klubi birdaniga butunlay boshqa jamoaga aylandi – keskinlik, tezlik, pressing paydo bo‘ldi.
Natija uzoq kuttirmadi: João Gomes gol urdi, oradan ko‘p o‘tmay esa deyarli hisobni tenglashtiradigan vaziyat yuzaga keldi. Bayernni bu safar Manuel Neuer qutqardi – o‘z vaqtida chiqqan, o‘yinni o‘qigan, tajribasini ishga solgan darvozabon.
Ikki-uchta jiddiy imkoniyatdan bitta gol o‘tkazish – statistik jihatdan fojia emas. Ammo bu darajadagi klub uchun ogohlantiruvchi signal. Ayniqsa, mavsum oldidan.
Aleksandar Pavlović – tizim bo‘lsa, futbolchi ham o‘zgaradi
Aleksandar Pavlović uchun bu o‘yin nafas rostlashdek bo‘ldi. Jahon chempionatida Bayern safidagi eng ko‘ngilsiz turnirni o‘tkazgan futbolchilardan biri aynan u edi. Tanqidlar, savollar, shubhalar – hammasi atrofida girdikapalak bo‘lib yurgandi.
Bu safar esa boshqa Pavlovićni ko‘rdik. Yon tomonga ma’nosiz paslar, xavfsiz, lekin befoyda yechimlar deyarli yo‘qoldi. U aniq vazifani oldi va aynan o‘sha rolni bajardi. Tizim ishlay boshlaganida, Pavlović ham o‘zini topdi.
U markazda to‘pni tartibga soldi, hujumni boshlab berdi, pressing ostida ham xotirjam qaror qabul qildi. Eng muhimi – nima qilishi kerakligini bilgan holda o‘ynadi. Shu jihat aynan terma jamoada yetishmagandi. Bu Bayern uchun esa yaxshi xabar: 22 yoshli futbolchi hali yozilmagan sahifalarga ega.
Luis Díaz – o‘yinni aylantirib yuborgan zarba
Tim Binder va Maycon Cardozo ishtirokidagi hujumlar fonida Aston Villa o‘zini ancha xotirjam his qilayotgandi. Chiziqlar orasidagi masofa saqlanadi, pressing nazorat ostida, xavfli zonalar yopiq.
Luis Díaz maydonga tushgan paytdan boshlab bu manzara butunlay o‘zgardi.
Kolumbiyalik qanot futbolchisi tezligi, keskinligi va qarorlaridagi qat’iyati bilan raqib mudofaasini charchatib qo‘ydi. U to‘pni olishi bilan Villa himoyachilari orqaga chekinishga majbur bo‘ldi, bo‘sh zonalar paydo bo‘ldi, Bayern hujumi nihoyat tishlab ko‘ra boshladi.
Díazning bosimi bir nuqtada baribir samara berdi. U o‘ziga xos kuch va aniqlik bilan zarba berdi va gol urdi. Shu gol oxir-oqibat g‘alabani ta’minlab berdi. Presezonda ham bunday lahzalar murabbiylar uchun juda qimmatli: o‘yin ritmini o‘zgartira oladigan futbolchi – butun mavsum taqdirini hal qilib qo‘yishi mumkin.
Tom Bischof – murabbiy orzu qiladigan markaz
Tom Bischof har bir o‘rtoqlik uchrashuvi bilan yana bir qadam oldinga tashlayapti. Unga qarab, “zaxira varianti” degan so‘z tobora ortga chekinmoqda. Maydonda u ko‘rinishidan yosh, lekin o‘yinida – tayyor futbolchi.
Bischofning tanadagi kurashga kirishishi, to‘g‘ri joy tanlashi va to‘p bilan ishlashdagi yengilligi Bayern o‘yini bog‘lab turdi. Devor bo‘ladigan paytda – devor, ijodkor bo‘ladigan paytda – ijodkor. Jamoaning aksariyat hujumlari, o‘tish fazalari, hatto xavfsiz ko‘ringan paslar ham uning ishtirokisiz deyarli sodir bo‘lmadi.
U nafaqat pressingni yengib o‘ta oldi, balki orqadan o‘yin qurishda ham bosh rolni o‘z zimmasiga oldi. Standart vaziyatlarda esa uning zarbalari alohida e’tiborga loyiq: erkin zarbalar – deyarli “laser” darajasida aniq.
Bugungi ko‘rinishda Bischof hozirgi tarkibdagi eng to‘liq, muvozanatli futbolchilardan biri sifatida namoyon bo‘lyapti. Presezon bu – imkoniyat oynasi. U esa bu oynani oxirigacha ochib bo‘ldi. Endi savol bitta: yangi mavsumda u qancha mas’uliyatni o‘z zimmasiga oladi va Kompany unga qanchalik katta sahna beradi?
