Arsenal ochilishi: Coventry ustidan 3:0 g‘alaba
Arsenal ochildi – Coventry esa yonib ketdi
Kai Havertz, Bukayo Saka va Martin Odegaard nomlari allaqachon bu mavsumning ilk kechasiga muhr bosdi. Gameweek 1 ochilish uchrashuvida Arsenal hech qanday zo‘riqishsiz Coventry City ustidan 3:0 hisobida g‘alaba qozondi va bu hisobdan ham kattaroq ustunlikni his qildirib turdi.
Bu faqat hisob emasdi. Bu kuchlar nisbatining ochiq ko‘rinishi edi.
Tzolis – yangi qurol, eski shafqatsizlik
Christos Tzolis bu kechada raqamlar bo‘yicha ham, taassurot bo‘yicha ham alohida sahifaga loyiq bo‘ldi. £6.5m narxli yunon vingeri 25% egalariga atigi olti ochko keltirdi, lekin bu raqamni ko‘rib, o‘yin qanday o‘tgani tasavvur ham bermaydi.
U yettita zarbaga bevosita aloqador bo‘ldi: to‘rtta zarba o‘zi, uchtasini sheriklari uchun yaratdi. Arsenal uchun bu kecha yengil mashg‘ulotga o‘xshab ketgan bo‘lsa-da, Tzolis bir daqiqa ham bo‘sh turmadi – to‘xtovsiz yugurdi, dribling qildi, keskin paslar berdi.
Gol topa olmadi, ammo ta’sirini his qildirdi. Uning pastdan uzatgan zarbasi Coventry darvozaboni Carl Rushworth tomonidan ishonchsiz tarzda qaytarildi, Saka esa yaqin masofadan buni jazoladi. Rasmiy protokolda bu – oddiy assist. Maydonda esa bu – Tzolisning doimiy tahdidi natijasi edi.
Leandro Trossard ketgan, Gabriel Martinelli esa tarkibga ham kiritilmadi, kelajagi mavhum. Shunday fon fonida Tzolisning mavqei tobora mustahkamlanib boryapti. Mikel Arteta uni allaqachon jamoaning hujumdagi ritmini o‘zgartiradigan futbolchi sifatida ko‘rayotgani ayon.
Odegaard spektakli va qanot himoyachilarning “hujumga ko‘chishi”
Agar Tzolis dinamika bo‘lsa, Martin Odegaard – nazorat edi. Norvegiyalik yarim himoyachi o‘yinni boshqardi, tempni belgiladi, pressingni yo‘naltirdi. Community Shield dagi o‘yini bu holatning signali bo‘lgan bo‘lsa, Coventryga qarshi u yana bir pog‘ona yuqoriga ko‘tarildi.
O‘ng tomonda Ben White va Saka bilan uchburchak hosil qilgan kombinatsiyalar raqibni charchatib qo‘ydi. Aynan White uning ikkinchi bo‘limdagi goliga assist berdi. Ikkalasi ham bonus ochkolarini qo‘lga kiritdi va 11 ochkodan yozib qo‘ydi – FPL egalari uchun mukammal start.
White o‘ziga xos “yarim vinger”ga aylandi. Chap tomonda esa Riccardo Calafiori xuddi shunday rolni bajardi. Har ikkala full-bek ham nihoyatda baland chiziqda o‘ynadi, raqib jarima maydoni atrofida tez-tez ko‘rindi. Calafiori Havertz golida hal qiluvchi pasni berdi – Coventry himoyasidagi xatolikni sovuqqonlik bilan jazoladi.
Arteta bu joylashuvni raqibni chalg‘itish, ularni noqulay zonalarga sudrash va jarima maydonida son ustunligi yaratish uchun ishlatayotgani ko‘rinib turibdi. Arsenal qanot himoyachilari endi oddiy himoyachi emas, raqib uchun bosh og‘rig‘iga aylangan hujumchi-yarim himoyachilar.
Odegaardning o‘zi ham o‘tgan mavsumdagi qiynalishlarni ortda qoldirayotganini ta’kidladi. U tanasini nihoyat 100% holatda his qilmoqda, yozgi tayyorgarlik va jahon chempionati uni ritmga qaytargan. Buni maydonda ko‘rish qiyin emasdi.
Bruno G jarohati, Rice va Saka qaytishi
Tarkibda ikki muhim o‘zgarish bo‘ldi: Declan Rice va Saka qaytdi, Bruno Guimaraes va Noni Madueke esa chetda qoldi. Guimaraes Cardiffdagi uchrashuvda son mushagidan shikast olib, umuman zayavkaga kiritilmadi. Arteta uning holati bo‘yicha ijobiyroq ohangda gapirdi – bu “haftalab” cho‘ziladigan muammo bo‘lmasligi kerak.
Shunga qaramay, Rice va Sakaning pre-sezon to‘liq bo‘lmagani ularning o‘yinida bilinmadi. Ikkalasi ham 67 daqiqa davomida yuqori intensivlikda harakat qildi va so‘ngra qisqa dam olish uchun almashtirildi. Burchak zarbalarini ham faqat shu ikkisi bajardi, Tzolis bu vazifaga jalb qilinmadi.
Uchrashuv oldidan yangi transfer Ezri Konsa tomoshabinlarga tanishtirildi. £55m evaziga kelgan markaziy himoyachi Saliba va Jurrien Timber jarohatlari fonida himoya chizig‘iga zarur chuqurlik olib keladi. Arteta aynan shu “risk”ni kamaytirish uchun transfer bozoriga chiqqanini yashirmadi. Endi u eski klubi Aston Villa ga qarshi safar uchrashuvi uchun navbatda turibdi.
Coventryning o‘z oyog‘iga o‘q uzishi
Hisob 3:0, lekin Coventry bu kechani faqat raqib kuchi bilan emas, o‘z xatolari bilan ham eslab qoladi. Frank Lampard jamoasi yomon boshlamadi, birinchi daqiqalarda pressing, harakat bor edi. Lekin ikki qo‘pol xato hammasini buzdi.
Milan van Ewijk va darvozabon Carl Rushworth birinchi bo‘limdayoq Arsenalni 2:0 hisobiga olib chiqargan xatolarga yo‘l qo‘ydi. Bu darajadagi raqibga qarshi bunday saxiylik jazolanishi aniq edi. Lampard o‘yin so‘ngida aynan shu gollarni tanqid qildi – bunday sovg‘alar bilan liga mavsumini uzoqqa borib bo‘lmaydi.
Coventry hujumda deyarli hech narsa yarata olmadi: atigi 0.2 expected goals (xG). David Raya uchun bu kecha ko‘proq konsentratsiyani ushlab turish mashqi bo‘ldi, jiddiy sinov emas. Zaxiradan chiqqan va asta-sekin optimal holatiga qaytayotgan Jack Rudoni eng yaxshi imkoniyatga ega bo‘ldi, ammo uning zaif boshi bevosita Rayaga borib tushdi.
Himoyada esa Bobby Thomas eng band futbolchi bo‘ldi. U yagona o‘yinchi bo‘lib, DefCon (defensiv hissa) ochkolarini qo‘lga kiritdi. Bu hamma narsani aytib turibdi: Arsenal hujum qiladi, Coventry esa faqat chidaydi.
Shunga qaramay, ular har hafta Arsenalga qarshi o‘ynamaydi. Keyingi turda uyda Hull City ga qarshi o‘yin kutib turibdi. Gameweek 2 da Bench Boost rejalayotganlar uchun aynan shu juftlik alohida qiziqish uyg‘otadi.
Arsenal uchun bu faqat boshlanishmi?
Oxir-oqibat uchrashuv mashg‘ulotga o‘xshab ketdi. Temp pasaydi, Arteta rotatsiya qildi, tribuna esa allaqachon keyingi haftani o‘ylay boshladi. Lekin bu kecha bir nechta aniq xabar yubordi: Tzolis tayyor, Odegaard ritm topgan, full-beklar esa yangi rolga ko‘nikib bo‘ldi.
Savol shunda: bu faqat zaif Coventry fonida yorqin ko‘rinishmi yoki Arsenal yangi mavsumni chindan ham shunday shafqatsiz uslubda olib boradimi? Aston Villa safaridan keyin bunga javob ancha ravshanlashadi.
