Arteta va Jesus o‘rtasidagi dramaga javob
London shimolida yana bir “mojarro” sarlavhalarni egalladi: Mikel Arteta va Gabriel Jesus o‘rtasidagi ajralish atrofidagi gap-so‘zlar tobora qiziyapti. Ammo shov-shuvli sarlavhalar va ijtimoiy tarmoqlardagi “portlash” tasviridan farqli ravishda, Artetaning o‘zi juda sovuqqon, hatto yumshoq ohangda javob berdi.
“Shokda”, “zarba qaytardi”, “keskin javob berdi” degan yozuvlar ostida aslida murabbiydan chiqqan gaplar ko‘proq minnatdorlik, tushunish va munosabatni saqlab qolish haqida bo‘ldi.
Arsenal bosh murabbiyi shunday deydi: u Gabriel Jesus bilan kiyinish xonasida yakka suhbat o‘tkazgan, bu suhbat “minnatdorchilik” ruhida o‘tganini ta’kidladi. U aniq so‘zlar yodida emasligini aytdi, lekin ohang va mazmun – bir-biriga hurmat va rahmat. Shunda ham, transfer ortidan paydo bo‘lgan keskin talqinlar fonida bu gaplar sarlavhalarga “to‘qnashuv” sifatida chiqdi.
Arteta o‘z pozitsiyasini yashirmadi: ba’zan yomon xabarni yetkazadigan “yomon politsiyachi” bo‘lishga to‘g‘ri keladi. Tarkibdan tushirish, yo‘l ajratish, klub rejasiga mos kelmay qolgan futbolchiga qaror aytish – bularning bari murabbiy zimmasida. U buni tan oldi va mas’uliyatni o‘z bo‘yniga oldi.
Ammo asosiy urg‘u boshqa yerda edi. Arteta uchun eng muhim narsa – uch oy, olti oy o‘tgach, futbolchi qaytib klub atrofida paydo bo‘lsa, munosabat qanday bo‘lishi. U Leandro Trossard misolini keltirdi, kiyinish xonasidagi muhit, ketgan futbolchilar bilan ham keyinchalik yaxshi aloqalar saqlanib qolganini aytdi. Va u xuddi shunday bo‘lishiga, Gabriel Jesus bilan ham aloqalar iliq qolishiga umid bildirdi.
Shu paytda “Arteta zarba qaytardi”, “Arteta keskin javob berdi” degan sarlavhalar qanchalik bo‘rttirilganini ko‘rish qiyin emas. Haqiqatda u ko‘proq tushuntirdi, vaziyatni yumshatdi, eshiklarni yopmaslikka harakat qildi. Dressing-roomni yo‘qotadigan, jamoani bo‘lib yuboradigan biror ibora yo‘q. Aksincha, murabbiy o‘zini mas’ul, lekin hurmatni saqlaydigan odam sifatida ko‘rsatdi.
Arsenal atrofidagi so‘nggi kunlardagi shov-shuv – Gabriel Martinelli “despotic” tarzda chetga surilgani, “isyondan” darak beruvchi gaplar – fonida bu javob yanada muhimroq ko‘rinadi. Arteta o‘z so‘zlari bilan portlashni emas, bosimni pasaytirishni tanladi. Sarlavhalar esa boshqa yo‘lni tanladi.
Shu fon’da savol bitta: shimoliy London klubida bu yozgi qayta qurishlar, yo‘qotishlar va kelishlar ichida kimning ovozi balandroq eshitiladi – ichkaridagi sukunat bilan aytilgan “minnatdorchilik”mi yoki tashqaridagi portlovchi sarlavhalarmi?
