Arsenal chempionlik himoyasini kuchli boshladi

Emirates ilk tur kechasida esnashga vaqt bermadi. Arsenal yangi mavsumni ham, chempionlik unvonini himoya qilishni ham xuddi o‘tgan yilgi marradan davom ettirayotgandek boshladi: ishonchli, sovuqqon va 3:0 hisobidagi “ish kuni”ga o‘xshash g‘alaba. Premyer ligaga qaytgan, o‘tgan mavsum EFL Championshipni 11 ochko farq bilan yutgan Coventry City esa London chiroqlari ostida darhol haqiqat bilan yuzlashdi.

Hisobni 15-daqiqadayoq Kai Havertz ochdi. Jarima maydoni ichida to‘pni qabul qilishi, bir teginishda nazoratga olishi va burchakka yo‘llagan zarbasi – hammasi bir nafasda bo‘lib o‘tdi. Arsenal uchun bu faqat gol emas, balki asabni tinchlantirgan, o‘tgan mavsum oxiridagi taranglikni yuvib ketgan signal bo‘ldi.

Emirates o‘tgan kampaniya yakuniga borib har o‘yinda sinov maydoniga aylangandi. Har bir uchrashuvda tomoshabinlar so‘nggi daqiqalargacha nafasini ichiga yutib o‘tirardi. Endi esa – 22 yildan keyingi chempionlikdan so‘ng – stadiondagi kayfiyat boshqacha: yengil, ishonchli, xuddi bu jamoa bu bosimni nihoyat yelkasidan tushirgandek.

Shu kayfiyat o‘yinning o‘zida ham aks etdi. Arsenal ritmni qo‘ldan boy bermadi, to‘pni nazorat qildi, raqibni maydon bo‘ylab quvib yurishga majbur qildi. Tanaffusga qadar ikkinchi gol ham keldi: chap qanotdan Christos Tzolis boshlab bergan hujum yakunida uning uzatmasini darvozabon Carl Rushworth noaniq qaytardi, to‘p esa Bukayo Saka oyog‘i ostiga tushdi. Yulduz vinger bunday sovg‘alarni kechirmaydi – 2:0 va o‘yin deyarli hal bo‘ldi.

Ikkinchi bo‘lim boshlanishi bilan intriga umuman qolmadi. Martin Ødegaard 49-daqiqada uchinchi golni urib, kechaga nuqta qo‘ydi. Kapitan o‘ziga xos aniqlik bilan zarba berdi, Coventry esa bu paytda allaqachon faqat yo‘qotishlarni minimallashtirish haqida o‘ylayotgandek ko‘rindi.

Chempionning ilk signali: “Biz hali ham shu yerdamiz”

Raqib darajasi yuqori emasligi aniq. Shunga qaramay, bu kecha Arsenal o‘zini yana bir bor favorit sifatida ko‘rsatdi. Statistika ham buni aytib turibdi: klub endi uyida yangi ko‘tarilgan jamoalarga qarshi ketma-ket 46 ta o‘yinda mag‘lub bo‘lmagan.

Emirates tribunalari esa faqat g‘alabadan emas, tarkibning chuqurligidan ham zavq oldi. Yangi markaziy himoyachi Ezri Konsa uchrashuvdan oldin muxlislarga rasman tanishtirildi – £55 millionlik transfer, yana bir kuchli bo‘g‘in. O‘yin davomida Eberechi Eze, Noni Madueke, Mikel Merino, Martín Zubimendi va Piero Hincapié maydonga tushdi. Viktor Gyökeres esa umuman o‘rindig‘idan turmadi. Bunday raqobat fonida Arsenalning “chempionlik yo‘li” haqida gapirish – shunchaki odatiy fikr emas, real manzara.

Oldinda sinovlar jiddiylashadi. Bir haftadan keyin Aston Villa bilan o‘yin kutib turibdi. Lekin mavsumni mana shunday yengil “sayr” bilan ochish – Arteta jamoasi uchun ideal ssenariy.

Havertz – “to‘qqizlik”da birinchi raqam

Bir yil avval klub Viktor Gyökeresni aynan Havertzdan kuchliroq hujumchi sifatida olib kelgandi. Vaqt o‘tdi, raqobat keskinlashdi, lekin yakunda nemis futbolchisi o‘z o‘rnini nafaqat qaytarib oldi, balki mustahkamlab ham qo‘ydi.

Coventryga qarshi ham asosiy “to‘qqizlik” sifatida maydonga tushgani bejiz emas. 27 yoshli futbolchi gol urish bilan kifoyalanmay, hujumni bog‘lab turdi, chiziqlar orasida to‘p olib, himoyachilarni o‘ziga tortdi. Eng muhimi – u hozir juda issiq formada: ketma-ket to‘rtinchi rasmiy o‘yinda to‘p kiritdi. O‘tgan mavsumdagi Burnley va Paris Saint-Germain, bu mavsumdagi Manchester City va endi Coventry – bu Havertzning Angliyadagi faoliyatida ilk bor shunday seriyaga aylangan.

Gyökeres esa butun uchrashuvni zaxirada o‘tkazdi. Shvetsiyalik hujumchi uchun bu juda aniq signal: mavsum boshida ham poyga Havertz foydasiga ketmoqda. Transfer oynasi hali yopilgani yo‘q, Arsenalning Atletico Madrid hujumchisi Julián Álvarezga qiziqayotgani haqida xabarlar bor. Ispaniya matbuoti hatto Gyökeresni kelishuvga qo‘shib yuborish ehtimolini tilga olmoqda. Atletico bunga rozi bo‘ladimi – boshqa masala, lekin bitta narsa aniq: bir yil avval “hujumni o‘zgartiradigan” futbolchi sifatida kelgan Gyökeres bugun asosiy o‘rni uchun keskin kurashga majbur.

Hozircha esa “to‘qqizlik”da poygada Havertz oldinda ketmoqda.

Zubimendi: qimmat transfer, noaniq kelajak

Bu kecha Arsenal uchun yorqin bo‘ldi, lekin Martin Zubimendi uchun emas. O‘tgan yozda Real Sociedad safidan £55.8 million evaziga kelgan ispaniyalik yarim himoyachi o‘yinni zaxirada boshladi. Eng qizig‘i – Bruno Guimarães jarohat tufayli tarkibda bo‘lmagan bir paytda.

Mikel Arteta markazda yana Myles Lewis-Skellyga ishondi. U Declan Rice va Ødegaard bilan birga o‘yin ritmini boshqardi. O‘tgan mavsum yakunida, eng muhim Premier League va Champions League uchrashuvlarida aynan shu ishonchli uchlik ko‘p bor maydonga tushgandi. Murabbiy bu chiziqni buzishni istamadi.

Zubimendi ikkinchi bo‘lim o‘rtalarida Rice o‘rniga maydonga tushdi, lekin o‘yin allaqachon hal bo‘lib bo‘lgandi. Arteta juma kuni bergan intervyusida uni bu oynada sotmoqchi emasligini aytgan, lekin real vaziyat boshqacha ko‘rinadi: Guimarães sog‘lom bo‘lsa, u baribir oldinda, Lewis-Skelly esa aslida ko‘proq chap qanot himoyachisi bo‘lishiga qaramay, muntazam o‘yin amaliyotini olib bormoqda.

Murabbiy uchun Zubimendi kabi sifatli zaxira futbolchisi – katta qulaylik. Ammo futbolchining o‘zi bunday rolga rozi bo‘ladimi? Mavsum cho‘zilgani sayin bu savol yanada keskinlashishi aniq.

Tzolis chap qanotda javobini berdi

Yozgi mish-mishlar orasida Arsenal chap qanotga super yulduz qidirayotgandek ko‘rindi: Real Madrid yulduzi Vinícius Júnior, PSG vingeri Bradley Barcola nomlari atrofida ko‘p gap bo‘ldi. Shunday fon ostida Club Bruggedan £34 million evaziga kelgan Christos Tzolis ba’zi muxlislar uchun unchalik hayajonli transfer bo‘lib tuyulmagandir.

Ammo futbolchining o‘zi qog‘ozdagi taassurotlarni tezda o‘zgartiryapti. Manchester Cityga qarshi ilk o‘yindagi umidli ko‘rinishidan so‘ng, Coventryga qarshi uy debyuti yanada ishonchli bo‘ldi. Birinchi golga olib kelgan pressing – aynan Tzolisniki. U raqib hududida to‘pni tortib oldi, hujumni tezlashtirdi va Havertz uchun sharoit yaratdi. Ikkinchi gol epizodida ham aynan uning uzatmasini Rushworth noaniq qaytardi va Saka bundan foydalandi.

Klub Leandro Trossardni Besiktasga qo‘yib yubordi, Gabriel Martinelli esa bu safar umuman zayavkaga kiritilmadi. Hujum chizig‘iga qo‘shimcha kuch izlash davom etayotgan bir paytda, Tzolis o‘ziga berilgan imkoniyatni bekorga sarflamayapti. Hozircha u “yulduz bo‘lmaydi” degan shubhalarga maydonning o‘zida javob berib turibdi.

Coventry uchun sovuq dars

Coventry City uchun tasalli bitta: eng og‘ir o‘yin – birinchi turdayoq o‘tkazildi. Ammo qolganlari ham ancha yengil bo‘ladi, degan kafolat yo‘q. Emiratesdagi manzara shafqatsiz bo‘ldi: EFL Championshipni 95 ochko bilan yutgan, yozda tarkibini deyarli £140 million evaziga kuchaytirgan jamoa Premyer ligaga tayyor ko‘rinmadi.

Xatolar ko‘p, pressingda kechikish, pozitsion xatolar, to‘pni oddiy vaziyatlarda yo‘qotishlar – bularning barchasi Lampard jamoasining hali yuqori darajaga moslashmagani haqida gapiradi. Old chiziqda faqat Ellis Simms Gabriel Magalhães bilan jismoniy kurashda o‘zini ko‘rsatishga urindi. Qolganlari esa Arsenal tezligi va fikrlash sur’atiga yetisholmay qoldi.

Analitiklar bu yozgi sarmoyani maqtashgan edi. Ammo Emiratesdagi manzara shunday savol tug‘diradi: bu jamoa Premyer ligada qolish uchun yana shuncha mablag‘ sarflashga majbur bo‘ladimi?

Keyingi hafta Coventry uyida ham yangi ko‘tarilgan Hullga qarshi maydonga tushadi. Ta’riflar bo‘yicha bu oddiy “ikkinchi tur uchrashuvi” emas, balki mavsum boshidayoq yuzaga kelgan kichik “qutulish jangi”ga o‘xshaydi. Erta bo‘lsa ham, ochko uchun haqiqiy kurash aynan shunday o‘yinlarda boshlanadi.

Arsenal esa o‘z yo‘lida davom etadi. Chempionlik himoyasi birinchi qadamdan boshlab aniq signal berdi: bu jamoa unvonini tasodifan olmagan va uni osonlikcha topshirishga ham tayyor emas. Mavsum so‘ngida bu kecha qanday eslanadi – oddiy “ish kuni” sifatida yoki yana bir chempionlik yurishining boshlanishi sifatida?