Arfstenning Yevropaga ko‘chishi va Jahon chempionati tajribasi

Belgiya ustidan kutilgan mo‘’jiza kelmadi. Sietldagi mag‘lubiyatdan so‘ng USMNT lageri bir zumda tarqab ketdi: 26 futbolchi – 26 xil yo‘l. Kimdir uyiga uchdi, kimdir ta’tilga, lekin hamma boshqa manzilga burildi.

Torgeir Arfsten uchun bu manzil Kaliforniya bo‘ldi. U u yerda bo‘lishi kerak edi.

U bir hafta oilasi bilan vaqt o‘tkazdi, plyajga tushdi, boshini bo‘shatdi. Keyin yana Kolumbusga qaytdi: mashg‘ulotlar, bir-ikki o‘yin, odatdagi ritm. Qog‘ozda esa hammasi oddiy ko‘rinadi – turnir tugadi, hayot davom etadi. Ammo Arfsten uchun bu yoz shunchaki turnir emasdi, bu hayotidagi eng katta sahna edi. Shundan keyin “davom etish” unchalik oson emas.

Jahon chempionatining ohangi

Uning xotiralaridagi eng yorqin kadrlar hammaga tanish: gollar, g‘alabalar, bayramlar. Lekin Arfstenning ovozi o‘zgargan pallalar bor – u “o‘sha” lahzani eslaganda.

U milliy madhiyani tilga oladi. Har safar shu savol berilganda, javobi bir xil bo‘ladi. Chunki u har o‘yinda chiziqda turdi, har safar qo‘shiqni aytdi. Jahon chempionati. Maydonda saf tortgan jamoa. Butun dunyo tomosha qilayotgandek tuyuladigan lahza.

Shu bilan birga, hech kim ko‘rmagan, telekamera yetib bormagan manzaralar ham bor. So‘nggi paytlarda Arfsten aynan shular haqida ko‘proq o‘ylayapti.

Orange County’dagi mehmonxonada balkon. Besh nafar jamoadosh. Har kecha barobarida o‘ynaladigan karta. Qarshida okean. Suhbatlar. Kulgi. Odamlarni haqiqiy qiyofasida tanish. U uchun turnirning eng qadrli qismlaridan biri – aynan shu.

Endi esa u o‘zi haqida ko‘proq bilib oladigan bosqichga kiryapti. Middlesbrough – Orange County’dan juda uzoq. Lekin bu ko‘chish anchadan beri pishib yotgan qaror edi.

Ikki maqsad – ikkalasi ham bajarildi

Arfsten yanvar oyida bergan intervyusida 2026 yil uchun ikki maqsadini aytgandi. Birinchisi – Jahon chempionatiga borish. Belgilangan, chizib qo‘yilgan orzu. Endi esa ustiga belgi qo‘yilgan: bajarildi.

Ikkinchisi – Yevropaga o‘tish. Mana, shu ham ro‘yobga chiqyapti.

Tashqaridan qaraganda, hammasi silliq kechgandek: reja bor, reja ishlayapti. Go‘yoki yo‘l tekis, to‘siqlar yo‘q. Arfstenning o‘zi esa bunday fikrga mutlaqo qo‘shilmaydi.

U allaqachon aytgan: uning yo‘li tekis chiziq bo‘lmagan. UC-Davis’dagi porlagan birinchi mavsumdan keyin ikkinchi yilini COVID-19 butunlay bekor qildi. Uchinchi mavsumdan so‘ng u San Jose Earthquakes II bilan shartnoma imzoladi, lekin asosiy klubda ildiz ota olmadi. Shunda MLS Draft orqali Kolumbusga kelgan Fresno farzandi qanot himoyachisi/vinger sifatida o‘zini qayta isbotlashga majbur bo‘ldi.

USMNT uchun debyut? 2025 yil yanvarigacha milliy jamoa bilan birorta o‘yin, hatto yoshlar darajasida ham, bo‘lmagan. U hech qachon “superiste’dod”, “yulduz bolakay” yorliqlarini olmadi. Uning uchun hech narsa tayyor turgan emasdi.

Shunga qaramay, bugun u Boro safida. U yerda esa tanish yuzlar kutib turibdi: USMNT jamoadoshlari Sebastian Berhalter va Aidan Morris allaqachon Middlesbrough libosida. Bu yangi mamlakat, yangi liga, lekin kamida bir-ikki yuz tanish. Shunga qaramay, moslashish uchun vaqt deyarli yo‘q.

Championship mavsumi 15-avgustda start oladi. Undan ham oldin, 7-avgust kuni EFL Cup doirasida Wrexham bilan uchrashuv bor. Demak, Arfsten Angliyaga kelishi bilan darhol raqobat ritmiga sho‘ng‘iydi – bu yerda tayyorgarlik o‘yinlari uchun haftalab vaqt ajratilmaydi.

Kolumbusdagi so‘nggi hafta – All-Star sahnasi

Yevropaga sakrashdan oldin Arfsten uchun yana bir sahna bor edi. Columbus Crew futbolchisi sifatida so‘nggi haftasini u MLS All-Star haftaligida o‘tkazdi.

All-Star tajribasi uning uchun engil, yoqimli nafas bo‘ldi. U o‘yinning o‘zida 44 daqiqa maydonda bo‘lib, MLS All-Stars’ning Liga MX vakillariga qarshi 4:3 hisobidagi g‘alabasiga o‘z hissasini qo‘shdi.

Ammo bu haftaning eng yoqimli tomoni – Tim Ream va Matt Freese bilan birga bo‘lish. Uchovlon Jahon chempionatida birga jang qilgan, bir oy-u undan ko‘proq vaqtni birga o‘tkazgan, Belgiya bilan o‘yindan so‘ng esa har kim o‘z yo‘liga ketgan. All-Star haftasida ular yana bir necha kunga bo‘lsa-da, bir jamoaga aylandilar.

Arfsten ularni ko‘rish naqadar yoqimli ekanini yashirmaydi. Yozgi lagerda bu futbolchilar uning uchun deyarli oila bo‘lib qolgan: har kuni birga mashg‘ulot, birga ovqat, birga bosim, birga quvonch. Bunday bog‘lanish oson buzilmaydi.

Tim Ream ham shunga o‘xshash gaplarni aytadi. MLSdagi yuklama, Jahon chempionati, keyin All-Star – hammasi bir-biriga ulanib ketgan bo‘ron. Ammo bu bo‘ron ichida eski jamoadoshlar bilan qisqa uchrashuv ham bor.

All-Star uchrashuvidan keyin Reamdan yoshroq jamoadoshlari, xususan, Arfsten va Freese uchun qanday maslahat berishi mumkinligi so‘raldi. Chunki u ham bir paytlar xuddi shu yo‘ldan o‘tgan: kollejdan kechroq ko‘tarilgan, MLSda yorqin chiqqan, keyin esa Angliyaga yo‘l olgan.

Uning javobi sodda edi: o‘zing bo‘lib qol. O‘zgarmagin. Seni Jahon chempionatiga olib kelgan narsa – aynan shu. Karera ham hayotga o‘xshaydi: ko‘tarilishlar, qulashlar, shubha, ishonch. Lekin agar har qanday holatda bir xil inson bo‘lib qolsang – yaxshi ketayotganida ham, qiynalayotganingda ham – sen bu yo‘ldan o‘tasanki.

Championship, yangi bosqich va yangi talablari

Arfstenni Angliyada aynan shunday sinovlar kutyapti. Yangi qit’a, yangi ritm, yangi futbol madaniyati. Championship esa shunchaki “ikkinchi liga” emas – bu yerda har turda Premier League sari bo‘lgan urinish seziladi. O‘yinlar soni ko‘p, intensivlik yuqori, xatoga joy deyarli yo‘q.

Bunga qo‘shimcha ravishda, USMNT bilan yangi tsikl boshlanyapti. Demak, raqobat ham yangilanadi, tarkib ham o‘zgaradi, murabbiy bo‘ladimi, o‘zgarmaydimi – baribir hamma o‘z o‘rnini qayta isbotlashi kerak. Arfsten uchun esa bu ikki frontda bir vaqtda kurashish demak: Angliyada o‘zini ko‘rsatish va milliy jamoadagi o‘rnini saqlab qolish.

Uzoq vaqt orzu qilingan Yevropa endi haqiqatga aylanayotgan bo‘lsa, navbatdagi maqsadlar ham ufqda paydo bo‘la boshlaydi. Ular ham oson bo‘lmaydi.

Arfsten nima xohlayotganini aniq aytadi: gol urish, golli uzatma berish, qayerda bo‘lmasin shovqin ko‘targan futbolchi bo‘lish. Tanlov paytida uning nomini chetlab o‘tishni murabbiylar uchun imkonsiz qilish. U o‘z vazifasini shunday ko‘radi.

Qisqasi, u o‘ynagan joyida shunday darajada ta’sir ko‘rsatmoqchi: “meni chetda qoldirish qiyin bo‘lsin”. Middlesbroughdagi yangi hayot, Championshipning og‘ir kechalari va USMNT bilan yangi tsikl – endi bu gaplar qog‘ozda emas, maydonda isbot talab qiladi.

Savol esa bitta: Arfsten bu safar ham chiziqni to‘g‘ri chizib, navbatdagi orzusiga belgi qo‘ya oladimi?